Archief voor de ‘Vogels in het wild’ Categorie
Zondag 14 aug. was ik op weg naar het centrum van Sittard om te gaan kijken naar de finishende wielrenners in de Eneco tour. Ik had nog even tijd voor de renners eraan kwamen en bleef dus nog even hangen in het vlakbij gelegen park.
Daar zag ik een stel zeer vreemde eenden …
Ze liepen helemaal uitgestrekt en uit balans … een heel gezinnetje, paps mams en 3 kleintjes. Wat blijkt nu … ?
Het hele gezin heeft geen vleugels wat er heel vreemd uitziet … hoe kan dit? Wat zijn dat voor eenden?
Ik heb nog nooit gehoord van een eendensoort zonder vleugels.
Het is dan ook geen soort. Mijn informant wat vogels betreft vertelde me dat dit een product is van inteelt … doorgefokte misbaksels die in het wild niet zouden overleven … ze hebben nog mazzel dat ze in een park zitten en gevoerd worden want vliegen kunnen ze natuurlijk niet.
Kiekeboe …
Normaal zie ik de Rode wouwen alleen maar vliegen, jagen en cirkelen op de thermiek. Deze keer gingen ze steeds op een elektriciteitsmast zitten. Waarom? Geen idee … maar wel handig voor mij.
De afstand is groot … en de wind was flink. Een statief had ik niet bij me jammer genoeg. Ik probeer er naartoe te lopen maar toen ik op een meter of 50 naderde vlogen ze weg.
Ik weer terug en even later landen ze op een andere mast.
Ok, ik geef toe … het zijn geen geweldige foto’s maar bedenk dat ze niet benaderbaar waren. Ver weg gezeten zijn deze keer toch beduidend meer kleur en details te zien dan bij mijn vorige Rode wouw foto’s
Heb nog een hele bups vogeltjes op de foto gezet … allemaal bezoekers van dezelfde kale boom.
Allereerst een juveniele Groenling
Dan een mannetjes Kneu in zijn opvallende zomerkleed.
Een vrouwtes Putter, of misschien is het ook wel een jonkie
En hier van de achterkant gezien
En een Fitis, maar het zou ook een jonge Tjiftjaf kunnen zijn.
Zoals beloofd ben ik weer terug met mooie Eifelbeestjes, hoewel deze hier natuurlijk ook vaak te zien zijn … maar dat geeft niet.
Mijn favoriete plekje was overwoekerd door hoge distels en dus moest ik op zoek naar een nieuw plekje en dat vond ik een klein stukje verderop. De IJsvogel had ik al vaker over de rivier zien scheren en nu vond ik plots zijn en haar broedplaats.
Een zandwal met drie holletjes waarvan er 1tje witte poep strepen had. Op ongeveer 8 meter een hoop grote keien waar ik tussen de planten mooi verscholen heerlijk kon zitten. En dat werd al snel beloond.
Meteen na aankomst begon dit IJsvogeltje te poetsen in afwachting van de komst van zijn of haar wederhelft.
Even later arriveerde nummer 2. Een twee meter hoger in een boom met voor mij een vervelende tak in de weg, maar ja … ik kon natuurlijk niet verplaatsen.
Meteen begon de communicatie tussen die twee
Toen kwam het vervelende moment dat ik zo’n droge keel had dat ik moest kuchen, ik kon het niet voorkomen. De IJsvogel in de boom probeert te zien waar het geluid vandaan komt ….
Toen vlogen ze beiden weg.
Een week later ging ik terug. In de buurt kwam ik een boer tegen met groot materieel achter zijn tractor. Op weg naar mijn plekje kreeg ik het benauwd … alles was kaalgetrokken. Toen ik om de bocht de aarden wal in zicht moest krijgen was tot mijn ontsteltenis alles verwoest.
Het poeltje was volgegooid met aarde van … juist de wand met de holletjes. Er was niks meer van over. Geen planten meer om tussen te verschuilen en geen broedplek meer … boos en verdrietig steek ik een sigaret op. De IJsvogels vliegen al roepend meerdere malen voorbij.
Zullen hun jongen levend begraven zijn? Ik weet het niet …. maar het was een verdrietig eind.
De zon bleef achterwege vandaag, de beestjes ook. Vreemd genoeg, want de temperatuur was wel aangenaam. Toch was er bijna geen beestje te vinden. Daarom gewoon wat tuinfoto’s
Er zijn wel heel wat vogelnestjes dit jaar…Koolmezen broeden in dit kastje, er zijn 2 Merelnesten, een Eksternest, een Zwartkopjesnest en Pimpelmezen in het andere nestkastje dat aan het tuinhuis hangt.
De Pimpelmeesjes hebben al jongen want bij het naar buiten vliegen had deze al een poepje om op te ruimen.
Het sneeuwt momenteel pluisjes van de katjesbomen … elk jaar weer een ergernis.
Ah, toch een beestje. Een Vuurjuffer, vers van de pers….nog niet op kleur. Eigenlijk is ze zo mooier dan wanneer ze wel op kleur is.
De Laurier staat in bloei en ook de Climatus heeft al een paar bloemen.
Welkom op Sandra's FOTOblog 