Archief beheerder
Toen ik zaterdag naar de Kollenberg ging voor een wandeling, had dat erg veel weg van een poollandschap. De Kollenberg is een open gebied … uitgestrekte velden en landbouwgrond met hier en daar een groepje bomen.
Behalve een gevoel van eindeloosheid word je hier natuurlijk niet warm van.
Het is veel leuker om de berijpte planten te laten zien.
Het is een gebied waar je vrijwel altijd getrakteerd wordt op jagende roofvogels of hele grote groepen andere vogels zoals bijv. een 200 groenlingen ….
Ook kneutjes komen in die aantallen voor. Maar er zijn ook kleine groepjes te vinden van bijvoorbeeld rietgorzen.
Deze zaterdag waren er niet veel jagers te zien … alleen op grote afstand en daarom heb ik ook zo maar wat om me heen gefotografeerd.
Ik zag nog 2 hazen … ze moeten genoegen nemen met bevroren groente
Elk kristal is uniek … er bestaan geen 2 dezelfde
Het gaan al richting vijf uur, de zon begint al te zakken …
Overal hoor ik wel wat ristselen … geen wonder dat hier veel roofvogels jagen, het stikt hier van de muizen.
Zo .. over het hek geklommen, de wandeling zit er weer op … geen momentje kou geleden en flink genoten
Toen ik weg reed zat vlak langs de weg nog een fazant … en dit was ECHT de laatste foto.
Wegens drukte was ik de afgelopen twee weken afwezig op wp … maar nu ben ik er weer.
Gistermorgen (vrijdag) kon ik nog eens een wandeling gaan maken en kwam toen langs de molen aan de rand van het park. Deze was weer flink bevroren, net als een paar jaar geleden.
Hij werkte nog wel maar kreunde en steunde en bonkte van jewelste … dat had ik misschien beter kunnen filmen zodat het geluid te horen zou zijn. Maar ik had het statief niet bij me dus dat liet ik achterwege.
De Ophovenermolen is een restaurant en wekt zijn eigen elektriciteit op middels dit rad. Ook de omliggende huizen krijgen stroom van dit monument.
De Geleenbeek die de molen van water voorziet stroomt meestal best snel … maar ondanks dat het rad nog draait staat het water nu nagenoeg stil … waardoor het toch langzaam dicht begint te vriezen.
Een hermelijn.
Dat maakte mijn dag wel hoor, zo’n beestje had ik niet eerder gezien … en dan ook nog langs een drukbewandeld pad
In de winter zijn ze helemaal wit, als schutkleur hahaha. Nou ja … eigenlijk hoort er natuurlijk sneeuw te liggen.
In de zomer zijn ze bruin met een witte buik … net als een wezeltje maar zowel zomer als winter hebben ze een zwarte punt aan het uiteinde van de staart.
Het beestje was eerder nieuwsgierig dan echt bang. Het ging wel steeds zijn holletje in maar kwam na een paar seconden alweer terug. Dat holletje weet ik nu dus ook meteen te liggen.
Drie weekenden achter elkaar al geen wandelweer … het kriebelt, en waag het er op dat het misschien droog blijft deze zaterdag 7 januari.
Op naar Watersley en de Kollenberg. Waar de madeliefjes vol op in bloei staan.
En waar stormschade duidelijk zichtbaar is.
Waar een reiger zijn kop boven het maaiveld uitsteekt
Allemaal niet bijster interessant maar op de Kollenberg komt er schot in.
De blauwe kiekendieven zijn zeer aktief … allemaal vrouwtjes die vlak over de velden scheren, op zoek naar een muis of korenwolf. Ik heb er toch zeker 8 gezien.
Het is en blijft donker … maar het blijft droog.
In de verte staat een huis dat in zonnestralen gehuld is.
Boven mij heeft een kraai ruzie met een roofvogel. Dat blijkt een ruigpootbuizerd te zijn. Zo’n ruigpoot is een wat zeldzamere vogel en had ik nog niet eerder gezien.
Als ik dat geweten had, had ik wat meer moeite gedaan maar ik was vooral bezig met die kiekendieven.
Op weg naar de auto zie ik nog een rose paddestoeltje … naam onbekend voor mij
En toen zat de wandeling er weer op … en nader ik de parkeerplaats bij dit gehandicapten instituut
Deze avond kreeg ik nog een email …. in het gebied waar ik zaterdag was zijn 6 velduilen gespot. Dit zijn heel mooie beesten en ik hoop dan ook van harte dat ik nog in de gelegenheid kom om deze dagjagers te zien en te fotograferen.
Als ik niet de auto wil pakken om ergens te gaan wandelen, is mijn wandelmogelijkheid een beetje beperkt. Niet dat dat zo erg is want de wijk waarin ik woon grenst aan een natuurgebied. Het is allemaal nog niet erg oud en best wel kaal en lage begroeing maar er stroomt wel een beek doorheen, die trouwens wel al oud is.
Langs de beek kun je aan twee kanten lopen. Ik kan kiezen om naar Geleen te lopen of de tegenovergestelde richting op naar het stadspark van Sittard. Deze keer liep ik naar het stadspark.
Buiten de gaaien uit mijn vorige blog waren er niet veel vogels te zien. Wat meeuwen ….
Twee sijsjes … heel leuk, maar de foto is TE slecht. In de top van een hoge boom zaten drie aalscholvers. Eentje vloog meteen weg maar de anderen bleven zitten.
Een volwassen exemplaar …
De andere is een juveniele aalscholver met een nog behoorlijk witte buik wat pubertjes kenmerkt
Ik nader het park, maar zie achter me dat er ook buien naderen. Het is heeeel koud en een rondje park meepikken is niet erg aantrekkelijk. Hup naar huis … nog even achterom kijken naar de molen die aan de rand van het park ligt.
In het weiland aan deze kant van de beek zie ik opeens iets wat ik nog niet eerder gezien had. Een hotel? Hmm, hier moet ik als beestjesfreak volgend voorjaar toch eens poolshoogte komen nemen.
Zou dit nu echt veel klanten trekken? Geen idee maar mijn nieuwsgierigheid is gewekt. Misschien een ideetje om in het klein in eigen tuin te maken. …. ALS het werkt tenminste.
Welkom op Sandra's FOTOblog 