Archief voor de ‘limburg’ Categorie
Reigersbroek, zó interessant dat ik het wel in 2 delen op moest splitsen, dus…
Begin ik mijn vervolg op dat kale stuk akkerland, waar ik mijn eerste Bandheidelibel zie vliegen …. Het is een mannetje, prachtig rood en opvallend door die donkerbruine bandjes op de vleugels. Hij vliegt van me vandaan, een foto kan ik op mijn buik schrijven. Maar in elk geval weet ik nu wel dat mijn kansen nog niet verkeken zijn.
Ondertussen amuseer ik me nog eventjes met een mooie grote sprinkhaan. Het is een vrouwtje dat heel stil blijft zitten, geen verstoppertje speelt maar waar ik geen naam op kan plakken.
Terwijl ik hier mee bezig ben zie ik een paar razendsnel wapperende blauwe vleugels voorbij schieten. Het is geen vlinder nee…, het is een Blauwvleugelsprinkhaan. Zo’n beestje zou toch een mooie treffer zijn. Ondanks dat ik wel gezien heb waar die ongeveer neergestreken is, heb ik het zeldzame beestje niet terug kunnen vinden. Heel jammer.
Ik ga maar eens verder want er komen toch wel donkere wolken aan. Ik vrees dat de volgende bui wel eens wat flinker van aard zal zijn. Ik loop weer langs een ander moerasveld dat helemaal vol staat met kniehoog onkruid. Er vliegt een heleboel, zie ik op afstand. Ik kruip door het prikkeldraad en ga op onderzoek uit. Het water staat tot boven mijn enkels maar de ondergrond is hard, dat is fijn … Hoef ik niet bang te zijn dat ik vastgezogen word in de modder.
Heel veel Tengere Grasjuffers zitten er hier en die zijn wel wat zeldzamer … Ook veel vrouwtjes die meteen herkenbaar zijn doordat ze geheel oranje zijn.
En ook prominent aanwezig zijn Zwarte Heidelibellen … De mannetjes zijn gemakkelijk te herkennen want die zijn écht zwart met een écht zwarte snuit.
Ook erg veel St. Jansvlinders, spinnen die overal mijn weg versperren en een leuk zeldzaam lieveheersbeestje. Een dertienstippelige is zeker niet alledaags. En ook een zeldzame Zwervende Heidelibel, die laat niet toe dat ik in de buurt kom en is dus een beetje niet zo een goede foto.
St. Jansvlinder
Dertienstippelige lhb
Viervlekwielwebspin
Zwervende Heidelibel
St. Jansvlinder
Dan word het héél donker … De regen kan elk moment gaan vallen, het begint ook flink te waaien. Ik begeef me richting prikkeldraad en maak dat ik weg kom. Het is best een eindje lopen naar de auto en helemaal droog red ik dat dan ook niet. Maar gelukkig komt de échte plensbui pas als ik lekker comfortabel achter het stuur zit. Een mooie gelegenheid om eventjes de foto’s alvast te bekijken.
Al met al duurt de bui een klein kwartiertje en dan klaart het ook weer heel mooi op. Ik rijd nog een stukje verder naar een ander moerasveld. Het laatste dat ik ga bezoeken heb ik me voorgenomen want het begint al aardig laat te worden ondertussen.
Hier hoef ik niet door het prikkeldraad te kruipen maar kan ik gewoon over een houten hek klimmen … Wel zo gemakkelijk haha. Na een paar passen is het zover … Een Bandheidelibel fladdert niet ver bij mij vandaan en landt op een plantje. Het is een vrouwtje, mooi goudgeel. Deze libellen zijn maar op een paar plaatsen in Nederland te vinden. Goede nieuws is dat deze gebieden zich wel aan het uitbreiden zijn.
Jammer dat de achtergrond wat aan de drukke kant is. Maar ach, het zien van deze libel geeft een goed gevoel en ik kan weer een voor mij nieuwe soort toevoegen aan mijn collectie.
Op weg terug naar de auto zie ik nog een mooie libel die ik niet eerder zag. Het is een pantserjuffer met veel wit/grijs aan het lijf. Het beestje geeft me alle gelegenheid om wat foto’s te maken. Het blijkt een Gewone Pantserjuffer te zijn. Dat woordje “gewone” vind ik eigenlijk maar irritant. Er is niks gewoons aan en hoewel die niet zeldzaam is had ik er nog nooit eentje gezien. Ook in dat opzicht niet “gewoon”.
En zo is aan een hele mooie dag ook een heel mooi einde gekomen. Een dag met een aantal nieuwe soorten voor mij en een dag met heel mooie waarnemingen. Ik denk dat ik volgend jaar zomer toch weer eens hier naartoe zal rijden.
Slotsom; Reigersbroek; écht een bezoekje waard !
*******
Dit natuurgebied bij Montfort (L.) staat bij de echte libellen fanaten elk jaar op de agenda. Van heinde en ver komen ze in de zomer helemaal hier naar toe gereden omdat het hier wemelt van de zeldzaamheden.
Voor mij was het al twee jaar geleden dat ik er geweest ben en toen was ik er in de eerste week van juli. Enorm veel zeldzaamheden heb ik toen voor de lens gehad. Maar in augustus vliegen er weer heel andere soorten zoals de Bandheidelibel en de Zuidelijke Keizerlibel en daar ben ik nu naar op zoek gegaan. De weersvoorspellingen waren slecht en vroeg in de ochtend had het dan ook geen enkele zin om helemaal naar Montfort te rijden. Het gebied is te groot om op de gok het riet te inspecteren of er libellen in hangen … Maar rond een uur of 11 werd het zonniger en warmer en ben ik snel in de auto gesprongen.
Daar aangekomen zie ik dat er maar een paar auto’s staan, prima … Lekker rustig, daar hou ik van. Er vliegt al meteen van alles en nog wat om me heen, maar op het prikkeldraad zit een uitstekend beginnetje lekker stil op te warmen. De “gewone” beesten zijn voor mij ook bijzonder dus deze Roodbruine Heidelibel krijgt ook zijn plekje op mijn blog.
Zoals altijd, elke foto kun je aanklikken om in het groot te bekijken.
Dan ga ik aan de wandel met een goed gevoel, dit was immers al een leuk beginnetje. Reigersbroek is een groot moerasgebied en na al die regen van de laatste tijd is het er nu wel héél erg nat. Pff, ben ik blij dat ik rubberlaarzen heb aangetrokken.
Voorlopig blijf ik maar even op de weg lopen langs een gigantisch maisveld (hier is de ondergrond blijkbaar wél droog) en hier zie ik een paar vogeltjes vliegen. Ze zijn duidelijk bezig insecten uit de lucht te plukken en landen dan vervolgens op de uitstekende pluimen van de hoge mais. Het zijn allemaal Paapjes.
In dit gedeelte is er verder niet zo heel veel activiteit. Ik zie voornamelijk wat juffertjes en heidelibellen en in de brandnetels een heleboel rupsen van de Dagpauwoog
De namen van al die beestjes kun je zien als je de foto aanklikt.
Bloedrode Heidelibel
Franse Veldwesp
Dagpauwoog
Grote Zilverreiger
Tengere grasjuffer (man)
Dagpauwoog
Grote Keizerlibel
Ik loop dezelfde weg terug (dat kan niet anders) en ga met de auto een eindje verderop parkeren. In het stuk moeras hier zie ik paarden rennen en spelen, die lijken een leven als “God in Frankrijk” te hebben … Alhoewel, staan paarden graag in het water?
Ondertussen begin ik de hoop te verliezen om nog Bandheidelibellen te ontmoeten. Er zijn libellen genoeg, dat is het punt niet … Maar op een enkele Tengere Grasjuffer na heb ik nog geen bijzondere gezien. Dan begint het ook nog lichtjes te regenen. Niet hard, geen reden om te gaan schuilen ….
Ik zie een goudgekleurde libel neerstrijken in het hoge gras … Wederom een Roodbruine Heidelibel, deze keer een vrouwtje.
Achteraf blijkt die regen nog leuk te zijn ook omdat de regendruppeltjes als vergrootglas dienen op de facetogen van de libel.
Ik loop vervolgens een geheel lege akker op, je weet immers nooit wat daar nu weer te zien zal zijn. Nou, dat is leuk … Overal rennen en vliegen er Bastaardzandloopkevers. Sommigen van jullie weten wel hoe lastig deze beestjes te benaderen zijn. Het vergt dan ook heel wat geduld om deze foto te maken.
De hoogkant foto van het vrouwtje Roodbruine Heidelibel vind ik persoonlijk eigenlijk een beetje zonde om zo klein te bekijken. Daarom hier nóg een keertje maar dan horizontaal.
Ben je benieuwd of ik die Bandheidelibellen nog aan zal treffen, en misschien nog wel wat meer mooie beestjes ? Houdt dan mijn blog vooral in de gaten 🙂
Want; Dit was nog lang niet alles….
*******
Vandaag heb ik een wandeling gemaakt op het hoog gelegen Watersley in Sittard en ben met veel verrassingen thuisgekomen.
In eerste instantie dacht ik dat ik niet veel te zien zou krijgen. De lager gelegen delen die normaal vergeven zijn van bloemen en insecten in deze tijd van het jaar, zijn nu moeras geworden door de vele regenval en er staat flink wat water. Er is geen bloemetje meer te zien, alles is al uitgebloeid. Maar, het is een gebied wat ook heuvels heeft met veel verschillende begroeiingen. Dus maar eens bergopwaarts gelopen.
Het eerste beestje dat ik tegen kom is meteen iets bijzonders. Een Cylindromyia Bicolor, een sluipvlieg waarvan ik in 2011 de eerste waarnemer in Nederland was. (Click op cirkel voor vergroting).
Het tweede beestje is óók al een bijzonderheid … Een driekleurige sluipwesp waarvan die drie kleuren steeds terug komen. In zijn voelsprieten en op zijn achterlijf.
De wesp heeft een nogal moeilijke naam. Agrothereutes Abbreviatus en is zeldzaam in Nederland.
Reptielen leven er ook. Met name levendbarende hagedissen kun je er vaak aan treffen. Ik zie een paar hele kleine jonkies op een boomstam. Die zijn echter niet zo gediend van een camera en glippen elke keer weg. Ik heb echter geluk want na een tijdje proberen valt mijn oog op een groot volwassen exemplaar in een braamstruik. Die heeft het wat hogerop gezocht en zit lekker te zonnen. Voor mij en mijn camera heeft die helemaal geen interesse en hij blijft onverstoord zitten. Een wonder, maar ik maak er dankbaar gebruik van.
Een breed aanbod vandaag van allerlei verschillende beauties of nature. Zo zie ik een St. Jansvlinder, een nimfje van een mooie wants, genaamd Eurygaster Testudinaria en nog een aantal sluipvliegen. De namen kun je zien als je de foto’s aanklikt en vergroot bekijkt. En ook sprinkhanen natuurlijk, daar zijn er genoeg van.
Libellen? Ja, die zijn er ook. Ik tel minstens 8 Blauwe Glazenmakers … In de lucht wel te verstaan. Dat is balen, maar …. Uiteindelijk is er toch eentje die moe geworden is en even gaat uitrusten op een verdord plantje.
Dan beland ik bij het mooiste beestje dat ik deze dag voor de lens krijg. Een bijzonderheid ?… Nee, een heel gewoon kevertje.
Wat heet gewoon, dit Hennepnetelgoudhaantje schittert in al zijn pracht.
Een echte ieniemienie, maar dit beestje is wel dé beauty van de dag wat mij betreft !
Het was een heerlijke dag vol mooie ontmoetingen. Ik hoop dat óók jullie kunnen genieten van al deze beauties.
*******
Gisteren en vandaag waren niet bepaald van die heerlijke wandeldagen maar ik ben er toch voor gegaan. Het was al zo lang geleden dat ik de natuur in getrokken ben. Wat wil je ook met zo’n groot aanbod aan beestjes in mijn tuin. Ik ging mijn geluk weer eens beproeven met een uitstapje naar Watersley en de Kollenberg te Sittard.
Het was flink bewolkt, dreigende luchten. Gelukkig bleef het bij dreigen.
Ik had niet verwacht om veel leven aan te treffen en dat was ook zo … In eerste instantie moest ik het doen met een paar Roestbruine Kromlijfjes. Dat zijn gek uitziende vliegen waarvan het achterlijf helemaal opgerold is naar binnen toe.
Deze lijkt me wel uit te lachen … Lekker Puh, denkt ie en steekt zijn tong naar me uit.
Geen vogels op de Kollenberg vandaag … Het is er vochtig broeierig warm en niet erg aangenaam. Door een heel groot onkruidveld baan ik me een weg op zoek naar iets leuks. Vlinders zijn er hier wél te vinden.
Ik kom uit bij het veldrijderspaadje waar ik berg af wil lopen en dan breekt toch de bewolking een beetje en wordt het zowaar nog een beetje zonnig.
Hier aan de bosrand zie ik opeens een heel klein muisje.
Het beestje is totaal op zijn gemak en lekker onderuit zittend wat van het groen aan het oppeuzelen. Het lijkt zich totaal niets aan te trekken van mijn aanwezigheid.
Ik loop naar beneden en kom dan in de weilanden van Watersley terecht. Hier tref ik meestal ook wel iets leuks aan. Zou dat deze keer ook het geval zijn?
Ja hoor … Al snel zie ik iets fel roods voorbij vliegen. Een vlinder met deze kleur? Wat zou dat kunnen zijn? Het moet wel iets bijzonders zijn. Gelukkig zie ik het beestje neerstrijken in een hazelaar iets verderop en kon ik een foto maken. Geen rood te zien, dat is alleen zijn onderkant maar de bovenkant mag er ook wezen. Het was in die struik wel een beetje donker waardoor de foto niet optimaal geworden is.
Het is een Spaanse Vlag, een nachtvlinder die zeldzaam is.
Zo zie je maar, nooit de hoop opgeven. Ik ben inmiddels bijna bij de auto beland en maak dan nog een foto van een paar koeien die liggen te luieren in het kortdurende zonnige momentje.
Het was ondanks de weersomstandigheden toch wel een lekkere wandeling. Vandaag (zondag) ben ik er wederom op uit getrokken. Maar dat bewaar ik nog eventjes voor een volgende keer.
#######
05.45 uur.
Onderweg naar mijn werk …. Vroege dienst deze week.
Al een paar ochtenden achter elkaar is het zo vroeg heel mooi met nevel over de weilanden.
Een goede reden om de camera mee te nemen en heel kort stil te staan bij het ochtendgloren alvorens hard aan het werk te gaan.
De langste dag van het jaar ligt inmiddels weer achter ons. Over niet al te lange tijd zal ik de zon niet meer zien opkomen als ik vroege dienst heb.
Met een gouden randje om de boomkruinen ben ik bijna gearriveerd op mijn werk … Nog eventjes wachten en dan komt de zon er boven uit.
En dan ….. Opschieten om niet te laat te komen 😦
#######
Welkom op Sandra's FOTOblog 