Archief voor de ‘in de tuin’ Categorie
Een mooie aanvulling op het vorige blog over de Juweelwesp (Hedychrum nobile) is deze Grote Snuitordoder. (Cerceris Arenaria)
Dit grote beest van wel 1,5 cm hanteert dezelfde methode om zijn larven te voeden als de Juweelwesp maar is tegelijkertijd ook een geliefde prooi van die Juweelwesp.
Wellicht is het dan ook niet geheel toevallig dat ze beiden in mijn tuin aanwezig zijn. De Snuittordoder vangt het liefst Snuitkevers maar soms ook Bladhaantjes. Ook die zijn volop in de tuin te vinden. Ze klemmen zo’n kever tussen hun poten en vliegen er dan mee naar hun hol in de grond.
Het is een wesp uit de familie Knoopwespen , ook Graafwespen genoemd, en dit is meteen de grootste die we in Nederland kennen. Voor mij is het de eerste keer dat ik er eentje gezien heb.
Het liefst had ik nog een foto willen tonen waar ze wegvliegt met een Snuitkever want dat ziet er best wel spectaculair uit. Jammer genoeg is dat niet gelukt. De kaken van het beest spreken echter wel tot de verbeelding lijkt me.
Bedankt voor het kijken en tot ziens!
*******
Heel soms vind ik wel eens echte “Juweeltjes” in onze tuin, zoals vandaag…..Deze had ik al enkele jaren niet meer gesignaleerd;
De Juweelwesp (Hedychrum nobile)
Enkele weken geleden “trakteerde” ik jullie nog op de Gewone Goudwesp.Voor degene die zijn geheugen nog eventjes op wil frissen … klik hier.
De Juweelwesp is ongeveer 8 mm. groot en leeft solitair en is groter dan de Gewone Goudwesp. Ze steekt een andere wesp zodat deze verlamd raakt en sleept het beest levend en wel naar haar holletje in de grond. Ze legt een eitje in de levende wesp en maakt het holletje dan dicht. De larve komt na 3 dagen uit en vreet de levende wesp van binnenuit op in 2 weken. Het vrouwtje heeft maar 1 keer 😦 in haar leven sex. Bij deze ene keer heeft ze genoeg bevruchte eitjes voor haar hele leven dat ongeveer 5 maanden duurt.
In de collage kun je nog meer foto’s bekijken van deze mooie parasiet. Klik om te vergroten.
Ongevaarlijk voor mensen, minder leuk voor andere wespen.
Weer een mooie vangst vandaag.
Tot ziens !
*******
Ver ben ik nog niet geweest. Dat hoeft ook niet want in eigen tuin zijn er een overvloed aan interessante wezentjes te vinden. Je kunt alle foto’s aanklikken om ze groter te bekijken.
Een kevertje dat ik tot nu toe niet eerder in de tuin gevonden heb is er eentje met een lange naam voor zo’n klein ding van ongeveer 1 cm. Het is een Roodtipbasterdweekschild. Hij komt vrij veel voor en is gemakkelijk te vinden in kruidige planten in het veld. Nu dus óók in eigen tuin. Het houdt niet op 🙂
Wél een bijzonderheid is de Monoctenus. Een dennenbladwesp die behoorlijk zeldzaam is. Sterker nog … Onze tuin is de enige plek in Nederland waar het beestje nu voor het 2′ jaar op rij gezien is.
Verder zijn er natuurlijk altijd en overal vliegen te vinden. In allerlei soorten en maten. Als je een foto aanklikt kun je meteen ook de naam van de vlieg zien als je die graag wilt weten.
Juffertjes en Libellen zijn er inmiddels ook volop te vinden in de tuin. In het vorige blogje liet ik al een Vuurjuffer zien maar nu zijn er ook Lantaarntjes en Azuurjuffertjes. Ook de mooie Platbuiken hebben zich al laten zien. Op de foto’s zie je een Lantaarntje en een vrouwelijke Platbuik. Er staat ook een zeldzame Bruine Korenbout in het rijtje maar die heb ik elders gespot.
Dan nog een Lieveheersbeestje en wel het Tienstippelige. Het beestje wil graag wegvliegen. Dat lukt echter niet al te best met een verkreukeld vleugeltje. De zakkende zon brengt met zijn gouden licht een mooi randje om het geheel wat ik persoonlijk wel mooi vind ook al is het beestje zelf niet geheel scherp.
Bedankt voor het kijken en tot de volgende keer maar weer.
*******
Momenteel hebben we heel wat visite in de tuin. Sommige van die gasten zijn een beetje introvert maar het merendeel heeft geen enkele moeite om nader kennis te maken.
Dit Heggenranklieveheersbeestje hoort bij de wat schuchtere bezoekers. Een totaal andere kleur als we gewend zijn. Het liefst trekt het zijn kopje in om mij maar niet te hoeven aankijken. Slechts eventjes krijg ik de kans om zijn snoetje te kieken.
Veel vliegen daarentegen zijn helemaal niet van die angsthazen. Ze blijven rustig zitten als ik steeds dichterbij kom met de lens. Willen ze graag op de foto of zijn ze gewoon heel nieuwsgierig aangelegd….
Juffertjes hebben ook helemaal geen last van cameravrees. Ze zijn zo zelfverzekerd dat ze geen enkele moeite hebben met leuke kiekjes, zo ook deze Vuurjuffer.
Het lijkt wel een buitenaards wezentje op deze manier haha…
Ze houden me wel van de straat, al dat kleine grut..
Tot de volgende keer maar weer 🙂
*******
*******
Een mystieke waasheid
deze paardenbloempluisjes
*******
Welkom op Sandra's FOTOblog 