Archief voor de ‘landschap’ Categorie
Afgelopen zaterdag leek een “mooi-weer-dag” te worden. Het zag er hier in Sittard dan ook mooi blauw en zonnig uit.
Ik stap in de auto om richting Maastricht te rijden en onderweg blijkt al dat het daar allerminst zonnig is. Achter Maastricht, aan de Belgische grens, ligt het dorpje Eijsden met het mooie waterrijke natuurgebied “De Eijsder Beemden”. We kwamen er vaak met onze boot maar nu ben ik hier al een jaar of drie niet meer geweest en het werd dus hoog tijd om er nog eens te gaan wandelen.
De vennen blijken behoorlijk buiten hun oevers getreden te zijn. Het is geen pretje om door deze modderige troep te banjeren maar ik heb geen keus. Als ik dat van te voren geweten had…. Ach ja … Dan maar een “hoogwaterblogje”.
Deze vennen liggen in de beemden, aan de rand van het gebied liggen nog grotere plassen die verbonden zijn met de Maas. Hier liggen zomers heel wat jachten en ook wij hebben hier regelmatig gelegen. Nu is er van die aanlegplekken echter niks te zien, 1 meter onder water… Wat er wél te zien is zijn een heleboel “molshopen” op het water … Huh?
Oh nee, geen mollen maar Meerkoeten. En ook twee zwanen die in hun puberteit zitten. Geen jonkies meer, maar ook nog niet echt volwassen want hun snavels zijn nog niet echt gekleurd.
Een stukje verder gelopen loop ik weer langs een ven … Ik zie een bever zwemmen maar na 3 seconden ……..plotseling spoorloos. Jammer, geen foto dus…
Het is dan ook nog geen bevertijd, zo overdag … Normaal zie je ze pas als het gaat schemeren.
Ik loop verder over een iets droger stukje.
Het aanwezige vogelleven valt behoorlijk tegen. Wat Futen, Meerkoeten, enkele eenden en Dodaars. De foto’s daarvan zijn echter niet de moeite waard. Ook de normaal hier rondlopende Konikpaarden en Galloway-koeien zijn nergens te bekennen. Ik houd het maar bij “natte” natuurplaatjes.
Wil eigenlijk een beetje blijven hangen hier maar het is erg koud. Het waait hard en het is hier derhalve niet echt aantrekkelijk.
Foute dag gekozen … Zien hoe prachtig het er in de zomer is? Kijk dan nog eens naar een vroeger blogje van mij “Weer terug uit de Eijsder Beemden”
Er is heel wat te zien in dit gebied wat betreft flora en fauna. Wil je hier meer over weten? Bekijk dan deze pdf
Ik rijd terug via Gulpen … Daar is er wel een blauwe lucht maar ook hier, boven op de Gulpenerberg, is het steenkoud.
De verwachtingen voor komend weekend zijn heel wat beter. In Limburg gaat het 16 graden worden. Hopelijk dán de eerste beestjes ?….
*******
Anders dan anders ben ik deze zondag eens gaan wandelen op een plekje waarvan ik wist dat het er heel druk zou zijn. Ik ben er al héél lang niet geweest. De wandeling start langs de Geleenbeek in Geleen.
Van hier af is het maar een klein stukje lopen naar Sweikhuizen, een klein dorpje in een mooi natuurgebied.
Hier langs de beek is al wat Mistletoe te zien maar in Sweikhuizen groeit er veel meer en al zolang als ik mij kan herinneren. Hieronder sta ik op het bruggetje dat de scheidslijn is tussen twee natuurgebieden en waar het zogenaamde Geleenbeekdal van Sweikhuizen begint.
Er liggen een paar kleine vennetjes die flink met riet omringd zijn. Vaak zitten hier wel wat Wintertaling of andere eenden maar deze keer zijn ze helemaal verlaten.
Er zijn heel veel wandelaars die hier door de modder ploeteren maar wat leuk is … Er is een jongeman aan het vliegeren, dat zie je niet vaak meer.
Ondertussen ben ik aangekomen bij de bomen met de Mistletoe. In Nederland heten ze Maretak. Er zitten nogal wat verhalen vast aan deze toch niet zo romantische parasiet. Romantisch is die alleen maar in Amerika waar je iemand zomaar mag kussen met kerst en nieuwjaar als diegene er onder staat.
In Duitsland wordt deze plant gerelateerd aan heksen die het zouden gebruiken in hun kruidenbrouwsels. De Kelten en de Germanen gebruikten het bij vruchtbaarheidsrituelen en Asterix en Obelix werden er onoverwinnelijk door (dachten ze) 🙂
Gelukkig is het hier bij ons geen traditie om je te laten kussen zodat ik onderstaande rare snuiter dan ook gewoon laat staan met zijn sigaar.
Dan ga ik nog eventjes het bos met zijn kronkelende takkenbomen in …
Een stukje berg op en dan aan de andere kant van de heuvel nog eventjes terugblikken naar de Maretakken.
Het zonnetje laat zich steeds minder vaak zien en de lucht begint dicht te trekken. Tja, er is weer regen op komst … Ik maak nog wat foto’s van het vennetje vanaf de andere zijde net als aan het begin van mijn wandeling.
Het begint te waaien en het wordt frisjes … De eigenaar van deze zwemmende hond wil ook graag naar huis en staat als een gek te roepen op het beest. Uiteindelijk komt die dan toch uit het water en bezorgt zijn baasje bijna een natte douche haha.
Snel loop ik terug langs de Geleenbeek naar de auto.
Ik heb enorme trek in koffie na deze mooie wandeling en ga snel naar huis. Een uurtje later regende het …….
*******
Deze “tunnel” leidt naar ……
Ruimte, Stilte ….Rust….
Een weidse blik … 18 kilometer ver zie je zelfs de Claus-centrale in Maasbracht.
De rust op de Kollenberg, op naar Watersley.
Daar is het nu ook rustig, torenflat in aanbouw?
Ssssst. …. Stilletjes …. Heel lang genieten ….
Het einde nadert….
… Naar huis …
*******
Het is carnavalszondag en echt geweldig mooi weer. Ik begin met goede moed vast een beetje tuinwerk te doen. Dan hoor ik opeens een bekend geluid in de verte. Snel de camera halen en ja hoor… een kleine groep van 64 Kraanvogels vliegt luid tetterend en kwetterend over ons huis. De voorjaarstrek richting noorden is begonnen.
Vorig jaar ben ik het carnaval ontvlucht door naar Susteren’s bos ’t Hout te gaan en dit jaar ben ik na wat tuinwerk wederom naar ’t Hout gegaan. Dit bos heeft altijd wel iets leuks in petto.
Ik ben nog geen 5 minuten aan de wandel als het eerste vogeltje al in mijn vizier komt. Een IJsvogeltje….
Niet zo goed te benaderen als onze eigen inmiddels zo’n beetje vaste tuinbezoekster maar ze laat me toch tot ongeveer 15 meter afstand komen voor ze weg vliegt.
Overal hoor ik Boomklevers met hun typische geluid maar ik krijg er niet een te zien. Ook een Groene specht hoor ik vlakbij lachen maar daarna is het stil, ik kan hem niet vinden. Jammer, ik had erop gehoopt veel vogeltjes vandaag te zien aangezien er geen andere mensen te bespeuren zijn.
Ik zie opeens een trosje Sneeuwklokjes staan … De eerste dit jaar die ik zie en dat is toch ook wel een leuk onderwerp voor wat fotootjes.
Bloemetjes, blauwe lucht, zonneschijn … Dat geeft toch wel lentekriebels.
Ik verlaat het bos en loop naar de Geleenbeek die ligt weer op het grondgebied van Nieuwstadt. Ik heb er al vaker een blogje aan gewijd. Het is er nog kaal en onaantrekkelijk zo vlak na de winter. Het enige dat er te zien is zijn een groep (Grauwe?) ganzen met een ietwat heiige achtergrond. Wat een rust hier….
Ik blijf hier een tijdje rondhangen en op een gegeven moment beginnen de kleuren te veranderen. De zon begint al lichtjes te zakken.
Langzaam loop ik terug naar het bos om vervolgens langs een andere beek terug te lopen. De zon begint nu flink te zakken en dat zorgt voor mooie warme kleuren in dit bos waar de beek doorheen slingert.
En dan komt er een leuke verassing aangelopen … Gelukkig aan de andere kant van het water 🙂 Een kudde koeien die hier het hele jaar door verblijft en ze hebben ook een paar kleintjes bij zich. Een van die kleintjes is helemaal wit en echt schattig.
Ik heb ze een tijdje staan observeren en dat witte kleintje is een koppig beestje met een heel eigen willetje. Eerst gedwee achter mama aan maar als die dan het water oversteekt draait hij zich opstandig om, duidelijk niet van plan zijnd om zijn mooie witte vacht nat te maken.
Netjes volgen
Hij voelt al nattigheid
nee, hier heb ik geen trek in
Gewoon maar verstoppen achter mijn broertje dan ….
Laat de rest maar gaan, ik hoor er niet bij … het witte “zwarte” schaap van de familie 🙂
Maar eh … Dan blijf ik wel helemaal alleen achter …. Hoe moet dat dan?
Hé, er is er nog een die niet mee wil …..
Nog zo’n schatje…
Nog niet zo oud, want “het” heeft nog geen “oorkleppen” in….
Dit was voor mij een mooie “carnavalszondag”…..
*******
Mijn wandeling van vorige zaterdag was er eentje op een plek waar ik nog nooit eerder geweest was. Een onbekend stukje Geleenbeek, tevens bijna het laatste stukje want niet ver hier vandaan mondt ze uit in een van Limburgs grote plassen.
Een gebied met een zeer gevarieerde begroeiing waarbij ik me kan voorstellen dat het hier in de zomer gonst van de insecten. De Geleenbeek meandert rustig door het groen en is soms onzichtbaar. Een reiger verklapt dan wel weer waar het water stroomt.
Op een gegeven moment kom ik terecht bij een grote waterzuiveringsfabriek en hier zijn toch nog talloze insecten actief. Zo zie ik nog wat Zweefvliegjes en een Boomhommel die heen en weer vliegen tussen de sporadisch aanwezige nog steeds bloeiende Zwarte Knoop bloemen.
Op de brandnetels zitten zelfs zoveel beestjes dat ik besluit om nog een keertje de omgekeerde lens te gebruiken, er is immers licht genoeg. Ik mis alleen een statief maar de beestjes zitten laag genoeg om op mijn ellebogen te kunnen steunen. Zo zie ik Groene Cicades, Strontvliegen, Muggen en een Brandnetelbladluis van hooguit 1 mm klein.
Voor mij een meevallertje om nog eens even met die supermacro te oefenen. Inmiddels ben ik er wel achter dat de échte gave foto’s met omgekeerde lens gemaakt zijn middels Stacking. Dan leg je meerdere foto’s over elkaar met de focus steeds op een ander plekje en die je dan samen voegt tot één foto. Zo krijg je één groot scherp geheel. Maar dat is voor mij nu nog even toekomstmuziek.
Bij de volgende twee foto’s komt het liedje van Alan Parsons Project, “Eye in the sky” spontaan bij me op.
Jullie kunnen vast wel raden om welk beestje het hier gaat. Toch ???
Dat is wel weer genoeg supermacro voor nu en als afsluiting hier nog enkele omgevingsplaatjes, tis een mooi gebiedje daar!
Met zelfs een rustiek rustplekje!
Zo, op naar huis, bedankt weer voor het kijken en ik wens jullie een natuurlijk prettig weekend!
*******
Welkom op Sandra's FOTOblog 