Archief beheerder
***
De zon is net op als ik aan mijn wandeling begin in het Limbrichterbos.
Parkeren moet ik een kleine 400 meter van het bos net voor de spoorlijn en dan lopend genieten van de warme gloed over berijpte velden tijdens het kleine tochtje naar de ingang van het bos.
***
***
***
Het mag dan wel vriezen … Koud is het allerminst aangezien het windstil is.
***
***
***
***
Eenmaal in het bos is het genieten van een fluitconcert van jewelste. Nu kan ik testen of er nog iets is blijven hangen van de vogelgeluidenles van vorige week. Een aantal soorten zijn nu toch wel met zekerheid herkenbaar.
In het bos zelf is de zon nog niet doorgedrongen en is het nog een beetje donker. Enkel in de boomtoppen is die gouden gloed te zien.
***
***
Niet veel last van de modder, want ook die is enigszins bevroren.
***
***
Maar dan wordt het ook in het bos steeds lichter en zonniger.
***
***
Er zijn niet alleen vogelconcerten maar je hoort ook overal luid geroffel van de talloze spechten die dit bos rijk is. Het is bijna onmogelijk om geen specht te zien want ze zijn werkelijk overal … Met name de Grote Bonte.
***
***
Vast en zeker zitten hier ook de Kleine Bonte en de Middelste Bonte maar zonder de leraar van vorige week lijken die onmogelijk te onderscheiden alleen in het roffelgeluid dat ze maken.
Dit bos is niet alleen bekend om de vele Spechten maar ook om de enorme aantallen paddenstoelen. Die zijn nu na de winter natuurlijk niet meer op hun aantrekkelijkst. Op omgevallen bomen zie ik vooral Tonderzwammen.
***
***
***
De bomen afspeurend naar vogels is daar opeens een Eekhoorn, dat is lang geleden …
***
***
Het is ondertussen een uur of 9 en er begint een koude wind op te steken. Helemaal niet meer zo aangenaam als in het begin van mijn wandeling. Ben nu helemaal aan de andere kant van het bos en naar huis gaan is dus geen optie. Ik schiet nog wat kiekjes …
***
***
***
Er komen nu ook steeds meer wandelaars en honden-uitlaters … Tijd om het pad te verlaten en een zonnig windvrij plekje op te zoeken ergens uit het zicht. Een goede ingeving achteraf gezien want eindelijk zie ik er dan eentje … De Middelste Bonte Specht.
***
***
De Middelste Bonte heeft een geheel rode kap en de rode onderbuik is een stuk valer dan bij de Grote Bonte. Natuurlijk is hij ook een beetje kleiner dan de Grote en een beetje groter dan de Kleine zoals zijn naam al zegt 😉 Blij er nu eens eentje op de foto te hebben.
Het wordt nu echt koud en ik loop in één ruk door naar de auto. Jammer van die wind want verder is het een prachtige dag.
***
***
Geen gouden gloed meer over de weilanden maar wel een zonnige aanblik. Dit zou ik toch vaker moeten doen, gewoon vroeg uit mijn nest dan komt vanzelf de rest.
Bedankt voor je bezoek en graag tot ziens !!!
*******
***
Zondag 6 maart, ik heb mijn eerste praktijkles “vogelgeluiden herkennen”. Ik moet om 8 uur ’s ochtends present zijn in natuurgebied de Doort, dit ligt tussen Dieteren en Echt. We zijn met een klein groepje van 8 personen en een leuke en bekwame leraar. Prima om e.e.a. op te steken.
Het weer is echter niet geweldig … Regen, deze zorgt ervoor dat er een mysterieus sfeertje hangt over de plassen en kleurt het bos in een ietwat vreemde tint.
***
***
***
Misschien maar goed dat er niet zo heel veel te fotograferen valt, des te meer aandacht voor de vele fluitconcerten. Zanglijsters, Grote Lijster, Winterkoning, Vinken, Roodborsten …. Een paar soorten die ik nu wellicht nog beter kan herkennen.
Voor onze ogen vindt er plots een “ritueel” tussen een koppeltje zwanen plaats. Vreemd dat ze eerst “aan het werk” gaan 🙂 ,daarna volgen pas de liefkozende en sierlijke ritueeltjes. In de regen en door de afstand is de foto niet helemaal scherp geworden.
***
***
We horen en zien maar liefst 4 soorten Spechten … De Grote Bonte, de Kleine Bonte, Middelste Bonte en de Groene Specht. Foto’s maken in een donker bos :-(. Het zijn vrijwel allemaal koppeltjes en ze zijn al druk in de weer. De Kleine en de Middelste Bonte Specht heb ik de eerste keer voor de lens, een leuke bijkomstigheid.
Aangezien het niet lukt om vogels te fotograferen richt ik me maar op andere plaatjes tijdens het luisteren. Zo zijn er al uitlopende struiken en takken glinsteren door de vele regendruppels.
***
***
Een boom met een prachtige schors trekt mijn aandacht. Zijn enorme hoogte trekt mijn blik omhoog.
***
***
Dan arriveren we bij de plassen in het bos waar over een maandje al heel wat libellen te zien zullen zijn zoals de Bruine Korenbout. Soms horen we niets en heerst er een mysterieuze stilte in een mysterieuze omgeving …
***
***
Overal zijn er spiegels, de ene nog mooier dan de andere.
***
***
In de volgende foto zal wel iets herkenbaars voor jullie zitten…
***
***
***
Met wat meer kleur in de natuur wordt het hier helemaal prachtig.
***
***
Met voeten als ijsklompen en met mijn enkels in de modder maak ik nog een laatste foto.
***
***
Veel geleerd, volgend lesje over 2 weken.
Bedankt voor je bezoek!
*******
Zoek de Verschillen !!!
Moeilijk … ? Of lijkt dat maar zo ?
Wie ???
Prettige Zondag 🙂
*******
…..AND HERE I AM !
Oog in oog met een Finse Havik !
Het lijkt erop dat het een jaarlijks evenementje wordt, een middag op jacht met een valkenier, een slechtvalk en deze keer ook met een Finse havik, die in opleiding is.
Valkenier Harry Vrehen waakt over vele velden in het Limburgse en zorgt ervoor dat de kraaien niet doorlopend de velden leeg pikken.
De slechtvalk anderzijds is na jaren inmiddels zeer ervaren en wordt elke winter beter in het vangen van kraaien. Inmiddels is ze de 200 vangsten al ruim gepasseerd wat haar een top-slechtvalk in deze sport maakt. (click voor grote foto’s)
SONY DSC
Anders dan de vorige twee jaren mag ze buiten het autoraam de omgeving al verkennen terwijl we nog rijden. Als ze dan wegvliegt levert dit een heel aparte maar grappige foto op.
In een mum van tijd heeft ze al een kraai te pakken en vinden we haar in een greppel met haar vleugels beschermend gespreid over haar prooi en druk plukkend aan diens veren.
Er is veel belangstelling van de vele wandelaars die voorbij komen met hun honden. Ze trekt zich daar overigens helemaal niks van aan. Zolang zij maar kan plukken en vreten aan die kraai is het haar allemaal best. Eigenaar Harry vertelt in de tussentijd hoe blij de plaatselijke schapenboeren zijn met zo’n top-kraaienverjaagster, nu de lammetjes geboren worden zijn juist kraaien er als de kippen bij om de pasgeboren lammetjes de ogen uit te pikken.
Let wel, normaal gesproken jagen slechtvalken niet op kraaien maar deze (Lisa) is er van jongs af aan op getraind.
De Finse havik is nog jong, geboren in 2014 en heeft nog geen volwassen verenkleed. Maar ze is toch al machtig groot.
Na elke rui zal het verenkleed vlakkere streepjes vertonen en wordt ze steeds grijzer van kleur. De ogen worden uiteindelijk rood.
Zij wordt getraind om op ganzen te jagen. Moeilijk, want ganzen zijn vaak met veel en schieten elkaar vaak te hulp om de jager te belagen. Ganzen zijn groot en sterk en kunnen met hun vleugels een havik buiten westen slaan.
Jagen hoeft ze deze zaterdag niet want hier zijn geen ganzen in de buurt en het is al wat laat om daar nog naar toe te gaan. Fungeren als fotomodel doet ze daarentegen prima.
Finse haviken zijn erg geliefd in de valkerij vanwege hun fysieke kracht. Zijn zwaarder in gewicht dan Middeneuropese havikken en hebben zwaardere klauwen. Bovendien hebben deze havikken een rustiger karakter en hebben meer nog als Middeneuropese havikken een voorkeur voor vederwild. Dit maakt ze geschikt voor de jacht op grote vogels als ganzen, die normaliter op het menu staan van zeearenden.
Het jachtseizoen is nu ten einde maar ik heb de buit binnen 🙂
Top-dagje !
Bedankt voor je bezoek en tot ziens!
*******
Tijdens onze vakantie op Java heb ik vele beestjes, vlinders, sprinkhanen en van alles en nog wat gefotografeerd. Er komen dus een paar interessante blogjes aan. Eenmaal thuis begint dan nog het helse karwei om deze soorten dan allemaal op naam te brengen en dat duurt nog voort tot de dag van vandaag. Bij deze een eerste kennismaking ….
Een paar van die beestjes hebben mij behoorlijk in verwarring gebracht met hun uiterlijk.
Zo dacht ik bijvoorbeeld dat onderstaande creatures motjes zouden zijn … Bladrollers of iets dergelijks maar schijn bedriegt … Ze horen bij de zogenaamde Flatidae, Cicades en meer specifiek tot de Lantaarndragers.
***
Geisha distinctissima
Lawana candida
***
De groene aan de linkerkant heet Lawana Candida. De witte rechts heet Geisha Distinctissima.
Het volgende beest is overduidelijk wél een vlinder maar ik werd op het verkeerde been gezet door de ogen van het beest, die lijken toch echt wel van een nachtvlinder te zijn… dacht ik. De sprieten vertellen echter dat het een dagvlinder moet zijn want er zitten knoppen op en dat hebben nachtvlinders niet. Blijft er maar één soort over met zo’n groot hoofd, een soort Dikkopje. Een dikkopje heet in het Engels … “Skipper”.
***
***
Het is een Coconut skipper, Hidari Irava.
En dan nog een mooi vlindertje uit de Blauwtjes familie …. Een naam heb ik vooralsnog niet gevonden maar het is wel een wonderlijk gevalletje.
Het is er een met twee gezichten namelijk. Aan de achtervleugels zitten twee dingen die op sprieten lijken maar dat niet alleen, het heeft er ook nog een paar “extra ogen”. Hoe grappig.
***
***
Schijn bedriegt voor andere dieren in dit geval …
Maar, tot zover opgehelderd, dus júllie komen niet bedrogen uit 😉
Tot ziens!!
*******
Welkom op Sandra's FOTOblog 