Archief voor de ‘landschap’ Categorie
Gisteren ging ik naar de Kollenberg te Sittard om de “altijd” aanwezige Blauwe Kiekendieven te zien.
Altijd tussen aanhalingstekens want ik bedoel daarmee, in deze tijd van het jaar. MAAR
gisteren waren ze er uiteraard niet, ik heb de laatste tijd veel pech met het vinden van roofvogels terwijl ik signalen krijg dat ze er zijn van vogelkenners. Na drie kwartier zonder succes gewacht te hebben ging ik maar weer op weg terug en zag ik toch nog iets leuks.
Een Woelmuis of Aardmuis (daar ben ik nog niet uit) zat te knabbelen op verse grassprietjes die hier en daar beginnen te groeien en trok zich helemaal niks aan van mij. Het beestje kende geen angst.

Er kwamen nog wandelaars met kinderen bij me staan uit nieuwsgierigheid wat ik daar zag. Het maakte niet uit, 3 van deze muizen doof en blind voor gevaar. Ik stond op 1.5 meter van ze af.

Eigenlijk lijken ze niet op de Rosse Woelmuis, meer op de Noordse maar die komt alleen in de westelijke helft van Nederland voor en niet in Limburg. De holletjes en doorgangen van dor riet wijzen eigenlijk naar de Aardmuis maar die is normaal veel donkerder van kleur. Ik ben benieuwd waar waarneming.nl mee gaat komen.

Genoeg gemuisd …. terug naar de auto, inmiddels begint de lucht ook wat te betrekken en wellicht kan ik nog even langs de uilen rijden. Dat is immers in dezelfde wijk.

In de verte bij het witte huis staat mijn auto geparkeerd. Toch zonde van de Kiekendieven dus voordat ik terugloop kijk ik nog 1 keertje om. Jaaa, daar zweeft 1 Kiek over het veld …. ik ga in snelle looppas terug naar de plek waar ik al eerder stond hopend dat ik nog op tijd ben.

Helaas, zij (het is een vrouwtje) blijft op grote afstand jagen … ze komt niet dichterbij want ze ziet blijkbaar daar haar kostje rennen. Geen goeie foto’s. De afstand is zeker 100 meter als het niet meer is.

Op naar de uilen, hopend op een beter resultaat … maar ook daar geen geluk. Geen uil meer te zien.
Dus, deze keer was ik blij met een MUIS
Nu alle sneeuw weg is word ik niet echt vrolijk van het uiterlijk buiten.
Alles ziet er verlept en afgepeigerd uit, zelfs als de zon schijnt.

Vogels zag je ook niet in dit gebied, ja een heleboel Gaaien. Die hoorde je overal.
Niet gedacht nog eens blij te worden van een paar Nijlganzen … bij gebrek aan beter.


Normaal staat hier niet veel water, is het meer een beetje een moerassig gebied. Maar door alle gesmolten sneeuw en regen is er een heuse poel ontstaan, maar zonder vogels.

Het ijs is nog niet helemaal verdwenen, dat levert een grappige spiegeling op.

Nee, een wandeling die alleen een frisse neus opleverde … maar verder heel onbevredigend.

Op de valreep toch nog een mooie vogel gespot, maar niet op de foto … een heuze Havik.
Deze zwam viel me op door zijn prachtige rode kool kleur. Maar hoe die heet weet ik nog steeds niet. Iemand ???

Ik was al terug bij mijn auto toen ik achtervolgd werd door een horde Staartmeesjes. Altijd leuk die keuvelende druktemakertjes. Jammer van die tak dan weer.

Wat fijn om het zonnetje weer eens te zien

Een goede reden om een beetje eerder te vertrekken naar mijn werk om even langs het park te rijden.

Er ligt nog steeds behoorlijk wat sneeuw, eigenlijk moet ik zeggen ijs … spiegelglad en levensgevaarlijk.

De molen doet het altijd goed op de foto. Het rad draait en is niet meer bevroren.
De parkvijver nog wel, hoewel ik het niet in mijn hoofd zou halen er op te stappen.

En nou heeel snel weg … de tijd vliegt.
Mijn wandeling afgelopen zondag verliep grotendeels langs water en dat betekent …. spiegelingen


Geen mooie Nederlandse wolkenluchten helaas, maar koude en trieste taferelen.


Maar dat komt ook wel een beetje omdat de foto’s allemaal tegen de zon in gemaakt zijn ..
Toen ik 31 oktober aan het eind van mijn wandeling op weg was naar de auto, zag ik dit plantje staan.

Het was 1 enkel plantje, niet zo groot … ongeveer 20 tot 30 cm. hoog en het stond aan de rand van het bos, grenzend aan een omgeploegde akker, tussen het gras en nog een ander plantje waarvan ik DENK dat het Zwarte Nachtschade is.


DUS, wie het weet mag het zeggen. Ik kan het plantje in mijn ANWB natuurgids niet vinden.