Archive for the ‘kollenberg’ Tag
Afgelopen woensdag was het mooi weer, heerlijk om een wandeling te maken bij Watersley in Sittard.

De bomen zitten vol vinken, ze vlogen op en neer, van boom naar boom. Misschien wel 50 stuks, niet te tellen.

Hier sta ik al op de Duitse grens …
Er zijn nog altijd heidelibelles aanwezig … het wordt koud, maar toch nog 3 bruinrode gezien.


Wat tegenvalt is dat er geen kiekendieven op jacht zijn. Er zijn helemaal maar weinig roofvogels te zien.
Op de Kollenberg is het al niet veel beter …

Misschien komt het omdat er overal boeren bezig zijn de bieten te rooien.

Alleen buizerds en torenvalkjes zijn op jacht.

Maar genieten was het evengoed. Ik heb een lekker frisse wandeling achter de rug.

Vandaag weer eens naar de Kollenberg en Watersley gegaan. Met dit warme weer verwacht ik wel wat vlinders te zien en wie weet wat nog meer.
Resultaat: 2 kleine vosjes, 2 klein geaderde witjes en 1 Atalanta

In eigen tuin heb ik nog een citroenvlinder en gehakkelde aurelia gezien. Vorige week al een hooibeestje. Ik heb zo’n gevoel dat het een mooi vlinderjaar gaat worden. Nu al 7 soorten gezien zo vroeg in het jaar.
Wat zag ik nog meer vandaag?
Een best wel behoorlijke levendbarende hagedis … Ze worden tot ong. 20 cm, nou dan was dit echt een volwassen exemplaar.


Het beestje is erg mooi getekend vind ik.

Roofvogels waren ook weer vol op aanwezig … de bijzonderste bewaar ik nog even voor een volgend blog.
Voor nu alleen nog een torenvalkje ter afsluiting

Uren lang had ik gewacht tot de zon zou gaan schijnen voor ik aan een wandeling zou beginnen. Als ze doorkwam was dat maar secondenwerk. Om half drie was het al te laat om naar de Doort te gaan, wat ik eigenlijk gepland had. Om toch nog even wat buitenlucht te proeven ging ik maar weer naar de Kollenberg.
Ik was net uit de auto gestapt toen ik de eerste kiekendieven al zag vliegen.

Het waren er zoveel dat ik steeds switchte met de camera en op die manier eigenlijk niks goeds produceerde. Ondertussen hing er vlak voor mijn neus een torenvalkje in de lucht … ook dat zag ik te laat.

Het torenvalkje dook naar beneden en ving een grote muis … ik hoorde het beestje gillen, en de torenvalk ging er vandoor met de gillende muis.

Ik loop verder en trap bijna op wat grijze balletjes … hé, dat zijn braakballen. Blijkbaar was dit een uitkijkplekje van een uil.

De zon deed ontzettend haar best om door te breken maar kon alleen maar wat gaatjes in het wolkendek vinden.



Na een heleboel buizerds en valken en blauwe kiekendieven te hebben gezien, begon ik aan de weg terug. In de verte zie ik een grote zilverreiger net landen tussen de kraaien.

Als afsluiter zag ik nog twee eekhoorns een boom inrennen.

Al eens een eekhoorn gehoord als ze zich bedreigd voelen? Ze maken een behoorlijk agressief geluid.

En dit was het dan weer voor deze zaterdag.
Toen ik zaterdag naar de Kollenberg ging voor een wandeling, had dat erg veel weg van een poollandschap. De Kollenberg is een open gebied … uitgestrekte velden en landbouwgrond met hier en daar een groepje bomen.

Behalve een gevoel van eindeloosheid word je hier natuurlijk niet warm van.
Het is veel leuker om de berijpte planten te laten zien.


Het is een gebied waar je vrijwel altijd getrakteerd wordt op jagende roofvogels of hele grote groepen andere vogels zoals bijv. een 200 groenlingen ….

Ook kneutjes komen in die aantallen voor. Maar er zijn ook kleine groepjes te vinden van bijvoorbeeld rietgorzen.

Deze zaterdag waren er niet veel jagers te zien … alleen op grote afstand en daarom heb ik ook zo maar wat om me heen gefotografeerd.


Ik zag nog 2 hazen … ze moeten genoegen nemen met bevroren groente


Elk kristal is uniek … er bestaan geen 2 dezelfde

Het gaan al richting vijf uur, de zon begint al te zakken …

Overal hoor ik wel wat ristselen … geen wonder dat hier veel roofvogels jagen, het stikt hier van de muizen.

Zo .. over het hek geklommen, de wandeling zit er weer op … geen momentje kou geleden en flink genoten

Toen ik weg reed zat vlak langs de weg nog een fazant … en dit was ECHT de laatste foto.

Een hermelijn.
Dat maakte mijn dag wel hoor, zo’n beestje had ik niet eerder gezien … en dan ook nog langs een drukbewandeld pad

In de winter zijn ze helemaal wit, als schutkleur hahaha. Nou ja … eigenlijk hoort er natuurlijk sneeuw te liggen.
In de zomer zijn ze bruin met een witte buik … net als een wezeltje maar zowel zomer als winter hebben ze een zwarte punt aan het uiteinde van de staart.

Het beestje was eerder nieuwsgierig dan echt bang. Het ging wel steeds zijn holletje in maar kwam na een paar seconden alweer terug. Dat holletje weet ik nu dus ook meteen te liggen.
