Archief voor de ‘landschap’ Categorie
Een maand geleden kwam ik langs dit korenveld hier in de buurt.
Er waren wat paadjes kriskras tussen het koren ontstaan, door wind??
Inmiddels is het hele veld gemaaid.
Er zijn alleen nog goudblonde stoppels over.
De begroeing langs pad en veld raakt langzaam allemaal uitgebloeid. Nog niet alles gelukkig.
Eind augustus, het wordt weer spinnentijd … Het is nu opletten voor de wespenspinnen die nestelen laag bij de grond in het hoge gras. Ik heb er inmiddels al heel wat gezien. Ook goudgeel, maar zeker niet kaal …
Dezelfde beek als die door Sittard loopt, maar dan een beetje noordelijker.
Ik begin de wandeling in Nieuwstadt … waar een hoge wand van bereklauwen staat.
Langs de beek loop ik naar Susteren, naar een gebied dat ’t Hout heet. Vanaf hier is het niet meer mogelijk om direkt langs het water te lopen … Een echte wildernis.
Er vliegen hier twee buizerds rond … ik hoor ze voorturend krijsen naar elkaar. Maar door de hoge bomen zie ik alleen af en toe een fractie van een vliegende buizerd.
Maar dan …. opeens landt er eentje recht boven me in de top van een boom, om er een vers gevangen muis te verorberen. Erg lastig om precies te focussen door alle bladeren, en dan is dit het beste resultaat.
Ook zag ik nog een ijsvogel die net een visje opviste, maar daar was ik niet op berekend … dus geen foto.
Het was hier mooi wandelen .. een heel verschil met de vorige keer in het voorjaar qua natuur.
Vorige donderdag was het mooi weer in Limburg. Die gelegenheid liet ik niet liggen om een wandeling te gaan maken, de voorspellingen voor de dagen erna waren immers niet best.
Ik ging naar een gebied dat parallel loopt met het industrieterrein van Sittard. Dit is gedeeltelijk een nieuw aangeplant natuurgebied. Een paar jaar geleden was het nog niet bijzonder interessant, dat was nu allemaal heel anders.
Het eerste wat mij opviel was dat er heel veel vlinders rondvlogen. Iedereen heeft het er immers over dat er zo weinig vlinders zijn deze zomer. Hier was dat zeker niet het geval.
Koevinkje, Bont zandoogje, Groot dikkopje, Gehakkelde aurelia
De foto hierboven is een greep uit de soorten die er heel veel aanwezig waren. Ook zag ik nog Atalanta’s en Dagpauwogen. Verder nog Witjes en heel veel Landkaartjes. De landkaartjes hebben een eigen collage aangezien ik anders te veel foto’s in dit blog moet plaatsen.
Landkaartjes in hun zomerkleed. In de zomer zijn ze zwart/bont, in het voorjaar rood/bruin.
In dit nieuwe gebied lopen niet veel mensen. Ik denk dat zelfs niet veel mensen hiervan weten, want je moet tussen een groep bomen door kruipen om er te komen. Toen ik hier een stuk gelopen had, tussen alle mooie bermbloemen door kwam ik plotseling voor een verrassing te staan.
Zomaar uit het niets sta ik voor een best wel groot meertje, met kraakhelder water … je moet het maar net vinden.
Ook hier een weelde aan bloemen … dus niet gek dat er zoveel vlinders en andere beestjes aanwezig zijn.
Muskuskaasjeskruid?, Wilde cichorei, Grote klit, Zomerfijnstraal
Ook een veelvoorkomende akkerplant is de Stalkaars.
En dit allemaal langs een industrieterrein, gescheiden van elkaar door de rode beek en verborgen achter een rij bomen.
Op de terugweg loop ik door een wel bekend gebied, langs de grens Sittard Millen(Dl)
Onderweg zag ik nog ontelbare ” Red bugs” en heel veel Wollige gitjes. En verder nog een hoop beestjes, die ik ook weer in een collage gezet heb.
Boven: Blauwe glazenmaker, Redbug, Wollig gitje
Midden: Distelboktor, Franse veldwesp, Stadsreus
Onder: Redbug, Witte reus, Reuzengoudhaan
Al met al een hele leuke ontdekkingsreis in een gebiedje dat ik zeker nog vaker ga bezoeken.
Misschien hebben jullie het gemerkt, de afgelopen weken was ik afwezig hier op wordpress.
Eerst was ik een tijdje naar Duitsland, naar de vulkaaneifel. Daarna had ik een vervelende week op mijn werk. Een week vol onzekerheid en spanning.
Niet alleen in Duitsland hadden we zwaar weer.
Het gaat al een tijdje erg slecht met het bedrijf waar ik werk, en deze week liep alles stuk wat men probeerde om de boel weer op gang te krijgen. Waarschijnlijk gaat het niet erg lang meer duren voordat de deuren gesloten worden.
Terug naar de vulkaaneifel. Dankzij het weer, en het feit dat de natuur er nog lang niet zo ver was als hier, heb ik ook niet veel bijzondere plaatjes kunnen schieten. Om het huis zaten wel de nodige roodstaartjes.
Vlindersoorten waren er heel erg weinig ten opzichte van vorig jaar om deze tijd. Maar net als hier bloeiden er flink veel pinksterbloemen, wat weer een garantie is om oranjetipjes te zien.
Het lukte niet om de vlinders met open vleugels op de foto te krijgen, hoewel ik zeker een half uur achter ze aan gelopen ben om het te proberen.
Een grote vos had ik nog niet in mijn collectie. Dit exemplaar is duidelijk een overwinteraar want er is niet veel fraais meer van over. Maar toch … de eerste grote vos die ik ooit gezien heb. Het duidelijkste verschil met de kleine vos is … de grote heeft vier zwarte vlekjes op de voorvleugel, de kleine maar drie.
Een mooi rupsje trok nog even mijn aandacht. Hoewel de kleur wat afwijkt is het toch de rups van de grote beer.
Erg veel meer was er niet, of heb ik niet op de foto …
Uren lang had ik gewacht tot de zon zou gaan schijnen voor ik aan een wandeling zou beginnen. Als ze doorkwam was dat maar secondenwerk. Om half drie was het al te laat om naar de Doort te gaan, wat ik eigenlijk gepland had. Om toch nog even wat buitenlucht te proeven ging ik maar weer naar de Kollenberg.
Ik was net uit de auto gestapt toen ik de eerste kiekendieven al zag vliegen.
Het waren er zoveel dat ik steeds switchte met de camera en op die manier eigenlijk niks goeds produceerde. Ondertussen hing er vlak voor mijn neus een torenvalkje in de lucht … ook dat zag ik te laat.
Het torenvalkje dook naar beneden en ving een grote muis … ik hoorde het beestje gillen, en de torenvalk ging er vandoor met de gillende muis.
Ik loop verder en trap bijna op wat grijze balletjes … hé, dat zijn braakballen. Blijkbaar was dit een uitkijkplekje van een uil.
De zon deed ontzettend haar best om door te breken maar kon alleen maar wat gaatjes in het wolkendek vinden.
Na een heleboel buizerds en valken en blauwe kiekendieven te hebben gezien, begon ik aan de weg terug. In de verte zie ik een grote zilverreiger net landen tussen de kraaien.
Als afsluiter zag ik nog twee eekhoorns een boom inrennen.
Al eens een eekhoorn gehoord als ze zich bedreigd voelen? Ze maken een behoorlijk agressief geluid.
En dit was het dan weer voor deze zaterdag.
Welkom op Sandra's FOTOblog 