Archief voor de ‘vogels’ Categorie
***
Zondag 6 maart, ik heb mijn eerste praktijkles “vogelgeluiden herkennen”. Ik moet om 8 uur ’s ochtends present zijn in natuurgebied de Doort, dit ligt tussen Dieteren en Echt. We zijn met een klein groepje van 8 personen en een leuke en bekwame leraar. Prima om e.e.a. op te steken.
Het weer is echter niet geweldig … Regen, deze zorgt ervoor dat er een mysterieus sfeertje hangt over de plassen en kleurt het bos in een ietwat vreemde tint.
***
***
***
Misschien maar goed dat er niet zo heel veel te fotograferen valt, des te meer aandacht voor de vele fluitconcerten. Zanglijsters, Grote Lijster, Winterkoning, Vinken, Roodborsten …. Een paar soorten die ik nu wellicht nog beter kan herkennen.
Voor onze ogen vindt er plots een “ritueel” tussen een koppeltje zwanen plaats. Vreemd dat ze eerst “aan het werk” gaan 🙂 ,daarna volgen pas de liefkozende en sierlijke ritueeltjes. In de regen en door de afstand is de foto niet helemaal scherp geworden.
***
***
We horen en zien maar liefst 4 soorten Spechten … De Grote Bonte, de Kleine Bonte, Middelste Bonte en de Groene Specht. Foto’s maken in een donker bos :-(. Het zijn vrijwel allemaal koppeltjes en ze zijn al druk in de weer. De Kleine en de Middelste Bonte Specht heb ik de eerste keer voor de lens, een leuke bijkomstigheid.
Aangezien het niet lukt om vogels te fotograferen richt ik me maar op andere plaatjes tijdens het luisteren. Zo zijn er al uitlopende struiken en takken glinsteren door de vele regendruppels.
***
***
Een boom met een prachtige schors trekt mijn aandacht. Zijn enorme hoogte trekt mijn blik omhoog.
***
***
Dan arriveren we bij de plassen in het bos waar over een maandje al heel wat libellen te zien zullen zijn zoals de Bruine Korenbout. Soms horen we niets en heerst er een mysterieuze stilte in een mysterieuze omgeving …
***
***
Overal zijn er spiegels, de ene nog mooier dan de andere.
***
***
In de volgende foto zal wel iets herkenbaars voor jullie zitten…
***
***
***
Met wat meer kleur in de natuur wordt het hier helemaal prachtig.
***
***
Met voeten als ijsklompen en met mijn enkels in de modder maak ik nog een laatste foto.
***
***
Veel geleerd, volgend lesje over 2 weken.
Bedankt voor je bezoek!
*******
…..AND HERE I AM !
Oog in oog met een Finse Havik !
Het lijkt erop dat het een jaarlijks evenementje wordt, een middag op jacht met een valkenier, een slechtvalk en deze keer ook met een Finse havik, die in opleiding is.
Valkenier Harry Vrehen waakt over vele velden in het Limburgse en zorgt ervoor dat de kraaien niet doorlopend de velden leeg pikken.
De slechtvalk anderzijds is na jaren inmiddels zeer ervaren en wordt elke winter beter in het vangen van kraaien. Inmiddels is ze de 200 vangsten al ruim gepasseerd wat haar een top-slechtvalk in deze sport maakt. (click voor grote foto’s)
SONY DSC
Anders dan de vorige twee jaren mag ze buiten het autoraam de omgeving al verkennen terwijl we nog rijden. Als ze dan wegvliegt levert dit een heel aparte maar grappige foto op.
In een mum van tijd heeft ze al een kraai te pakken en vinden we haar in een greppel met haar vleugels beschermend gespreid over haar prooi en druk plukkend aan diens veren.
Er is veel belangstelling van de vele wandelaars die voorbij komen met hun honden. Ze trekt zich daar overigens helemaal niks van aan. Zolang zij maar kan plukken en vreten aan die kraai is het haar allemaal best. Eigenaar Harry vertelt in de tussentijd hoe blij de plaatselijke schapenboeren zijn met zo’n top-kraaienverjaagster, nu de lammetjes geboren worden zijn juist kraaien er als de kippen bij om de pasgeboren lammetjes de ogen uit te pikken.
Let wel, normaal gesproken jagen slechtvalken niet op kraaien maar deze (Lisa) is er van jongs af aan op getraind.
De Finse havik is nog jong, geboren in 2014 en heeft nog geen volwassen verenkleed. Maar ze is toch al machtig groot.
Na elke rui zal het verenkleed vlakkere streepjes vertonen en wordt ze steeds grijzer van kleur. De ogen worden uiteindelijk rood.
Zij wordt getraind om op ganzen te jagen. Moeilijk, want ganzen zijn vaak met veel en schieten elkaar vaak te hulp om de jager te belagen. Ganzen zijn groot en sterk en kunnen met hun vleugels een havik buiten westen slaan.
Jagen hoeft ze deze zaterdag niet want hier zijn geen ganzen in de buurt en het is al wat laat om daar nog naar toe te gaan. Fungeren als fotomodel doet ze daarentegen prima.
Finse haviken zijn erg geliefd in de valkerij vanwege hun fysieke kracht. Zijn zwaarder in gewicht dan Middeneuropese havikken en hebben zwaardere klauwen. Bovendien hebben deze havikken een rustiger karakter en hebben meer nog als Middeneuropese havikken een voorkeur voor vederwild. Dit maakt ze geschikt voor de jacht op grote vogels als ganzen, die normaliter op het menu staan van zeearenden.
Het jachtseizoen is nu ten einde maar ik heb de buit binnen 🙂
Top-dagje !
Bedankt voor je bezoek en tot ziens!
*******
Niets van mij gehoord de afgelopen maand.
Even op vakantie … Deze keer eens een (groeps)rondreis naar Indonesië, Java en Bali met schitterende natuur en hoogtepunten als bijv. de Borobudur- en de Prambanantempel, de beroemde treinreis dwars door Java van Bandung naar Yogjakarta, het prachtige Bali met zijn mooie natuur, jungle en rijstvelden, de Balinese dansen en nog veel meer ….
En veel tijd besteed aan een mooi reisverslag hierover ! De link om te gaan kijken;
*******
*******
Veel kijkplezier!
Twee kerstdagen die niemand ooit eerder heeft meegemaakt in Nederland. Vandaag een heerlijke, zonnige en warme dag waarop ik zonder enige verwachting aan de wandel ga langs de Geleenbeek in Nieuwstadt, vlakbij Sittard.
Zonder verwachting zeg ik, maar wat ik allemaal te zien krijg is helemaal buiten verwachting. Het is gewoon lente … Kijk maar.
Een groot veld met Koolzaad, volop in bloei …
En wat fladdert er van bloem naar bloem? Juist…Een vlinder ( Atalanta)
En het Koolzaad is niet het enige bloeiende goed … Er is nog veel meer kleurigs en geurigs aanwezig. Zo zie ik o.a. Bernagie en Knoopkruid (denk ik)…
En nóg veel meer; witte Dovenetel, paarse Dovenetel, Meizoentjes en St.Jacobskruid. Daar geen foto’s van gemaakt maar wel van de aanwezige bloeiende Margrieten, jaja, ook die zijn al van de partij … Inclusief de nodige bezoekers met een wat minder mooie naam; De Strontvlieg.
Naast de Margrietjes staat een bankje waar ik even lekker ga zitten bijkomen van al deze onverwachte toestanden. Mijn uitzicht gaat over een weiland waarin een grote groep schapen loopt te grazen. Ze horen hier niet, raar, de herder die ze hierheen moet hebben gebracht is nergens te bekennen. Totdat de schapen opééns beginnen te rennen.
Twee auto’s stoppen en waarempel, daar is de herder met wat aanhang, gearriveerd in een “dikke bak”. Gelukkig ziet hij er zelf wél nog uit als een herder …
Kijk ik de andere kant op zie ik juist nog een Zilverreiger wegvliegen, tussen de bomen door. Normaal gesproken zou dit een erg mislukte foto zijn maar ik vind hem eigenlijk wel wat hebben en plaats hem daarom toch. Verder vliegt er nog een tjiftjaf op die hier nu ook nog niet thuishoort.
Gekwetter in de lucht dat uiteindelijk landt op een dorre haag, een stelletje Geelgorzen.
Ook naast mijn bankje staat een heel klein paddenstoeltje, geen idee wat het is maar wel één van de weinige die ik gezien heb dit jaar.
Nog even heerlijk nagenietend van de warme zon loop ik richting auto. Een vennetje passerend is er nog iets van de stevige maar warme wind te bespeuren, te zien aan de golfjes van het wateroppervlak.
Langs de Geleenbeek ben ik bijna bij de auto en dan is er toch nog even een domper op deze dag. De boomstronk die hier al jaren lag is weggegraven. Dat betekent dat de kolonie zeldzame Schoorsteenwespen en de bijbehorende zeer zeldzame Goudwesp verdwenen zijn. Die stronk lag helemaal niemand in de weg dus ik begrijp niet waarom die zo nodig weg moest.
Er vlakbij staat dan een ware kerstboom, althans, een boom vol gekleurde ballen … Oh ja, tis kerstmis hè ?
Met een paar Knobbelzwanen op de beek als laatste foto ben ik dan weer aan het einde gekomen van dit wandelavontuur.
Bedankt voor je bezoek en tot ziens !
*******
Tijdgebrek en griep … Dat heeft het bloggen een beetje doen versloffen. Heel veel wandelingen heb ik niet gemaakt maar toch genoeg beeldmateriaal om een Limburgse herfstimpressie ten toon te stellen.
Mijn wandeling gaat langs de Geleenbeek in het natuurgebied ’t Hout in Susteren. De beek loopt deels door bebost gebied en dat zorgt voor mooie spiegelingen. De echte herfstkleurtjes zijn hier echter niet zo opvallend.
Insecten zijn er in deze warme herfst ook nog steeds te vinden. Zo zag ik verscheidene Schietmotten ook wel Kokerjuffers genoemd, en een Purperen Vruchtenschildwants.
Na een tijdje verlaat ik de Geleenbeek en loop ik nog een stukje in wat meer landelijk gebied langs de rand van het bos.
Als ik het hek eenmaal gepasseerd ben kom ik in een gebied waar dan toch weer de herfstkleuren tevoorschijn komen.
Hier kan ik ook eventjes oefenen met mijn nieuwe lens (500 mm.) Een statief vind ik zeer onhandig en ik wil perse leren om uit de hand te kunnen fotograferen. Mijn eerste slachtoffertje is een Goudvink die ongeveer 20 meter bij mij vandaan maar net zichtbaar is tussen alle takken en bladeren. Het was dus echt zoeken naar een gaatje ….
Paddenstoelen heb ik helemaal niet gezien … Hoe vreemd is dat? Die horen toch thuis in een herfstblog maar wat niet is kan ik ook niet tonen. Sorry voor de “paddofreeks”.
Via de Geleenbeek loop ik terug naar de auto en heb ik toch een lekkere wandeling achter de rug.
Bedankt voor het kijken, tot de volgende keer!!
*******
Welkom op Sandra's FOTOblog 