Archief voor de ‘natuur’ Categorie
Normaal gesproken doen we dit NOOIT ! Maar zo rond de feestdagen, en voor mensen die de buik nog NIET vol gegeten hebben een leuke Eyecatcher!
Tevens ook bedoeld als een hommage aan het personeel van het Bellapais Monastery Village hotel in Kyrenia op Noord-Cyprus van wie we mochten genieten van een van de beste services die we ooit kregen in de honderden hotels die we inmiddels bezochten !!!
Het foto-reisverslag van onze vakantie, begin december is klaar en kun je bekijken door te klikken op de link. Noord-Cyprus foto-reisverslag
Enjoy !
*******
Weer een weekendje naar ons huis in Rockeskyll geweest, vlakbij Gerolstein. Zaterdag hebben we nog een keertje de Kasselburg in Pelm bezocht, waar we op uitkijken als we binnen zitten. Een kasteelruïne in dit mooie plaatsje in de Vulkaaneifel. De Kasselburg herbergt in zijn park de grootste wolvenroedel van Europa en tientallen verschillende roofvogels van over de hele wereld. Altijd leuk voor een bezoek. Echt weer ervoor was het niet maar dat heeft ook zo zijn voordelen.
Als je maar met een paar mensen in dit wolven- en roofvogelpark loopt heb je overal vrij zicht op en ook de mogelijkheid om stiekem over de hekjes te kruipen zodat je de cameralens door de tralies kunt steken van de kooien waarin de roofvogels verblijven. Ze hebben hier prachtige vogels zitten en op deze manier kun je ze heel goed bekijken natuurlijk.
Het is er vrij donker wat voor deze nachtdieren alleen maar goed is. Voor mij wat vervelender aangezien ik toch graag wat mooie foto’s wil schieten.
De Gieren zitten in een groot verblijf waar wel voldoende daglicht binnenvalt. Net als vorig jaar is eentje van de twee heel nieuwsgierig en lijkt het wel leuk te vinden om wat aandacht te krijgen.
Sommige vogels zitten een beetje triest te zitten op hun stok … We moeten echter wel beseffen dat ze eigenlijk alleen maar vliegen om te jagen, eten te zoeken. Daar worden ze nu in winter echter ruimschoots van voorzien. In de zomer is er in de middag een vliegshow met veel van de vogels. In de winter zijn die er echter niet en of deze beesten dan ook de gelegenheid krijgen om te vliegen weet ik eigenlijk niet. Ik hoop voor ze dat ze er af en toe toch wel op uit mogen.
Om twee uur worden de wolven gevoerd. Dat weten ze al ruim van te voren want ze staan al minstens een kwartier met gespitste oren heel alert te luisteren of de tractor met eten er aan komt.
Het wolvenverblijf is een groot gebied in het bos tegen een berg met rotsen en schuilmogelijkheden. Een heel natuurlijke omgeving voor de wolvenroedel. Ik was van plan om het voeren vast te leggen op foto maar dat is toch heel anders gelopen dan dat ik mij had voorgesteld. Er wordt een aantal konijnen en wat slachtafval neergegooid en breekt een waar geweld uit van woeste beesten die zich op de prooien storten. Trekkend aan elk eind van de konijnen vechten de wolven om er een stukje van te pakken te krijgen.
Het gaat allemaal zo snel en heftig dat ik er zo goed als niks van kan vastleggen behalve één foto die alleen maar een wit konijn en heel veel beweging laat zien. Het is werkelijk secondenwerk en weg zijn ze met een stuk prooi in de bek.
Er zijn ook nog twee Poolwolven die in een ander afgerasterd stuk bos verblijven. Die hebben het heel wat gemakkelijker want ze krijgen voor hun tweeën vier konijnen en hoeven er dus niet om te vechten.
De zwarte wolven hebben ondertussen alles al op en gaan wat liggen luieren.
Terug naar het kasteel waar de roofvogels zitten. Er is een toren die nog mooi intact is en waar je via een enge wenteltrap helemaal naar de top kunt klimmen.
En als je dan eenmaal helemaal duizelig naar boven bent “gewenteld” heb je een prachtig uitzicht over de omgeving, zie ook mijn vorige blogs over dit park.
Buiten het kasteel zijn er ook nog een paar kooien met vogels waar o.a. een Rode Wouw zit die het heel interessant lijkt te vinden allemaal. Hij zit echt te poseren en zijn kop in allerlei richtingen te draaien wat best wel grappig uitziet. Bij deze vogel heb ik niet bepaald het idee van “ach wat zielig”. Het levert naar mijn mening dan ook erg leuke en grappige foto’s op, hij zit me gewoon een beetje te dollen.
En zo eindigt een dagje uit in het “Adler und Wolfpark Kasselburg” met een leuke opbrengst aan plaatjes. Ja, ik weet dat jullie deze beesten liever in vrijheid zouden zien maar toch is het mooi om ze van dichtbij te kunnen bekijken in relatief ruime kooien. Deze beesten weten niet beter, ze worden niet gevangen in het wild maar worden geboren in gevangenschap en getraind om vliegshows te geven.
Mocht je eens in de Vulkaaneifel zijn dan is een bezoekje aan dit park zeker de moeite waard! http://www.adler-wolfspark.de/
Bedankt voor je bezoek !
*******
Gehurkt zoek ik tussen de begroeiing naar de aanwezigheid van beestjes … Er is niet veel te beleven. Veel van de planten en met name de distels zijn helemaal droog en verdord. Het is windstil, het is warm, het is een beetje saai.
Er gebeurt plotseling iets vreemds. Het uitgedroogde plantje voor mijn neus beweegt ……
Niets te zien wat die beweging veroorzaakt.
Of toch…… wel…..?
Nog een keertje goed kijken …. Nog een beetje dichterbij kijken …..
Een beestje….. Een sprinkhaanbeestje uit de familie Acrida.
Zo goed gecamoufleerd dat hij helemaal niet opvalt. Stil blijft hij zitten. Zelfs 1 achterpoot houdt hij in een (takjes)houding. Hij gaat helemaal op in de omgeving. Vertrouwt 100% op deze camouflage. Wegspringen voor de camera doet hij niet. Ik kan hem op een vinger duwen. Beter bekijken.
Waar dit is?
De afgelopen 2 weken op het Turkse gedeelte van Cyprus geweest. Veel van deze beestjes getroffen. Reisverslag in de maak….. Binnenkort online…..Soon…….Wait and See…..
*******
Mijn wandeling van vorige zaterdag was er eentje op een plek waar ik nog nooit eerder geweest was. Een onbekend stukje Geleenbeek, tevens bijna het laatste stukje want niet ver hier vandaan mondt ze uit in een van Limburgs grote plassen.
Een gebied met een zeer gevarieerde begroeiing waarbij ik me kan voorstellen dat het hier in de zomer gonst van de insecten. De Geleenbeek meandert rustig door het groen en is soms onzichtbaar. Een reiger verklapt dan wel weer waar het water stroomt.
Op een gegeven moment kom ik terecht bij een grote waterzuiveringsfabriek en hier zijn toch nog talloze insecten actief. Zo zie ik nog wat Zweefvliegjes en een Boomhommel die heen en weer vliegen tussen de sporadisch aanwezige nog steeds bloeiende Zwarte Knoop bloemen.
Op de brandnetels zitten zelfs zoveel beestjes dat ik besluit om nog een keertje de omgekeerde lens te gebruiken, er is immers licht genoeg. Ik mis alleen een statief maar de beestjes zitten laag genoeg om op mijn ellebogen te kunnen steunen. Zo zie ik Groene Cicades, Strontvliegen, Muggen en een Brandnetelbladluis van hooguit 1 mm klein.
Voor mij een meevallertje om nog eens even met die supermacro te oefenen. Inmiddels ben ik er wel achter dat de échte gave foto’s met omgekeerde lens gemaakt zijn middels Stacking. Dan leg je meerdere foto’s over elkaar met de focus steeds op een ander plekje en die je dan samen voegt tot één foto. Zo krijg je één groot scherp geheel. Maar dat is voor mij nu nog even toekomstmuziek.
Bij de volgende twee foto’s komt het liedje van Alan Parsons Project, “Eye in the sky” spontaan bij me op.
Jullie kunnen vast wel raden om welk beestje het hier gaat. Toch ???
Dat is wel weer genoeg supermacro voor nu en als afsluiting hier nog enkele omgevingsplaatjes, tis een mooi gebiedje daar!
Met zelfs een rustiek rustplekje!
Zo, op naar huis, bedankt weer voor het kijken en ik wens jullie een natuurlijk prettig weekend!
*******
Gisteren ben ik gaan wandelen langs de mooie en meanderende Geleenbeek, dwars door de weilanden, de foto’s daarvan gaven echter niet een typische herfstimpressie weer. En daar was ik dit weekend wel naar op zoek.
Een echte herfstwandeling heb ik tot dit weekend nog niet gemaakt en dat werd dus hoog tijd, wat kun je dan beter daarvoor uitkiezen dan een van de mooiste bossen vlak naast de deur. Noordelijk van Sittard ligt het kerkdorp Limbricht, vooral bekend om zijn bos en een mooi kasteel.
Dus vandaag met voorbedachte rade naar dit zeer mooie Limbrichterbos gegaan. In dit jaargetijde en met dit prachtige weer perfect om een Limburgse herfstimpressie te laten zien.
Te beginnen met de toegangsweg naar het bos. Hier mag je al niet meer met de auto komen en dat is wel zo lekker wandelen.
Dit bos tovert zelf met de lichtomstandigheden. Op sommige plekjes is het wat donkerder en op andere plekjes dwarrelen en twinkelen de zonnestralen tussen de takken en stammen door.
Op de ene plaats mooi bij gehouden en op andere plekken laat men de natuur zijn gang gaan wat uitmondt in regelrechte jungle.
Het is overal nog wel heel modderig door de schaduwwerking. Uitkijken dus om niet uit te glijden maar … de boslucht ruikt heerlijk en ik loop echt te genieten.
Click om de foto’s groter te bekijken.
Tal van paddenstoelen doorkruisen mijn pad. Eigenlijk moet je goed je best doen om ze niet te vertrappen want ze zijn overal, in allerlei soorten en maten.
Maar ikzelf geniet toch het meest van alle kleuren en geuren en het mooie licht dat door de bomen heen de bodem bereikt.
Ook groeit er op vele plekken mos. Sterrenmos, andere soorten mos….. mos, mos en nog eens mos. Ik heb geprobeerd er een paar warmgekleurde foto’s van te maken.
Dan nog een grote groep paddenstoelen die helemaal begroeid waren met een schimmel. Een paar close-ups van deze schimmel geeft een verrassend beeld.
Ik bereik nu weer de rand van het bos met wat weilanden nog half in de schaduw, ja, ik was er vroeg bij vandaag…
Het is niet zo een heel groot bosgebied en na een rondje van een uur kom ik dan ook weer op een open plek, omringd door hoge bomen.
En zo komt er langzaam dus ook een einde aan deze voor mij heerlijke herfstwandeling. Tijd om terug te gaan richting auto en dan op naar huis, naar de cappuccino !
Hopelijk hebben jullie ook genoten en ik zeg al vast bedankt voor het kijken en jullie eventuele reactie.
*******
Welkom op Sandra's FOTOblog 