Archief voor de ‘landschap’ Categorie
Dinsdag de 12de kreeg ik de gelegenheid mee te gaan naar Heel met vogelaar http://dehoogvlieger.wordpress.com
Toen we daar om 10 uur aankwamen was het weer nog niet geweldig. Het wolkendek begon enigszins blauwe gaatjes te vertonen, maar het was koud, winderig en een beetje grauw.
Hier in Heel op de WML plas is een IJsduiker waargenomen, en dat is best wel bijzonder.
Een IJsduiker zit meestal aan de kust en soms in het binnenland. In Nederland worden ongeveer 10 tot 20 exemplaren van deze duikersoort aangetroffen per jaar dus best een zeldzame gast voor ons landje.
Gelukkig hoefden we niet heel lang te zoeken. En ook gelukkig voor mij dobberde hij niet zo ver van de oever af.
Het vele riet langs de oever maakte het een beetje lastig om de andere watervogels vast te leggen.
Een soort van afscheidingsbuis was een geliefde plek voor Aalscholvers, die er hun vleugels laten drogen.
Langzaamaan breekt de zon toch door, maar het waait flink. Het riet gefotografeerd tegen de zon in.
Opeens zijn alle wolken verdwenen en schijnt het zonnetje volop. We gaan even naar de naastgelegen Bosmolenplas maar je ziet aan het water dat het er vreselijk waait.
Hier was er voor mij niks te zien, snel weer terug naar de WML plas … daar was het toch heel wat aangenamer.
Er waren veel van de gebruikelijke watervogels zoals Meerkoeten, Futen en Wilde eenden. Maar er waren ook Krakeenden, Kuifeenden, Tafeleenden, een enkele Pijlstaart en een aantal Grote zaagbekken.
Al met al een leuke opbrengst aan soorten.
Met een lekker gevoel en toch nog mooi weer, na een laatste foto van de plas … gingen we richting Sittard terug. Onderweg hadden we nog meer leuks voor de lens, dat zien jullie in mijn volgende blog.
Vrijwel iedere natuurliefhebber die vandaag tijd had voor een wandeling, heeft flink genoten. Zo ook ik .. wat een heerlijke dag.
Vandaag een wandeling in Susteren langs de beek, waar eigenlijk geen wandelpad is maar prima begaanbaar als je even over het hek klimt. Aan de sporen te zien hebben meer mensen dat gedaan.
Lekker fris en vol bewondering is het vol op genieten.
Deze beek is op de meeste plekken snelstromend, maar op sommige plekjes is er een zij stroompje ontstaan. Ondiep en mooi versierd met ijs kunstwerkjes.
Er waren flink wat vogels van de partij .. sja, ze hebben wat meer moeite nu met eten zoeken. Een ijsvogel vliegt een paar keer over de beek. Deze zal de winter wel overleven want de beek vriest nooit dicht. De roodborstjes zijn, als altijd, voor niemand bang.
In het echt is het allemaal nog veel mooier dan op de foto’s, vooral hoe de zon glinstert op de sneeuw.
Vandaag waren er ook veel boomklevers actief …
Hier een wat minder snel stromend stukje beek met een eilandje in de verte waarop ik iets zie bewegen.
Dichterbij komend zie ik dat het een witgatje is.
Na 3 uurtjes lopen door sneeuw en ijs voel ik mijn tenen niet meer … daar hebben deze bontjassen vast geen last van.
Helaas was dit moois maar voor 1 dag, de dooi is al weer in aantocht.
In de maand november heb ik heel wat wandelingen gemaakt. Toch was elke wandeling zonder veel foto opbrengsten. Wandelingen die voor mij genieten waren, maar zonder een verhaal.
Daarom wat losse kiekjes in dit blog, van allerlei plekjes in en om Sittard.
Kasteel Wolfrath (achterzijde) te Nieuwstadt.
Munstergeleen, Windraak. Nabij de heemtuin.
In de verte ligt Munstergeleen.
Kramsvogel
Limbrichterbos. Een bos dat in het voorjaar propvol boomklevers en spechten was, en nu totaal uitgestorven.
Limbrichterbos.
Late middagzon in een boomgaard, nabij Limbricht.
Een rosse woelmuis in Watersley, Sittard. Die bleef netjes poseren voor mij.
Donkere wolken boven de Kollenberg, Sittard.
Voor mij vele geniet momentjes … en voor jullie een indruk van mijn directe omgeving.
Afgelopen woensdag was het mooi weer, heerlijk om een wandeling te maken bij Watersley in Sittard.
De bomen zitten vol vinken, ze vlogen op en neer, van boom naar boom. Misschien wel 50 stuks, niet te tellen.
Hier sta ik al op de Duitse grens …
Er zijn nog altijd heidelibelles aanwezig … het wordt koud, maar toch nog 3 bruinrode gezien.
Wat tegenvalt is dat er geen kiekendieven op jacht zijn. Er zijn helemaal maar weinig roofvogels te zien.
Op de Kollenberg is het al niet veel beter …
Misschien komt het omdat er overal boeren bezig zijn de bieten te rooien.
Alleen buizerds en torenvalkjes zijn op jacht.
Maar genieten was het evengoed. Ik heb een lekker frisse wandeling achter de rug.
In de ochtend is er mist … nevelflarden die het landschap een heel ander aanzien geven.
Maar het wordt daarna wel zonnig en blauw.
Zodra het zonnetje ’s ochtends ook maar iets te voorschijn komt, zijn er twee puttertjes van de partij.
Mooie vogeltjes die op het uitgebloeide onkruid af komen. Eigenlijk zou je dat dus niet moeten weghalen … maar het misstaat een beetje. Dat dorre spul is lelijk, maar wel attractief voor allerlei zaadeters.
De foto’s zijn genomen door een nogal vies raam … uhumm, geen tijd om ramen te lappen.
Zodra de mist helemaal weg is, komen ook de rode wouwen in aktie.
Afgelopen donderdag was de eerste nachtvorst een feit. Het gras was helemaal wit.
Het is en blijft toch een mooi uitzicht.
Welkom op Sandra's FOTOblog 