Archief voor de ‘winter’ Categorie
Wegens drukte was ik de afgelopen twee weken afwezig op wp … maar nu ben ik er weer.
Gistermorgen (vrijdag) kon ik nog eens een wandeling gaan maken en kwam toen langs de molen aan de rand van het park. Deze was weer flink bevroren, net als een paar jaar geleden.

Hij werkte nog wel maar kreunde en steunde en bonkte van jewelste … dat had ik misschien beter kunnen filmen zodat het geluid te horen zou zijn. Maar ik had het statief niet bij me dus dat liet ik achterwege.

De Ophovenermolen is een restaurant en wekt zijn eigen elektriciteit op middels dit rad. Ook de omliggende huizen krijgen stroom van dit monument.

De Geleenbeek die de molen van water voorziet stroomt meestal best snel … maar ondanks dat het rad nog draait staat het water nu nagenoeg stil … waardoor het toch langzaam dicht begint te vriezen.

Een hermelijn.
Dat maakte mijn dag wel hoor, zo’n beestje had ik niet eerder gezien … en dan ook nog langs een drukbewandeld pad

In de winter zijn ze helemaal wit, als schutkleur hahaha. Nou ja … eigenlijk hoort er natuurlijk sneeuw te liggen.
In de zomer zijn ze bruin met een witte buik … net als een wezeltje maar zowel zomer als winter hebben ze een zwarte punt aan het uiteinde van de staart.

Het beestje was eerder nieuwsgierig dan echt bang. Het ging wel steeds zijn holletje in maar kwam na een paar seconden alweer terug. Dat holletje weet ik nu dus ook meteen te liggen.

Een geweldige ervaring vandaag.
Iedereen heeft wel een grote conifeer in de tuin, maar niet iedereen heeft deze vol zitten met bijzondere vogels.
Op het eerste gezicht niks te zien, als je het niet weet zou je gewoon voorbij lopen.

Maar … Ik weet het wel, dus ik blijf staan en het genieten kan beginnen. Geniet maar met mij mee zou ik zeggen.

Let wel, dit is gewoon in een tuin in een woonwijk in Sittard waar twee hoge coniferen staan langs de straat.

Deze Ransuil heeft een heel vervelend takje voor zijn gezicht en waar ik ook ging staan, het takje bleef in de weg zitten. Helaas maar het mag de pret niet drukken.

Iets verder naar beneden zitten er nog twee, maar die krijg ik niet goed in beeld. In deze conifeer heb ik er 12 geteld, met een verrekijker. Met het blote oog en camera niet te vinden.

Dankzij Bert, mijn tipgever kon ik dit fenomeen ervaren. Als het donker wordt vliegen ze allemaal uit en hij heeft er vorige week maar liefst 57 geteld. En dat zit allemaal in twee coniferen.
De laatste twee foto’s zijn door hem gemaakt.
Wat fijn om het zonnetje weer eens te zien

Een goede reden om een beetje eerder te vertrekken naar mijn werk om even langs het park te rijden.

Er ligt nog steeds behoorlijk wat sneeuw, eigenlijk moet ik zeggen ijs … spiegelglad en levensgevaarlijk.

De molen doet het altijd goed op de foto. Het rad draait en is niet meer bevroren.
De parkvijver nog wel, hoewel ik het niet in mijn hoofd zou halen er op te stappen.

En nou heeel snel weg … de tijd vliegt.
Hoe ziet een laag sneeuw van 40 cm. er uit ?
Zo dus …..

Waar Limburg eerst een beetje achterbleef qua hoeveelheden sneeuw, spannen we nu de kroon.

Het is zo wel duidelijk hoe hoog het is, onze tijger is echt geen klein katertje.

Zittend op zijn kont kan hij nog net over de sneeuw heen loeren.


Onze tuinkabouter kan nog maar met 1 oog de boel in de gaten houden. Nu kon hij dat eerst ook nog maar want het andere oog heeft een urntjeswesp dichtgemetseld.


Batje heeft er wel lol in.

Aan de andere kant van de tuin staat de zon …. Batje met tegenlicht

En toen was het tijd voor koffie