Geen categorie | Welkom op Sandra's FOTOblog

Archief voor de ‘Geen categorie’ Categorie

Brunssummerheide …beetje voorjaar? 18 comments

Ik weet niet hoe het bij jullie was, maar hier in Limburg was het een prima temperatuurtje, en in Brunssum leek het zelfs nog een paar graadjes warmer dan in Sittard. En druk dat het was…..zoveel mogelijk de paadjes genomen waar ik niet veel mensen zag lopen.

In het moeras zaten tientallen kikkers, of zijn het padden? En ik zag zelfs al een dikke hommel vliegen

Dit jongetje haalde 2 handen vol kikkerdril naar boven….is dat niet een beetje vroeg??

En dan nog …de echte voorjaars cliché’

Die beestjes stonden geen seconde stil……waren erg lastig want het was net etenstijd.

Geplaatst1 maart 2009 doorSandra dieLimburgse inGeen categorie

hoogtepunt was een Zwarte Specht 15 comments

Het was vandaag een prachtige dag. Een dag waarop de vogeltjes naar je toe kwamen ipv angstig wegvlogen. Een wanhopige kwikstaart zat gewoon op straat

Een roodborstje hoopte dat ik de eenden ging voeren, jammer maar ik had geen brood bij me

Het rad van de molen draaide niet, geen wonder…die was een beetje bevroren

Dit is toch een vink?

Dit leken wel veertjes van ijs, hele takken vol, door niemand verstoord

Dit vond ik nogal wat. Tientallen bomen met duizenden , jawel, DUIVEN ?? Ik wist niet dat die zo massaal bij elkaar hokten in het wild. Ze vlogen met zijn allen op en het leek alsof er een enorme golf over me heen kwam, wat een geluid……..overweldigend

Daarna was ik weer in het Danikerbos, maar die foto’s kennen jullie wel intussen,

aan de rand van het bos dit uitzicht

Het was hier waar ik een vreemd geluid hoorde. Eerst dacht ik aan een kind met een toeter en begon me te ergeren. Er was echter nergens een kind te zien. Het moest een vogel zijn. Ietsje verder stond iemand met een telelens en toen zag ik de veroorzaker van het toetergeluid.

De Zwarte Specht

Dit nam heel wat tijd in beslag…..ik kon geen afscheid nemen, maar de zon begon al te zakken en moest nog een uur lopen, eerst nog zeker een half uur met de andere fotograaf gekletst, die was net zo verrukt als ik.

Het wordt kouder, de zon is bijna weg, maar ook deze sleetjesrijders wisten niet van ophouden, wie wil er nu naar huis na zo’n dag….het leven is hard hahaha

Ondertussen is het bijna donker, en telkens als ik mijn camera heb weggestopt en handschoenen heb aangetrokken, haal ik hem toch weer tevoorschijn, sjonge……waarom duurt deze dag niet eeuwig