Archief beheerder
Gisteren ging ik naar de Kollenberg te Sittard om de “altijd” aanwezige Blauwe Kiekendieven te zien.
Altijd tussen aanhalingstekens want ik bedoel daarmee, in deze tijd van het jaar. MAAR
gisteren waren ze er uiteraard niet, ik heb de laatste tijd veel pech met het vinden van roofvogels terwijl ik signalen krijg dat ze er zijn van vogelkenners. Na drie kwartier zonder succes gewacht te hebben ging ik maar weer op weg terug en zag ik toch nog iets leuks.
Een Woelmuis of Aardmuis (daar ben ik nog niet uit) zat te knabbelen op verse grassprietjes die hier en daar beginnen te groeien en trok zich helemaal niks aan van mij. Het beestje kende geen angst.
Er kwamen nog wandelaars met kinderen bij me staan uit nieuwsgierigheid wat ik daar zag. Het maakte niet uit, 3 van deze muizen doof en blind voor gevaar. Ik stond op 1.5 meter van ze af.
Eigenlijk lijken ze niet op de Rosse Woelmuis, meer op de Noordse maar die komt alleen in de westelijke helft van Nederland voor en niet in Limburg. De holletjes en doorgangen van dor riet wijzen eigenlijk naar de Aardmuis maar die is normaal veel donkerder van kleur. Ik ben benieuwd waar waarneming.nl mee gaat komen.
Genoeg gemuisd …. terug naar de auto, inmiddels begint de lucht ook wat te betrekken en wellicht kan ik nog even langs de uilen rijden. Dat is immers in dezelfde wijk.
In de verte bij het witte huis staat mijn auto geparkeerd. Toch zonde van de Kiekendieven dus voordat ik terugloop kijk ik nog 1 keertje om. Jaaa, daar zweeft 1 Kiek over het veld …. ik ga in snelle looppas terug naar de plek waar ik al eerder stond hopend dat ik nog op tijd ben.
Helaas, zij (het is een vrouwtje) blijft op grote afstand jagen … ze komt niet dichterbij want ze ziet blijkbaar daar haar kostje rennen. Geen goeie foto’s. De afstand is zeker 100 meter als het niet meer is.
Op naar de uilen, hopend op een beter resultaat … maar ook daar geen geluk. Geen uil meer te zien.
Dus, deze keer was ik blij met een MUIS
De lente lijkt begonnen.
Vandaag was het heerlijk weer, de zon scheen al lekker warm en zie daar … de bomen en struiken komen tot leven.
De katjes schieten uit, mooi in de zon tegen een fel blauwe lucht.
Hulstbloemetjes geuren heerlijk, je ruikt ze al op afstand
Andere planten bloeien ook al bijna, sommige bloemetjes zijn al open
Je hoort het ook al aan de vogeltjes … de koolmezen zijn niet meer enkel met eten bezig maar hun liedjes klinken al aardig hofmakerig.
Er komen zelfs alweer insecten tevoorschijn
En dan de vrolijke krokusjes … mooi goudgeel pronkend in de zon.
De winterdip verdwijnt als sneeuw voor de zon …. de komende tijd wordt weer genieten, ik voel het 🙂
Het is geen ziekte, maar een afwijking. Het is ook geen albino, albino’s zijn geheel wit met rode ogen.
Vogels met leucisme kunnen net zo oud worden als hun soortgenoten het is alleen wel zo dat ze meer opvallen en daarom sneller als prooi dienen.
De meest voorkomende erfelijke kleurafwijking bij vogels is leucisme.
Bij leucisme vindt er een ‘storing’ plaats in de overdracht van de melaninepigmenten naar de veercellen. Bij een leucistisch dier wordt dan ook normaal melanine geproduceerd in de basiskleurcellen en deze basiskleurcellen veranderen dan ook gewoon in kleurcellen. Het komt echter niet tot het afzetten van melanine in de veercellen met als gevolg kleurloze (witte) veren.
Dit verschijnsel kan zich beperken tot slechts enkele plaatsen, maar is ook over het hele lichaam mogelijk.
Een belangrijk kenmerk bij leucistisch wit is, dat elke veer of geheel gekleurd of geheel wit is. Half om half veren duiden meestal op een slechte conditie van de vogel tijdens de veergroei of een te éénzijdig voedingspatroon.
Brrr, wat was het koud. Toch een stukje gaan lopen want ik wou nu eindelijk mijn nieuwe camera eens uitproberen.
In de verte hoorde ik de roep van een Torenvalk en even later zag ik hem jagen en landen in een hoge boom.
Daar ging hij op zijn gemakje een prooi opvreten.
Dat hapje was al snel verorberd en toen draaide hij zich om. Zo had ik mooi ook nog zijn voorkant op de foto.
Persoonlijk ben ik erg blij met het resultaat. De valk zit op een afstand van zeker 40 meter en hoog in een boom.
Met mijn vorige camera zou dit een wazige pixelvlek zijn en hoewel dit ook niet 100% scherp is doordat ik maximaal heb ingezoomed zijn deze foto’s een aanzienlijke verbetering.
Het is alweer bijna februari en voor mij hoog tijd om mijn foto’s van 2010 te gaan ordenen. Keuzes maken zoals verwijderen of bewaren zijn achteraf wel wat makkelijker door de giga aantallen.
Tijdens het uitzoeken kwam ik deze foto’s van de Kameelhalsvlieg tegen. Misschien is dit wat vliegen betreft wel het opmerkelijkste beestje dat ik afgelopen jaar gevonden heb.
Opmerkelijk omdat ze toch veel voorkomen, best groot zijn en ik ze nog nooit eerder gezien heb.
Het is één van de oudst bekende insecten die bestaan. Er zijn fossielen gevonden van 300 miljoen jaar geleden volgens Wikipedia.
In tropische gebieden komt deze gaasvlieg niet voor want ze hebben vrieskou nodig om hun eitjes tot een verpoppingsproces te laten komen. Vervolgens zijn ze 2 tot 6 jaar larven voor ze zich verpoppen tot zo’n aparte vlieg.
Dit is een vrouwtje (zie de legboor) dus misschien dat ik er nu vaker in de tuin zal tegenkomen.
Welkom op Sandra's FOTOblog 