Archief voor de ‘limburg’ Categorie
Allereerst wil ik even vertellen dat ik een week lang problemen heb gehad met mijn wordpress site. Ik kon niet meer in mijn reader kijken naar jullie updates, en langzaam aan kon ik van steeds minder functies gebruik maken. Gelukkig is dat nu opgelost, dus ik ben er weer.
In het gebied Reigersbroek te Montfort in Limburg komen ongelooflijk veel zeldzaamheden voor.
De echte libellenfanaten hebben van dit gebied wel al gehoord. Zo is er hier bijv. de bandheidelibel, maar daar is het nog net te vroeg voor. Maar de gevlekte witsnuitlibel was wel aanwezig … zij het op een heel onhandig plekje zodat ik er niet dicht bij kon komen. Toch 1 foto waar die in elk geval herkenbaar opstaat.
Ook een zeldzaam juffertje had ik nog voor de lens … maar ook die was niet erg toegankelijk.
De tengere grasjuffer. Ach met zo’n zeldzaamheden zijn de iets mindere foto’s wat mij betreft toch nog acceptabel om te laten zien.
Een zeldzame soort waar ik er toch een behoorlijk aantal van gezien heb is de beekoeverlibel.
Die was ook een stuk makkelijker te benaderen zodat ik ook nog een close-up kon maken.
Natuurlijk zijn er ook een hoop libelles die niet zeldzaam zijn … maar wel soorten die ik nog niet eerder voor de lens had, zoals de zwarte heidelibel.
En een vroege glazenmaker … best een mooi beestje.
En de bloedrode heidelibel. Bepaald niet rood, maar het is er toch eentje.
De vuurlibel is trouwens ook nog een libel van de rode lijst. Die vloog er ook volop.
Ik heb wel een vuurrode versie op de foto maar die is echt te slecht. Een niet uitgekleurde versie heb ik wel mooi op de foto … mooi goudgeel waar die dus vuurrood gaat worden.
Volgende keer kan ik nog op zoek naar de bandheidelibel en de gevlekte glanslibel, want die komen hier dus ook voor.
Nu heb ik wel even genoeg libelles laten zien. Er waren nog veel meer zeldzame insecten te zien. Genoeg om nog een volgend blog aan te besteden.
Sommige beestjes hebben maar gekke namen … zo ook deze mooie vlieg die ik voor het eerst voor de lens kreeg.
De withaar-melkzweefvlieg
Een andere vlieg was in de vijver gevallen … zwemmen ging hem niet zo goed af en omdat ik meteen zag dat ik deze soort ook nog niet in mijn bestand had, heb ik hem maar gered uit zijn penibele situatie.
Hij behoort tot de familie wapenvliegen en heet Odontomyia ornata. Wapenvliegen hebben allemaal een plat achterlijf.
In eerste instantie dacht ik dat het een kameleonwapenvlieg was … maar dat is het dus niet. Nog een foto van zijn vooraanzicht.
Opvallende kevers zijn er ook genoeg te vinden momenteel.
Een vuurrode verschijning is de zwartkopvuurkever. Niet over het hoofd te zien, want hij is bepaald niet klein.
Ook zo’n in het oog springende verschijning is de pyjamawants. Bij de meeste mensen wel bekend vanwege zijn uitzonderlijke uiterlijk.
Tot slot nog een groot goudhaantje. Zijn prachtige groene glans komt op de foto goed aan de orde. Voor het eerst had ik dit kevertje ook recht van voren te pakken. Leuk snoetje toch?
De eerste juffer is weer uitgekomen in de tuin … een VUURjuffertje, helemaal allenig want er zijn nog geen andere juffers aanwezig. Voor nageslacht zal deze dan ook niet zorgen. Dan maar een hapje eten?
Een VUURvlindertje had ik al heel lang niet meer gezien en nu maar liefst 3 tegelijk. Ik was vergeten hoe klein ze zijn.
Een vliegje in de tuin viel me op .. door de vlekjes op de vleugel en de oranje kleur. Ik dacht dat het een soort boorvlieg was maar dat blijkt niet zo te zijn. Een hele moeilijke naam heeft dit beestje … dat laat ik maar achterwege.
Ik vraag me af waar de karteltjes aan de vleugelrand voor dienen …
Verder zag ik nog wat wespbijen. Eerst een gewone dubbeltand.
En later nog een andere wespbijensoort, weet nog niet precies welke
Als het zonnetje uitbreekt is er meteen leven in de brouwerij… dat blijkt wel weer.
Klein grut kan van alles inhouden. Meestal zijn dat in mijn geval insecten, maar deze keer niet.
In het park zijn er allerlei eitjes uitgekomen, en zodoende een hoop jong grut te zien.
Ze rennen natuurlijk van mij vandaan waardoor het lastig wordt om die jonge meerkoetjes op de foto te zetten. Mamma roept ze mee en houdt mij goed in de gaten.
Heel wat gemakkelijker zijn de nijlganzen. Pappa en mamma nijlgans hebben 8 jonkies en het gezin is bepaald niet bang aangelegd.
Links naast het grasveld is een grote parkvijver en naast de stoep loopt de weg waar zowat elke auto even remt of zelfs stopt om de kleintjes te bekijken.
Ze mogen nog niet de diepe vijver in … eerst even wennen in een plasje op de stoep.
Het was jammer dat het zo’n donkere dag was vandaag (zondag) want juist vandaag krijg ik een zwarte specht in het vizier.
Nu had de zon ook niet veel uitgemaakt want de afstand was erg groot en er stonden een hoop bomen in de weg dus het resultaat was hoe dan ook niet veel beter geweest.
En alweer die kever … die reuzengoudhaan. Nu in een heel ander bos dan vorige week. Hij liep voor mijn voeten op een heel modderig pad. En dat steekt niet af natuurlijk … zwart op zwart. Daarom via een takje even op mijn duim laten kruipen.
Een stukje verderop dacht ik wat keuteltjes onder een blad uit te zien komen, maar ook dat waren van deze kevers. Netjes verdekt opgesteld waren ze vieze spelletjes aan het doen.
Je ziet hier goed hoeveel kleiner het mannetje is dan zijn vrouwtje
Zo zie je deze zeldzame kevers nooit en dan opeens twee weekenden achter elkaar. En dan ook nog eens drie stuks.
Welkom op Sandra's FOTOblog 