Archief voor de ‘natuur’ Categorie
Rond de middag op donderdag begon het opeens flink te regenen.
Ik hoorde het al een tijdje rommelen op de achtergrond en daarom had ik al maatregelen genomen. Een extra regenpijp aangesloten op die wat van het dak komt en deze hangt dan boven de vijver zodat er weer eens vers water bijkomt. Bovendien is er veel water verdampt de afgelopen tijd met die hitte en kon het peil wel weer eens wat hoger worden.
Ik ben natuurlijk niet buiten gaan fotograferen, maar door het zijraam kon ik de boel goed in de gaten houden.
Na een kwartiertje was het weer voorbij. Alsof er niets gebeurt was … Een stralend blauwe lucht, en insecten overal druk in de weer.
Een tweetal citroenvlinders zaten onverstoord te pimpelen….
En ook een aantal dagpauwogen genoten van een nectar cocktail.
Dat pauwenoog is toch een prachtig schilderwerkje …
Op een steentje zit een larve van een bladwesp onbekend, de weg te zoeken naar een lekker blad.
Eerst naar links, dan naar rechts … en toen was de keuze gemaakt … rechts werd de route.
Nee, geen wandelweer voor mij … in de tuin is het ook leuk.
——————————————————————————————————————————————————-
Afgelopen zaterdag, 13 juli, ben ik na een paar jaar weer eens naar de heide geweest in Brunssum. Hartje zomer was ik er nog nooit geweest, en ik was dan ook benieuwd naar de beestjes die ik er zou treffen.
En dat viel bepaald niet tegen. Allereerst trof ik juffertjes aan die er in mijn ogen heel vreemd uitzagen qua kleurcombinatie.
Zou het soms een soort pantserjuffer zijn? … Dat blinkend groen doet dat wel vermoeden, maar pantserjuffers hebben toch geen rood? Op waarneming.nl waren ze er al snel uit .. Doodgewone koraaljuffers. Huh? Blijkbaar zien die er zo uit als ze nog niet zijn uit gekleurd.
Het moerassig veld waar ik ze zag wemelde van allerlei vliegende en springende schepseltjes. Een plekje waar normaal geen mensen komen want inmiddels weten jullie wel, ik blijf niet netjes op de paden.
Ik zag bijvoorbeeld ook een gouden sprinkhaan. Nu komen die in Limburg wel wat meer voor dan in de rest van het land, maar toch leuk want het was ook alweer twee zomers geleden dat ik er eentje zag.
Zeer opvallend waren de vrouwtjes blauwe breedscheenjuffers. Makkelijk te herkennen aangezien ze helemaal wit zijn.
Bij mijn vorige wandeling nog een nieuwe soort voor mij, en nu meteen wéér raak.
De aantallen vlindersoorten viel wat tegen. Buiten wat boomblauwtjes en zandoogjes vlogen er voornamelijk grote dikkopjes rond. Helemaal niet erg, want ik vind dikkopjes heel leuk om te zien.
Maar, ik was pas net aan mijn wandeling begonnen … Toch maar weer het pad opzoeken, anders kom ik niet ver.
Na een stukje gelopen te hebben kwam ik bij een kleine poel … Normaal veel groter, maar de droogte heeft hier al zijn werk gedaan. Sjonge wat is het heet. Ik was toch niet de enige wandelaar …
Hier waren weer heel andere libellen van de partij. Een aantal bloedrode heidelibellen, zowel mannetjes als vrouwtjes.
De mannen mooi rood en ook nog eens rode blosjes op zijn snuit.
En ook hier vliegen er vele grote dikkopjes af en aan, verzot op de distelbloemen.
Erg veel andere bloemen waren er ook niet, de heide staat niet in bloei. Erg kleurig was het dan ook niet …
Veel te warm ook om lang te lopen. Door het rulle zand ploeteren is behoorlijk uitputtend. Ik korte de route dan ook behoorlijk in door maar meteen richting rode beek te lopen. En dat was een goede keuze.
Wel moest ik opletten om de zonnedauw niet te vertrappen … want dat groeit er veelvuldig.
Gelukkig zag ik een mooi zitplekje in de schaduw langs het water. Een boomstam met vlakbij een heleboel (niet te tellen) oeverlibellen. Nee, niet de gewone, maar enkel beekoeverlibellen.
Vreemd genoeg waren er alleen mannetjes. Tijdens de hele wandeling heb ik maar twee vrouwtjes gezien. En die wilden niet op de foto.
Aan mijn kant van de rode beek was het heerlijk toeven. Ik ben er een klein half uur blijven uitpuffen.
Aan de overkant was het druk. Hele gezinnen die met hond en klein grut aan het plonsen waren in de beek. Ik heb geprobeerd de beek te fotograferen zonder mensen erop.
Het was weer mooi geweest voor deze dag … moe van de hitte ging ik naar huis met een mooie libellenopbrengst.
Deze woeker/klimplant komt al een aantal jaren steeds terug in mijn tuin. Elke dag groeit hij ongeveer een halve meter, dus op enkele dagen is een paar meter van de taxushaag bedekt met deze plant.
De taxushaag heeft er geen enkele hinder van … Mooi is het niet, maar de laatste twee jaar laat ik hem tóch staan.
Waarom? Omdat de heggenrank de waardplant is voor bepaalde beestjes.
Zo is er bijvoorbeeld de “heggenrankbij”. De naam zegt het al .. deze bij is verzot op en afhankelijk van de bloemetjes van de heggenrank.
De bij is makkelijk te herkennen aan de bruin/rode band bovenaan zijn achterlijf.
Maar niet alleen de heggenrankbij is te vinden op deze plant … Ook bestaat er zoiets als een “heggenranklieveheersbeestje”.
Oranje met zwarte stippen en heel kleine haartjes zodat hij ietwat viltig uitziet.
Ook zijn er nog heggenrankboorvliegen. Deze zijn echter een soort van de rode lijst en heb ik nog niet gezien.
Ik blijf opletten of ik deze soort ook eens te zien krijg … Boorvliegen vind ik allemaal mooi, dus ik hoop dat die mijn heggenrank in de komende jaren nog gaat ontdekken.
De plant is overigens ook geliefd bij vele andere bijen, hommels en zweefvliegen.
Zondag 16 juni … De hele ochtend was het mooi weer. Blauwe lucht met wat wolkjes en een aangename temperatuur.
In de middag ging ik naar Grevenbicht voor een wandeling langs de Maas. Het gebiedje heet de Koeweide.
De koeien lopen hier echter niet in de wei maar er langs .. Het zijn wilde koeien, en dat vind ik niet zo leuk. Het loopgedeelte is namelijk niet erg breed.
Ik doe maar rustig aan, er zijn genoeg beestjes hier om op de foto te zetten. Kleine vosjes bijvoorbeeld. Het waren er gigantisch veel.
Sommige kleine vosjes waren best groot, en ik hoopte dan ook dat er misschien een grote vos tussen zou zitten .. Helaas, maar ook niet zo erg. De kleine liet zich prima fotograferen.
Toen ik hiermee bezig was landde er een andere vlinder voor me op het pad … Een distelvlinder.
Die koeien willen blijkbaar niet dat ik tussen hen doorloop .. Elke keer als ik wat vooruit liep, deden zij hetzelfde. Gelukkig maar.
De Maas is tevens de grens tussen Limburg en België. Aan de overkant ligt het Belgische dorpje Elen.
De lucht begint helemaal dicht te trekken, de zon komt niet vaak meer tevoorschijn. Ook waait het flink, lastig om insecten op de foto te zetten … maar af en toe lukt het toch. Deze blaaskopvlieg is een vreemd beestje. Grote kop en krom lijf.
Een roestbruine kromlijf is de naam.
Veel vogeltjes ook hier. Gele kwikstaart, grasmussen, rietgors en kneutjes. Het mannetje is in zijn zomerkleed een heel kleurig vogeltje.
Ondertussen hebben de koeien een plekje gevonden onder een boom. Dat is fijn, zo kan ik op afstand passeren.
De Maas is ondiep hier, en niet bevaarbaar … In het voorjaar zaten hier heel veel vogels.
Nog meer distelvlinders dwarrelen om me heen … En gaan zowat elke distelbloem die er is bezoeken.
Een grote wesp komt ook even nieuwsgierig dichterbij … Zeker 3 cm. groot. Het is een grote rupsendoder.
Ondertussen voel ik een paar druppeltjes vallen … Maar ik ben al bijna terug bij de auto. Voordat ik instap zie ik nog iets zwarts in de brandnetels dat nadere inspectie vraagt.
Rupsen … 2 nesten niet ver van mekaar. Maar ik ben niet van plan om in die hoge brandnetels te gaan staan, dus foto’s van een afstandje.
Ik denk dat het dagpauwogen zijn, maar dat weet ik nog niet zeker.
Het begint een beetje te regenen nu, dus tijd om naar huis te gaan.
Normaal laat ik tuinbeestjes zien, maar deze keer de beestjestuin ..
Je kunt je wel voorstellen dat juffertjes en kikkers zich hier behoorlijk thuis voelen.
En niet alleen waterdiertjes … vele wespen en bijensoorten, vliegensoorten en nog veel meer. En ook vele vogels vinden deze tuin geschikt om hun nestjes te maken.
Vooruit dan, 1 beestje …
Welkom op Sandra's FOTOblog 