Archive for the ‘eekhoorn’ Tag
*
Dagelijks bezoek. Niet één maar twéé jonge eekhoorntjes komen nu constant even op bezoek in de tuin. Ben ik zelf ook buiten dan was het eerst nog eventjes nieuwsgierig afwachten tussen de blaadjes, maar langzaam aan raken ze toch een beetje gewend aan mij…
*
*
Na een tijdje komt er beweging in…
*
*
Steeds een beetje dichterbij….de neergelegde noten zijn gespot….
*
*
Nog heel eventjes de omgeving observeren…, zeg maar; “onze katten uit de boom kijken”…
*
*
En dan; aan “tafel” !!!
*
*
Er gaan nog heel wat noten gekraakt worden hier 🙂
*
*******
*
*
Van de zomer waren er jonge eekhoorntjes bij de overbuurvrouw maar inmiddels komen ze ook bij mij in de tuin. Op zoek naar walnoten.
*
*
Eerst nog een beetje verstopt tussen de bladeren knabbelen aan een noot maar even later toch nog mooi vol in beeld.
*
*
De walnotenboom is nog lang niet leeg, dat betekent nog váák eekhoorntjes op bezoek!
*
Tot ziens.
*******
*
In de tuin van mijn overbuurvrouw Tonny komt er bijna dagelijks een hele familie eekhoorns zich tegoed doen aan de al door haar voorgekraakte walnoten in een kastje. Eenmaal bekend met hoe het kastje te bereiken is en hoe er iets uit te halen is dit natuurlijk pure verwennerij voor ze.
*
*
Toen de buurvrouw mij onlangs riep om dit leuke tafereeltje te komen fotograferen liet ik dit natuurlijk niet aan mij voorbij gaan. Helaas waren de jonkies net vertrokken toen ik arriveerde. Had er veel voor over gehad om die onervaren kleintjes te zien stuntelen, maar ja … Ook mams (of is het paps?) zorgt toch nog voor een leuke serie.
*
SONY DSC
*
Hoe zal zo’n beest nu weten dat er in zo’n kastje wat te halen is, en hoe dat allemaal moet? Mij een raadsel.
*
*
Jammer dat ik de jonkies gemist heb, inmiddels zijn ze al groot en behendig en zie ik ze ook af en toe bij mij in de tuin in de bomen hangen…
*
Bedankt voor je bezoek en Tonny ook bedankt !
*
*******
***
De zon is net op als ik aan mijn wandeling begin in het Limbrichterbos.
Parkeren moet ik een kleine 400 meter van het bos net voor de spoorlijn en dan lopend genieten van de warme gloed over berijpte velden tijdens het kleine tochtje naar de ingang van het bos.
***
***
***
Het mag dan wel vriezen … Koud is het allerminst aangezien het windstil is.
***
***
***
***
Eenmaal in het bos is het genieten van een fluitconcert van jewelste. Nu kan ik testen of er nog iets is blijven hangen van de vogelgeluidenles van vorige week. Een aantal soorten zijn nu toch wel met zekerheid herkenbaar.
In het bos zelf is de zon nog niet doorgedrongen en is het nog een beetje donker. Enkel in de boomtoppen is die gouden gloed te zien.
***
***
Niet veel last van de modder, want ook die is enigszins bevroren.
***
***
Maar dan wordt het ook in het bos steeds lichter en zonniger.
***
***
Er zijn niet alleen vogelconcerten maar je hoort ook overal luid geroffel van de talloze spechten die dit bos rijk is. Het is bijna onmogelijk om geen specht te zien want ze zijn werkelijk overal … Met name de Grote Bonte.
***
***
Vast en zeker zitten hier ook de Kleine Bonte en de Middelste Bonte maar zonder de leraar van vorige week lijken die onmogelijk te onderscheiden alleen in het roffelgeluid dat ze maken.
Dit bos is niet alleen bekend om de vele Spechten maar ook om de enorme aantallen paddenstoelen. Die zijn nu na de winter natuurlijk niet meer op hun aantrekkelijkst. Op omgevallen bomen zie ik vooral Tonderzwammen.
***
***
***
De bomen afspeurend naar vogels is daar opeens een Eekhoorn, dat is lang geleden …
***
***
Het is ondertussen een uur of 9 en er begint een koude wind op te steken. Helemaal niet meer zo aangenaam als in het begin van mijn wandeling. Ben nu helemaal aan de andere kant van het bos en naar huis gaan is dus geen optie. Ik schiet nog wat kiekjes …
***
***
***
Er komen nu ook steeds meer wandelaars en honden-uitlaters … Tijd om het pad te verlaten en een zonnig windvrij plekje op te zoeken ergens uit het zicht. Een goede ingeving achteraf gezien want eindelijk zie ik er dan eentje … De Middelste Bonte Specht.
***
***
De Middelste Bonte heeft een geheel rode kap en de rode onderbuik is een stuk valer dan bij de Grote Bonte. Natuurlijk is hij ook een beetje kleiner dan de Grote en een beetje groter dan de Kleine zoals zijn naam al zegt 😉 Blij er nu eens eentje op de foto te hebben.
Het wordt nu echt koud en ik loop in één ruk door naar de auto. Jammer van die wind want verder is het een prachtige dag.
***
***
Geen gouden gloed meer over de weilanden maar wel een zonnige aanblik. Dit zou ik toch vaker moeten doen, gewoon vroeg uit mijn nest dan komt vanzelf de rest.
Bedankt voor je bezoek en graag tot ziens !!!
*******
Laten we ’t zo maar ’s noemen. Is eens wat anders. Deze keer een verzamelblogje van wat ik allemaal zo tegen kom thuis en effe daarbuiten…
Te beginnen bij de nog steeds bloeiende klimophaag.Deze trekt enorm veel vlinders zoals de Atalanta. Ik kan vrijwel dagelijks rond de negen Atalanta’s tellen, nog een enkele Dagpauwoog en een paar Bonte Zandoogjes.
Verder zitten er op deze haag giga veel Wespen dit jaar. Een aantal soorten zoals de Gewone Wesp, de Duitse Wesp en de Middelste Wesp … Ze zijn heel druk met nectar verzamelen en hebben totaal geen oog voor de camera. Op de foto’s staat de Gewone Wesp.
Het IJsvogeltje komt nu vrijwel dagelijks op bezoek …. Na de slechtlicht resultaten van de vorige keer heb ik inmiddels betere resultaten kunnen behalen bij zonniger omstandigheden. De volgende foto is wel nog steeds van achter glas genomen.
Na bijna vier weken niet meer op de Kollenberg geweest te zijn ben ik gisteren toch weer eens even een uurtje gaan kijken. Het leukste momentje aldaar is toch opeens weer een Eekhoorntje te zien. Al is het langs een zeer donker en dichtbegroeid stukje bospad en is de foto daardoor niet optimaal…. Toch plaats ik de foto want het zijn en blijven leuke beestjes.
Het is al laat in de middag en al snel heb ik dan ook te maken met een zakkende zon die zorgt voor warme kleuren over het landschap.
De laatste foto is nog eentje van ons tuin-IJsvogeltje. Het beestje is echt niet angstig aangelegd en is nu al weken lang aan onze aanwezigheid gewend. Ik kan nu zelfs buiten gaan staan om foto’s van haar te maken.
Kijk, dit is nu een resultaat waar ik blij van word. En wie weet lukt het ooit nog eens om haar duikend op de foto te krijgen, maar dat is vooralsnog een beetje te moeilijk gebleken.
*******
Welkom op Sandra's FOTOblog 