Archief voor de ‘in de tuin’ Categorie
Laten we ’t zo maar ’s noemen. Is eens wat anders. Deze keer een verzamelblogje van wat ik allemaal zo tegen kom thuis en effe daarbuiten…
Te beginnen bij de nog steeds bloeiende klimophaag.Deze trekt enorm veel vlinders zoals de Atalanta. Ik kan vrijwel dagelijks rond de negen Atalanta’s tellen, nog een enkele Dagpauwoog en een paar Bonte Zandoogjes.
Verder zitten er op deze haag giga veel Wespen dit jaar. Een aantal soorten zoals de Gewone Wesp, de Duitse Wesp en de Middelste Wesp … Ze zijn heel druk met nectar verzamelen en hebben totaal geen oog voor de camera. Op de foto’s staat de Gewone Wesp.
Het IJsvogeltje komt nu vrijwel dagelijks op bezoek …. Na de slechtlicht resultaten van de vorige keer heb ik inmiddels betere resultaten kunnen behalen bij zonniger omstandigheden. De volgende foto is wel nog steeds van achter glas genomen.
Na bijna vier weken niet meer op de Kollenberg geweest te zijn ben ik gisteren toch weer eens even een uurtje gaan kijken. Het leukste momentje aldaar is toch opeens weer een Eekhoorntje te zien. Al is het langs een zeer donker en dichtbegroeid stukje bospad en is de foto daardoor niet optimaal…. Toch plaats ik de foto want het zijn en blijven leuke beestjes.
Het is al laat in de middag en al snel heb ik dan ook te maken met een zakkende zon die zorgt voor warme kleuren over het landschap.
De laatste foto is nog eentje van ons tuin-IJsvogeltje. Het beestje is echt niet angstig aangelegd en is nu al weken lang aan onze aanwezigheid gewend. Ik kan nu zelfs buiten gaan staan om foto’s van haar te maken.
Kijk, dit is nu een resultaat waar ik blij van word. En wie weet lukt het ooit nog eens om haar duikend op de foto te krijgen, maar dat is vooralsnog een beetje te moeilijk gebleken.
*******
Vandaag, net thuiskomend van mijn werk regent het en het ziet er maar druilerig en donker uit buiten.
Plots komt er iets heel moois en kleurigs in mijn blikveld zitten op de waterpilaren in de vijver ….. IJsvogel alarm !!!
Het vogeltje gaat uitgebreid om zich heen zitten koekeloeren, zich af en toe eens op zijn gemak uitstrekkend en zijn oog speurt ondertussen naar visjes….
Plots; een duik… het water in, komt naar boven met een heel klein visje. Het gaat allemaal veel te snel om dat te kunnen vastleggen. Ook het visje is in een seconde opgeslokt.
Hij zoekt het vervolgens een klein beetje hogerop. Vanaf een afdak aan de rand van de vijver heeft hij ook een goed overzicht.
Opvallend is dat deze IJsvogel helemaal niet bang is … Mijn ervaring is dat, zodra zo’n vogeltje je opmerkt, hij er “als een haas” van door gaat. Deze niet. Ik kan gewoon naar het raam lopen en ik probeer dan ook nog wat dichter bij te komen door de serre in te gaan … Scheelt toch weer 2 meter.
Het maakt voor de IJsvogel blijkbaar allemaal niks uit, het manneke ziet me niet eens staan !
Ik besluit om te proberen of hij het zelfs pikt als ik naar buiten ga … En ook dat lijkt te lukken. Ware het niet dat ik met mijn gezicht in een groot spinnenweb loop en daardoor een paar onverwachte bewegingen maak. Dat is net een brug te ver voor het beestje en de vogel is gevlogen.
Ach ja … Ik heb een hele tijd kunnen genieten en gegarandeerd dat deze IJsvogel nog wel eens vaker, net als vorige jaren, op visite zal komen. Hij weet; visjes genoeg.
*******
De donderdag was zijn naam waardig deze week. De hele dag door regen en donder ….
Vrijdag is het weer stralend en dan komt alles weer tot leven . Terwijl de bloemen en planten nog bedolven onder regendruppels staan te pronken in de zon, komen de kriebels weer boven bij mij om met camera in de hand een rondje tuin te doen.
Spelletjes met de zon betekent voortdurend diafragma aanpassen. De spin op de volgende foto heb ik bewust een beetje donkerder genomen zodat het zonlicht beter uitkomt op de poten van het beestje. Ze zijn transparant geworden.
Ik zelf vind het een heel geslaagde foto.
Het larfje van de bladwesp is ook nog steeds zijn maagje aan het vullen. Zijn lichaampje wordt al te groot voor zijn huidje en als ik het goed zie begint hier al een vervellingsproces.
En in de klimophaag is het weer een drukte van jewelste … Hij staat in bloei en trekt honderden vliegers. Buiten alle zoemende beestjes is de klimop ook aantrekkelijk voor vlinders en deze Atalanta had het te druk met nectar drinken om zich iets van mij aan te trekken.
De zeldzame Klimopbij heb ik ook al gespot, nu nog proberen of ik er een mooie foto van kan maken.
Prettig weekend!
*******
Erg veel zon heb ik deze week niet gezien, te druk met mijn werk en dus ook maar spaarzame gelegenheden om foto’s te maken.
Toch nog wel een kleine impressie kunnen maken van de beestjesboel in eigen tuin.
Eerst wegrennen waarna een Kruisspin een beetje angstig in elkaar gedoken naar me gaat zitten kijken. Het rupsje is geen rupsje maar een bladwesp in wording. De andere beestjes kennen jullie inmiddels wel, maar ze blijven “mooi voer” voor de camera.
Mijn oog valt op onderstaande wants. Een Raphigaster Nebulosa, oftewel een Grauwe Veldwants. Hij ziet er een beetje vreemd uit. Ik weet het niet maar misschien dat hij bezig is met vervellen. Wantsen hebben vele levensfasen.
Er fladdert bijna elke dag wel een Bont Zandoogje door de tuin. Hoewel een beetje onopvallend gekleurd is het best een mooi beestje. Vandaag kon ik hem een keertje benaderen. Op de eerste foto haalt het vlindertje letterlijk zijn neus op voor mij. Niet veel later vertrekt die dan ook.
En dan, als de zon met haar laatste stralen de tuin flambeert; een Blinde Bij.
Een toch nog aardige opbrengst met de spaarzame fotomomentjes van deze week. Ik ben erg benieuwd wat het weekend gaat brengen.
Prettig weekend allemaal !!!
🙂 🙂 🙂
De Houtpantserjuffers blijven mij maar lastig vallen door constant recht voor mijn neus aan een takje te gaan hangen…..
En ook de vele Kruisspinnen, ze vinden het blijkbaar leuk om precies daar te gaan hangen waar ik elke dag mijn rondje door de tuin wil lopen. Elke keer maar bukken om onder het spinrag door te geraken. Maar ja, zijn mooi eigen “weblogje” vernietigen doe je natuurlijk ook niet zo maar ….
Steeds als ik in zijn buurt kom vlucht ie over één 2 meter lang draadje weg. En dan heb je toch nog mensen die “bang” zijn voor SPINNEN 😉
*******
Welkom op Sandra's FOTOblog 