Archief voor de ‘Vogels in het wild’ Categorie
Toen ik zaterdag naar de Kollenberg ging voor een wandeling, had dat erg veel weg van een poollandschap. De Kollenberg is een open gebied … uitgestrekte velden en landbouwgrond met hier en daar een groepje bomen.
Behalve een gevoel van eindeloosheid word je hier natuurlijk niet warm van.
Het is veel leuker om de berijpte planten te laten zien.
Het is een gebied waar je vrijwel altijd getrakteerd wordt op jagende roofvogels of hele grote groepen andere vogels zoals bijv. een 200 groenlingen ….
Ook kneutjes komen in die aantallen voor. Maar er zijn ook kleine groepjes te vinden van bijvoorbeeld rietgorzen.
Deze zaterdag waren er niet veel jagers te zien … alleen op grote afstand en daarom heb ik ook zo maar wat om me heen gefotografeerd.
Ik zag nog 2 hazen … ze moeten genoegen nemen met bevroren groente
Elk kristal is uniek … er bestaan geen 2 dezelfde
Het gaan al richting vijf uur, de zon begint al te zakken …
Overal hoor ik wel wat ristselen … geen wonder dat hier veel roofvogels jagen, het stikt hier van de muizen.
Zo .. over het hek geklommen, de wandeling zit er weer op … geen momentje kou geleden en flink genoten
Toen ik weg reed zat vlak langs de weg nog een fazant … en dit was ECHT de laatste foto.
Drie weekenden achter elkaar al geen wandelweer … het kriebelt, en waag het er op dat het misschien droog blijft deze zaterdag 7 januari.
Op naar Watersley en de Kollenberg. Waar de madeliefjes vol op in bloei staan.
En waar stormschade duidelijk zichtbaar is.
Waar een reiger zijn kop boven het maaiveld uitsteekt
Allemaal niet bijster interessant maar op de Kollenberg komt er schot in.
De blauwe kiekendieven zijn zeer aktief … allemaal vrouwtjes die vlak over de velden scheren, op zoek naar een muis of korenwolf. Ik heb er toch zeker 8 gezien.
Het is en blijft donker … maar het blijft droog.
In de verte staat een huis dat in zonnestralen gehuld is.
Boven mij heeft een kraai ruzie met een roofvogel. Dat blijkt een ruigpootbuizerd te zijn. Zo’n ruigpoot is een wat zeldzamere vogel en had ik nog niet eerder gezien.
Als ik dat geweten had, had ik wat meer moeite gedaan maar ik was vooral bezig met die kiekendieven.
Op weg naar de auto zie ik nog een rose paddestoeltje … naam onbekend voor mij
En toen zat de wandeling er weer op … en nader ik de parkeerplaats bij dit gehandicapten instituut
Deze avond kreeg ik nog een email …. in het gebied waar ik zaterdag was zijn 6 velduilen gespot. Dit zijn heel mooie beesten en ik hoop dan ook van harte dat ik nog in de gelegenheid kom om deze dagjagers te zien en te fotograferen.
Als ik niet de auto wil pakken om ergens te gaan wandelen, is mijn wandelmogelijkheid een beetje beperkt. Niet dat dat zo erg is want de wijk waarin ik woon grenst aan een natuurgebied. Het is allemaal nog niet erg oud en best wel kaal en lage begroeing maar er stroomt wel een beek doorheen, die trouwens wel al oud is.
Langs de beek kun je aan twee kanten lopen. Ik kan kiezen om naar Geleen te lopen of de tegenovergestelde richting op naar het stadspark van Sittard. Deze keer liep ik naar het stadspark.
Buiten de gaaien uit mijn vorige blog waren er niet veel vogels te zien. Wat meeuwen ….
Twee sijsjes … heel leuk, maar de foto is TE slecht. In de top van een hoge boom zaten drie aalscholvers. Eentje vloog meteen weg maar de anderen bleven zitten.
Een volwassen exemplaar …
De andere is een juveniele aalscholver met een nog behoorlijk witte buik wat pubertjes kenmerkt
Ik nader het park, maar zie achter me dat er ook buien naderen. Het is heeeel koud en een rondje park meepikken is niet erg aantrekkelijk. Hup naar huis … nog even achterom kijken naar de molen die aan de rand van het park ligt.
In het weiland aan deze kant van de beek zie ik opeens iets wat ik nog niet eerder gezien had. Een hotel? Hmm, hier moet ik als beestjesfreak volgend voorjaar toch eens poolshoogte komen nemen.
Zou dit nu echt veel klanten trekken? Geen idee maar mijn nieuwsgierigheid is gewekt. Misschien een ideetje om in het klein in eigen tuin te maken. …. ALS het werkt tenminste.
Tijdens mijn koude wandeling zaterdag was de gaai toch wel de meest geziene vogel … het leek wel of ze overal waren.
Deze had net een eikel of kastanje gevonden en had daarom niet zoveel aandacht voor mij. Jammer van de takjes maar ja, het zij zo.
Een eindje verderop kreeg ik nog een kans om een gaai op de foto te zetten. Hoewel hoog in een boom, was het licht en het ontbreken van takken, een veel betere plek voor leuke foto’s.
Het was vanochtend de vraag … waar is de beloofde zon? En zal ik een wandeling gaan maken?
Na 2 koppen koffie waag ik het er op … Naar Sweikhuizen en het stammenerbos, daar ben ik al heel lang niet meer geweest.
Langzaam wordt de lucht een heel klein beetje blauw en verschijnt er een waterig zonnetje. Eenmaal in het bos komt ze steeds vaker even tevoorschijn.
Normaal ben ik niet zo van de paddestoelen maar hier zag ik een groepje staan met leuk licht en nam er toch maar een foto van. Het blijkt te gaan om porseleinzwammen.
Een stukje verderop, waar het pad helemaal uitgehold is, zijn de bomen flink op de bodem geworteld en ziet er wel gaaf uit.
Nog een stukje klimmen
Terug in Sweikhuizen loop ik langs de poeltjes die al bedekt zijn met een dun laagje ijs. Ondanks de zon blijft het toch bevroren.
Aan dierenleven heb ik niet veel gezien … te veel wandelaars denk ik. Vlak voor ik in de auto wilde stappen zag ik naast een hoop eenden een heel klein beestje, een dodaars met een vis.
Helemaal opgefrist ging ik weer naar huis.
Welkom op Sandra's FOTOblog 