Archief voor de ‘limburg’ Categorie
Zondag 2 juni … Het was weer eens een zonnige dag, perfect om de natuur in te trekken.
De beestjes die ik zag waren één en al glitter en glamour, leek het wel.
Zoals deze hoogzwangere roodtipbasterdweekschild … pfff, een hele mond vol voor zo’n klein beestje.
De puntjes van de vleugels zijn rood getipt, vandaar de naam …
Een watersnuffel had zo in het zonnetje een gouden glans …
Er vlogen ook een heleboel glamoureuze smaragdlibellen, maar ondanks dat ik een uur geprobeerd heb die te fotograferen, waren ze veel te snel en niet te vangen.
Op een afgezaagde boomstam zag ik iets dat in eerste instantie op een rups leek, maar dit beest gaat later pas zijn glitters laten zien. Het is de larve van een grote glimworm.
Terwijl ik probeerde op dit donkere plekje die bijzondere keverlarve op de foto te zetten, voelde ik een paar oogjes in mijn rug priemen … nee geen glamoureus beestje maar een doodgewone schorpioenvlieg.
Deze grappige foto had ik graag wat scherper gezien, maar ik de volgende foto’s maken alles weer goed want …
Toen ik even aan de waterkant ging zitten zag ik in het zand mooi glittergroen voorbij rennen. Een groene zandloopkever, die in de zonneschijn prachtige kleurtjes heeft.
Geen gemakkelijke gast, want ze rennen als een bezetene en toen ik te dichtbij kwam vloog die meteen weg.
Maar de kleurigste kever van allemaal was op deze dag zijn soortgenoot … de bastaardzandloopkever. Meestal onopvallend maar de zon doet wonderen.
Behalve de indrukwekkende kaken heeft dit beestje wel heel veel kleurtjes … regenboogantennes, en flitsend blauwgroene pootjes. Dit was me eerder nooit opgevallen.
Ik ben wel tevreden met de oogst van deze zonnige zondag.
Nadat ik zaterdag genoten had van de blauwe kiekendieven gebeurde er nog iets opmerkelijks.
In een boom zat iets te klingelen. Wat bleek, er zat een slechtvalk met bellen om zijn poten. Even later dook er een valkenier op en de vogel vloog naar hem toe. De valkenier gooide vervolgens de valk in de lucht en deze vloog weg naar een jachthutje 100 meter verderop. Tot dusver nog een normale situatie. Maar …
De man draait zich om en gaat weg … Naar zijn auto een heel eind terug, En … rijdt weg. Huh ???
De slechtvalk blijft nog 10 minuten op het hutje zitten en vliegt dan in tegenovergestelde richting weg. Snappen jullie het? Ik niet …
Nu heb ik wel wat info inmiddels en deze man schijnt vaker op de Kollenberg te komen met zijn valk. Het beest is gezenderd dus wel terug te vinden. Maar ik vind het toch een vreemde situatie.
Dan de zondag … Ik ging nog een keertje naar Puth om nu dan de grauwe gorzen op de foto te zetten. Lang zullen ze hier namelijk niet meer blijven want ook deze vogels zijn hier alleen in de winter.
Deze keer had ik meer geluk … Er waren op dat moment 6 grauwe gorzen en één ervan kon ik op de foto zetten.
Voor een lekkere wandeling aldaar had ik een verkeerde dag gekozen. Er was een georganiseerde wandeling dus er liepen een paar honderd mensen. Niet mijn ding … Verder heb ik alleen nog een rietgors man op de foto gezet
Gauw terug naar het kleine dorpje Puth en op naar een warme bak koffie.
Op zaterdag moest ik er eventjes uit na een zware week van werken en ijskrabben om vijf uur ’s ochtends.
’s Morgens was het mooi weer, blauwe lucht maar wel een stevige wind. Ik besloot nog wat af te wachten. In de middag was de wind gaan liggen maar het zonnetje was ook verdwenen. Het was wel een lekkere temperatuur dus, op naar nog een keertje Kollenberg.
Er waren een aantal vrouwelijke blauwe kiekendieven op jacht.
Ik had nog nooit eerder het geluk dat zo’n kiek zo dichtbij op jacht was. Het leek wel of ze totaal geen notie van mij nam.
Erg lang kunnen we niet meer van ze genieten, een dezer weken zullen ze weer vertrekken naar hun broedgebieden.
Zelfs als ze even neerdaalt is dat op een afstand van een kleine 50 meter, vol in het zicht …
Voor een compactcamera toch geen slechte resultaten … ?
Het is maar een krokusje … fleurig in het eindelijk warme zonnetje.
Maar wacht … wat komt daar aan ?
Jaaaa, een honingbij …. de beestjes zijn er weer.
Het feest gaat beginnen, want het eerste insect is binnen ….. hahaha, dat ik nog eens blij word van een honingbij.
Er was ons toch perioden met zon beloofd? Helaas … het bleef flink bewolkt en best een beetje donker. De eerste helft van mijn wandeling was er dan ook niet veel interessants te zien en moest ik genoegen nemen met wat fris groen stermos en wat paddenstoelen.
Ik hoorde wel overal kloppen en roepen van spechten en boomklevers … maar zien, ho maar.
De terugweg langs de beek was wel een beetje leuker. Eerst zag ik weer het witgatje dat ik hier in de winter ook al zag. En al twee maal zag ik een ijsvogel over het water scheren.
De beek is hier ondiep, op de meeste plekken een halve meter en op sommige plekken zelfs nog ondieper. Ik was dan ook verbaasd om te zien dat er hier een bever actief is geweest. Het zijn nog heel verse sporen.
Een stukje verder zie ik boven het water een stuk tak hangen en bedenk me dat dit een heel prima plekje zou kunnen zijn voor die ijsvogel. Aan de kant waar ik loop is precies er tegenover een schuine dikke boom waar ik mooi overheen kan hangen en mezelf kan verschuilen en toch een uitstekende positie heb om de eventuele ijsvogel te fotograferen.
Het duurde niet lang … ik hoorde een schelle toon en wist, ze komt eraan. Ik zoomde alvast in op de tak, en een seconde later landde het ijsvogeltje erop … precies zoals ik al gedacht had.
Door de opwinding had ik toch niet zo’n vaste hand helaas dus de foto is niet helemaal scherp. Het beestje had me ook meteen in de gaten en vloog snel weer weg.
Maar … toch een leuk einde van een verder best saaie wandeling. Op de terugweg in de auto zag ik nog twee keer grote groepen kraanvogels over trekken. Ik kon nergens de auto parkeren … en balen maar die moest ik dus laten “vliegen”.
Welkom op Sandra's FOTOblog 