Archief voor de ‘landschap’ Categorie
Als ik niet de auto wil pakken om ergens te gaan wandelen, is mijn wandelmogelijkheid een beetje beperkt. Niet dat dat zo erg is want de wijk waarin ik woon grenst aan een natuurgebied. Het is allemaal nog niet erg oud en best wel kaal en lage begroeing maar er stroomt wel een beek doorheen, die trouwens wel al oud is.
Langs de beek kun je aan twee kanten lopen. Ik kan kiezen om naar Geleen te lopen of de tegenovergestelde richting op naar het stadspark van Sittard. Deze keer liep ik naar het stadspark.
Buiten de gaaien uit mijn vorige blog waren er niet veel vogels te zien. Wat meeuwen ….
Twee sijsjes … heel leuk, maar de foto is TE slecht. In de top van een hoge boom zaten drie aalscholvers. Eentje vloog meteen weg maar de anderen bleven zitten.
Een volwassen exemplaar …
De andere is een juveniele aalscholver met een nog behoorlijk witte buik wat pubertjes kenmerkt
Ik nader het park, maar zie achter me dat er ook buien naderen. Het is heeeel koud en een rondje park meepikken is niet erg aantrekkelijk. Hup naar huis … nog even achterom kijken naar de molen die aan de rand van het park ligt.
In het weiland aan deze kant van de beek zie ik opeens iets wat ik nog niet eerder gezien had. Een hotel? Hmm, hier moet ik als beestjesfreak volgend voorjaar toch eens poolshoogte komen nemen.
Zou dit nu echt veel klanten trekken? Geen idee maar mijn nieuwsgierigheid is gewekt. Misschien een ideetje om in het klein in eigen tuin te maken. …. ALS het werkt tenminste.
Het was vanochtend de vraag … waar is de beloofde zon? En zal ik een wandeling gaan maken?
Na 2 koppen koffie waag ik het er op … Naar Sweikhuizen en het stammenerbos, daar ben ik al heel lang niet meer geweest.
Langzaam wordt de lucht een heel klein beetje blauw en verschijnt er een waterig zonnetje. Eenmaal in het bos komt ze steeds vaker even tevoorschijn.
Normaal ben ik niet zo van de paddestoelen maar hier zag ik een groepje staan met leuk licht en nam er toch maar een foto van. Het blijkt te gaan om porseleinzwammen.
Een stukje verderop, waar het pad helemaal uitgehold is, zijn de bomen flink op de bodem geworteld en ziet er wel gaaf uit.
Nog een stukje klimmen
Terug in Sweikhuizen loop ik langs de poeltjes die al bedekt zijn met een dun laagje ijs. Ondanks de zon blijft het toch bevroren.
Aan dierenleven heb ik niet veel gezien … te veel wandelaars denk ik. Vlak voor ik in de auto wilde stappen zag ik naast een hoop eenden een heel klein beestje, een dodaars met een vis.
Helemaal opgefrist ging ik weer naar huis.
Je zou maar erg van mist houden en dan in Limburg wonen …. Geen mist te bekennen, het was heerlijk zonnig wandelweer.
En het heerlijke zonnetje zorgde ervoor dat ik toch kon genieten van mijn wandeling … ook al was het door drukte met honden, kinderen en op afstand bedienbare vliegtuigjes niet bepaald een dag om veel bijzondere beestjes te zien.
Groenlingen zijn niet zo bang aangelegd en zo kon ik een flink groepje op de foto zetten.
Precies op het veld waar altijd blauwe kiekendieven aan het jagen zijn was nu een groepje jongeren met zo’n herrie-vliegtuig bezig … zo’n mini F16 bedorf de rust en stoorde de vele vogels die je normaal in dit gebied ziet.
Maar heel in de verte zag ik toch een vrouwtje jagen.
Een mannetje had ik nu niet gezien, maar vorige week wel …
Aangezien vorige zaterdag zo fantastisch was viel deze zondag de opbrengst wat tegen … jammer maar dan hebben we altijd de uilen nog he. Op de terugweg toch nog even gestopt en jawel … maar liefst 2 ransuiltjes in zicht.
De ene was diep in slaap
De andere was juist heel allert. Met grote ogen volgde hij elke beweging van mij. Erg jammer dat deze niet heel gunstig zat om goeie foto’s te maken. De prachtige ogen vallen net in het donker en de zon op zijn borst zorgt weer voor overbelichting. Henk zou wel weten wat dan te doen, maar ik niet …
En zo ging ik toch weer blij naar huis
Kiekeboe …
Normaal zie ik de Rode wouwen alleen maar vliegen, jagen en cirkelen op de thermiek. Deze keer gingen ze steeds op een elektriciteitsmast zitten. Waarom? Geen idee … maar wel handig voor mij.
De afstand is groot … en de wind was flink. Een statief had ik niet bij me jammer genoeg. Ik probeer er naartoe te lopen maar toen ik op een meter of 50 naderde vlogen ze weg.
Ik weer terug en even later landen ze op een andere mast.
Ok, ik geef toe … het zijn geen geweldige foto’s maar bedenk dat ze niet benaderbaar waren. Ver weg gezeten zijn deze keer toch beduidend meer kleur en details te zien dan bij mijn vorige Rode wouw foto’s
In de tuin is het al heel interessant wat beestjes betreft. Maar zaterdag (na het spotten van de eerste Vuurjuffer) kreeg ik opeens toch de drang eens een wandeling te gaan maken. De natuur is tenslotte flink veranderd de afgelopen weken.
Op naar de Geleenbeek
De dorre bende is helemaal verdwenen en er waren plekjes met veel bloemenpracht
Overal hoorde je de Tjiftjaf en de Heggenmus
Bloeiende bomen allom …. prachtig om te zien en heerlijk om te ruiken. Een overvloed aan bijtjes en andere zoemers. En vlinders … in de tuin zijn er nog niet veel maar hier? Ik ben gestopt met tellen. Oranjetipjes, Koolwitjes, Dagpauwogen en Bonte zandoogjes. Niet 1 maar tientallen fladderden om en over mij heen, soms stoeiend met zijn drieën of vieren tegelijk in de lucht.
Stil blijven staan, dan land er vanzelf wel een keertje 1 recht voor je neus.
Mijn wandeling ging niet ver, de tijd vliegt als er zoveel te zien is.
En bij de Paarse dovenetel hoort een Dovenetelwants
Op onderstaande plek stak ik altijd over om de paadjes te vermijden, maar nu heeft de boer zijn kunstwerk af en zal ik er maar niet meer doorheen ploegen.
Na nog een laatste Tjiftjaf moet ik echt naar huis … Een vos schrikt van mij en springt met vier poten tegelijk in de lucht en verdwijnt tussen de begroeiing. Het was een heerlijk wandelingetje.
Welkom op Sandra's FOTOblog 