Archief beheerder
05.45 uur.
Onderweg naar mijn werk …. Vroege dienst deze week.
Al een paar ochtenden achter elkaar is het zo vroeg heel mooi met nevel over de weilanden.
Een goede reden om de camera mee te nemen en heel kort stil te staan bij het ochtendgloren alvorens hard aan het werk te gaan.
De langste dag van het jaar ligt inmiddels weer achter ons. Over niet al te lange tijd zal ik de zon niet meer zien opkomen als ik vroege dienst heb.
Met een gouden randje om de boomkruinen ben ik bijna gearriveerd op mijn werk … Nog eventjes wachten en dan komt de zon er boven uit.
En dan ….. Opschieten om niet te laat te komen 😦
#######
Eigenlijk hoef ik helemaal niet naar her en ook niet naar der te gaan om onderwerpjes te vinden.
Een miniatuur “nieuwe wildernis” ligt voor handen, hier, in eigen tuin. Momenteel is er zóveel te zien …. zóveel te leren …. zóveel te genieten.
Zo zijn er talloze libellen en juffers de hele dag op jacht.
Overigens is elke foto apart in het groot te bekijken door er eentje aan te klikken.
Nu de lavendel en de kattenstaarten, de vlinderstruiken en vele bloemen in bloei staan zijn er vele soorten bijen en vliegen te zien. Bijen zijn echter vrij moeilijk te benamen voor mij. Op enkele soorten na is dat toch meer specialistenwerk.
Na vele beestjes en vele foto’s tref ik een heel klein “stekelvarkentje”. In eerste instantie lijkt het een zaadje van een plant. Dichterbij kijkend begon het te lopen en dacht ik aan een rupsje. Maar eenmaal op de pc zie ik dat het een larve van een kevertje is. Maar welke?
Een hele zoektocht verder weet ik nu dat dit stekelige mormeltje een larve is van het heggenranklieveheersbeestje.
Zo zie je maar, als je je ogen goed de kost geeft kom je heel vaak wel iets heel bijzonders tegen.
#######
#######
Afgelopen weekend zijn we weer naar Rockeskyll (bij Gerolstein) in de Vulkaaneifel gereden, het was immers prachtig weer.
En het was niet voor niets … Meteen bij aankomst zag ik de eerste Rode Wouwen cirkelen op de thermiek, hoog boven ons huis.
Alle foto’s kun je groter bekijken door erop te klikken, ook de foto’s in de cirkels.
Na dit veelbelovende eerste avontuur ben ik aan de wandel gegaan. Het was een hele tijd geleden dat ik bij het riviertje de Kyll geweest was dus daar wil ik naar toe.
Het is er ten opzichte van vorig jaar zomer flink dichtgegroeid. Tot sommige plekken kan ik bijna niet meer doordringen door het hoge riet en andere planten. Het lukt me toch om bij de rivier te komen en daar kan ik lekker in de schaduw gaan zitten afwachten wat er aan me voorbij gaat komen.
De witte glinsterende plekken in het water zijn heel veel kleine witte bloemetjes.
En op deze plek wemelt het van de Bosbeekjuffers. In Nederland zien we vrijwel alleen maar Weidebeekjuffers en die zie je hier helemaal niet. Het verschil zit hem in de donkere vleugels. Bij de Bosbeekjuffer zijn ze helemaal gekleurd en bij de Weidebeekjuffers zit er op het eind van de vleugel nog een transparant gedeelte. De vrouwtjes zijn bij de Bosbeekjuffer goudbruin en bij de Weidebeekjuffer groen.
Ze zijn maar druk. Vliegen razendsnel over het water en hier in de schaduw kan ik ze maar niet mooi fotograferen. Dan zie ik een stelletje dat druk is met elkaar en die willen daarom wel even stilzitten. Maar dan wel op een onmogelijke plek waar ik bijna niet kan staan. Daarom niet helemaal een zuivere foto.
Na een tijdje besluit ik eens een stukje verderop te gaan kijken. Ik loop door het struikgewas en moerassige bodem en dan wordt de begroeiing opeens minder. Alles laag bij de grond, ha, dat loopt een stuk gemakkelijker. Hier groeit er overal klaver en er vliegen heel veel Klaverblauwtjes. Dat zijn toch wel héle kleine vlindertjes. Ik heb er helaas geen mooie foto’s van kunnen maken.
Opeens landt er een groot beest op mijn broek. Een enorme vlieg die er niet uitziet als een vlieg. Het is een Gele Hommelroofvlieg.
En even later zie ik nog wat moois. Een vrouwelijke Zuidelijke Oeverlibel.
Geen mannetjes te bekennen, dat was vorig jaar wel even anders.
Ik ga weer naar de rivier en zoek wederom een schaduwrijk plekje op. Mocht het in Nederland 30 graden zijn … Hier is het maar liefst 36 graden. Niet echt een aanrader dus om in die hete zon te blijven lopen.
Over een paar grote stenen klauter ik naar beneden en dan zie ik in een ooghoek iets bewegen. Hè, een Waterspreeuw !!….
Nu durf ik me niet meer te bewegen want dan vliegt hij gegarandeerd weg …. Hoe ongemakkelijk ik hier ook sta, ik schiet een paar foto’s die niet optimaal zijn maar beter dan niets.
Ondertussen ben ik toch heel blij gestemd met zo’n onverwachte ontmoeting.
Ik begin aan de terugweg en zet dan nog een Metaalvlinder op de foto … Volgens mij is deze al een beetje aan het eind van zijn Latijn want hij is een beetje vaal.
Zo, dat was weer genieten, ondanks de hitte. Een zeldzame Zuidelijke Oeverlibel en een Waterspreeuw in dezelfde twee uurtjes. Was dat maar altijd het geval 🙂
# # # # #
Met deel 3 van “Wildlife op Corfu” wil ik deze serie afsluiten. Een blog met verschillende insectensoorten en hagedissen.
Te beginnen met deze mooie vlieg die ik trof in de Ropa valley. Het is er eentje uit de familie “Prachtvliegen” en heet Otites Lamed.
Het is pas de tweede keer dat ik een vlieg uit deze familie tref en deze is een andere soort als de eerste, die ik in de Vulkaaneifel in Duitsland tegen kwam.
Ook in de Ropa Valley trof ik de volgende mooie kever.
De precieze naam heb ik niet kunnen achterhalen. Het wordt dus voorlopig een Amphicoma spec.
Bij Afionas trof ik een groot aantal Gouden torren. Dat is een behoorlijk grote kever die, zeker als die rondvliegt, niet over het hoofd gezien kan worden.
Het is een zeldzame kever. Er bestaat ook een Gedeukte Gouden tor. Die ziet er nagenoeg hetzelfde uit maar dan met wat deukjes en is niet zeldzaam.
Op meerdere plaatsen op Corfu trof ik grote sprinkhanen aan. Een fletse kleur en zo groot als een Grote Groene Sabelsprinkhaan, maar met zeer bijzondere ogen.
Na een hele zoektocht kom ik tot de conclusie dat dit Egyptische treksprinkhanen zijn (niet helemaal zeker) en deze twee zorgen momenteel voor een hoop nakomelingen 🙂
Verder nog wat incidentele gevallen van beestjes ….. Links een Bijenwolfkever, midden een Muurrouwzwever en rechts een Oxythyrea cinctella.
Rest me nog de hagedissen die ik beloofde. Van deze soort heb ik er heel veel gezien. De Dalmatische Kielhagedis.
Prachtige beesten met hun blauwe kop en oranje buik. Niet zo heel groot, ongeveer 25 cm van kop tot en met staart. Ze waren ook helemaal niet schuw en daarom vrij gemakkelijk te fotograferen.
Nu heb ik eigenlijk nog niet alles gehad maar laat ik het hier maar bij houden. Ik hoop dat jullie hebben genoten van deze Serie “Wildlife on Corfu.”
Welkom op Sandra's FOTOblog 