Archief voor de ‘natuur’ Categorie
Een weekje er tussen uit in de Vulkaaneifel heeft heel veel bijzonders opgeleverd.
Waar moet ik beginnen? Met de uitgebreide soorten insecten die ik weer kan toevoegen aan mijn archief? Of met de vogeltjes? De vogeltjes waren flink in de minderheid in de voorraad foto’s dus laat ik daar maar mee beginnen.
Dit vogeltje met een spanwijdte van ong. 1 meter 75 heeft zo te zien net een kleine prooi gevangen. Hij vloog er een heel eind mee naar een bos, dus ik denk dat het voer voor de jonge rode wouwtjes is.
Ik heb er heel wat afgewandeld en tijdens de eerste wandeling zag ik een grauwe klauwier. Toen kreeg ik hem niet op de foto maar twee dagen later wel. Hij was op dezelfde plek aanwezig dus waarschijnlijk is er een nest in de buurt.
Het is er zeer rumoerig, niet door herrie maar door allerhande zangertjes.
Een daarvan heb ik op de foto … een zanglijster die erg zijn best doet met zijn liedjes.
Om toch maar al een begin te maken met de reeks insecten … Een mooie libel, die ik in Nederland nog niet ontmoet heb. Ze komt hier wel voor maar is hier wel zeldzaam. In Duitsland niet.
Het is een Zuidelijke oeverlibel, hiervan zag ik er twee. Deze is mooi geel maar nr. 2 was iets meer aan de beige kant. Van de beige kon ik een mooie close-up maken.
Voor nu laat ik het hier even bij … binnenkort meer bijzondere beestjes.
Sommige beestjes hebben maar gekke namen … zo ook deze mooie vlieg die ik voor het eerst voor de lens kreeg.
De withaar-melkzweefvlieg
Een andere vlieg was in de vijver gevallen … zwemmen ging hem niet zo goed af en omdat ik meteen zag dat ik deze soort ook nog niet in mijn bestand had, heb ik hem maar gered uit zijn penibele situatie.
Hij behoort tot de familie wapenvliegen en heet Odontomyia ornata. Wapenvliegen hebben allemaal een plat achterlijf.
In eerste instantie dacht ik dat het een kameleonwapenvlieg was … maar dat is het dus niet. Nog een foto van zijn vooraanzicht.
Opvallende kevers zijn er ook genoeg te vinden momenteel.
Een vuurrode verschijning is de zwartkopvuurkever. Niet over het hoofd te zien, want hij is bepaald niet klein.
Ook zo’n in het oog springende verschijning is de pyjamawants. Bij de meeste mensen wel bekend vanwege zijn uitzonderlijke uiterlijk.
Tot slot nog een groot goudhaantje. Zijn prachtige groene glans komt op de foto goed aan de orde. Voor het eerst had ik dit kevertje ook recht van voren te pakken. Leuk snoetje toch?
Opeens heb ik weer tijd voor de tuin. Om erin te werken, en om beestjes te spotten.
Alles is enorm gegroeid de afgelopen weken.
Elke dag zijn er meer libellen te zien. Vandaag voor het eerst een viervlek.
Net vers uitgevlogen, de ogen zijn nog niet helemaal klaar.
Akeleien komen overal uit … het is best een aardige bloem, alleen ze zaaien zich overal.
Foto van onderen genomen, recht naar de lucht. Een hoop tegenlicht dus.
De eerste juffer is weer uitgekomen in de tuin … een VUURjuffertje, helemaal allenig want er zijn nog geen andere juffers aanwezig. Voor nageslacht zal deze dan ook niet zorgen. Dan maar een hapje eten?
Een VUURvlindertje had ik al heel lang niet meer gezien en nu maar liefst 3 tegelijk. Ik was vergeten hoe klein ze zijn.
Een vliegje in de tuin viel me op .. door de vlekjes op de vleugel en de oranje kleur. Ik dacht dat het een soort boorvlieg was maar dat blijkt niet zo te zijn. Een hele moeilijke naam heeft dit beestje … dat laat ik maar achterwege.
Ik vraag me af waar de karteltjes aan de vleugelrand voor dienen …
Verder zag ik nog wat wespbijen. Eerst een gewone dubbeltand.
En later nog een andere wespbijensoort, weet nog niet precies welke
Als het zonnetje uitbreekt is er meteen leven in de brouwerij… dat blijkt wel weer.
Klein grut kan van alles inhouden. Meestal zijn dat in mijn geval insecten, maar deze keer niet.
In het park zijn er allerlei eitjes uitgekomen, en zodoende een hoop jong grut te zien.
Ze rennen natuurlijk van mij vandaan waardoor het lastig wordt om die jonge meerkoetjes op de foto te zetten. Mamma roept ze mee en houdt mij goed in de gaten.
Heel wat gemakkelijker zijn de nijlganzen. Pappa en mamma nijlgans hebben 8 jonkies en het gezin is bepaald niet bang aangelegd.
Links naast het grasveld is een grote parkvijver en naast de stoep loopt de weg waar zowat elke auto even remt of zelfs stopt om de kleintjes te bekijken.
Ze mogen nog niet de diepe vijver in … eerst even wennen in een plasje op de stoep.
Welkom op Sandra's FOTOblog 