Archief voor de ‘vogels’ Categorie
Een mooi vervolg foto-reisverslag van onze Tenerife-reis in 2013 met Tenerife en La Gomera afgelopen januari (2015), met vele nieuwe high-lights (met de kabelbaan de Teide op, rondrit door het Anagagebergte en dolfijnen spotten).
Je kunt het gaan bekijken door te klikken op foto-reisverslag Tenerife en La Gomera
We wensen jullie veel kijk- en leesplezier 🙂
Sandra
Dat gaan we in dit blogje zien. Ik woon in Sittard, “toegangspoort” van Zuid-Limburg. Ten noorden van ons een vlak landschap. In Sittard begint met de Kollenberg ( de verste uitloper van het Ardennengebergte ) het Limburgs heuvellandschap.
Met het mooie weer afgelopen weekend heb ik niet alleen vogels op de plaat gezet maar ook een aantal omgevingsfoto’s gemaakt, geniet er maar even van mee onder het motto ; “Wie schoan oos Limburg is” ….
Dus geen hele verhalen deze keer maar gewoon een indruk van de plekken waar ik gewandeld heb. Eerst van (en in) Sittard een stukje zuidelijk, dan naar een vlakker gedeelte noordelijk.
Op de Kollenberg; Een combinatie van de warme gloed van de vroege ochtendzon en een bijna volle maan aan de blauwe hemel.

Vlakbij op Watersley met mijn blikveld gericht naar het dorpje Munstergeleen. In de verte is het grote complex van DSM nog een beetje te zien.

Van Munstergeleen wandel ik naar Puth. Veel weilanden met hier en daar kleine bosjes. Een zeer vogelrijk gebied.





Zondagochtend ben ik er weer vroeg bij … Het weer is ietsje minder, de zon komt maar af en toe eventjes door de wolken. Lastig licht om mee te fotograferen.
Noordelijk van Sittard; Deze keer ben ik naar de Geleenbeek te Nieuwstadt gegaan.

Ook hier een open gebied met hier en daar wat bosjes. Allemaal nog relatief jonge aanplant en ook met een aantal kleine vennetjes. Zomers zijn er veel libellen in dit gebied.

OP deze zondag zijn er niet erg veel vogeltjes te spotten. Maar er vliegen wel gigantisch veel Kraanvogels op trek richting zuiden.
En dat ging de hele dag zo door.
Vervolgens ben ik nog even naar het IJzeren bos gegaan dat meteen grenst aan het gebied rond de Geleenbeek.

Dit bos hoort bij de gemeente Susteren. Ik kom er met enige regelmaat.

En zo heb ik weer een natuurlijk mooi weekend beleefd.
*******
Bedankt voor je bezoekje aan mijn blog en zeker ook voor eventuele reacties.
Vandaag, net thuiskomend van mijn werk regent het en het ziet er maar druilerig en donker uit buiten.
Plots komt er iets heel moois en kleurigs in mijn blikveld zitten op de waterpilaren in de vijver ….. IJsvogel alarm !!!

Het vogeltje gaat uitgebreid om zich heen zitten koekeloeren, zich af en toe eens op zijn gemak uitstrekkend en zijn oog speurt ondertussen naar visjes….
Plots; een duik… het water in, komt naar boven met een heel klein visje. Het gaat allemaal veel te snel om dat te kunnen vastleggen. Ook het visje is in een seconde opgeslokt.
Hij zoekt het vervolgens een klein beetje hogerop. Vanaf een afdak aan de rand van de vijver heeft hij ook een goed overzicht.
Opvallend is dat deze IJsvogel helemaal niet bang is … Mijn ervaring is dat, zodra zo’n vogeltje je opmerkt, hij er “als een haas” van door gaat. Deze niet. Ik kan gewoon naar het raam lopen en ik probeer dan ook nog wat dichter bij te komen door de serre in te gaan … Scheelt toch weer 2 meter.

Het maakt voor de IJsvogel blijkbaar allemaal niks uit, het manneke ziet me niet eens staan !
Ik besluit om te proberen of hij het zelfs pikt als ik naar buiten ga … En ook dat lijkt te lukken. Ware het niet dat ik met mijn gezicht in een groot spinnenweb loop en daardoor een paar onverwachte bewegingen maak. Dat is net een brug te ver voor het beestje en de vogel is gevlogen.
Ach ja … Ik heb een hele tijd kunnen genieten en gegarandeerd dat deze IJsvogel nog wel eens vaker, net als vorige jaren, op visite zal komen. Hij weet; visjes genoeg.
*******
Afgelopen zaterdag ging ik mijn geluk eens beproeven in de Koeweide van Grevenbicht.
Er worden hier heel wat vogels geteld door een aantal vogelaars dus ik dacht, met die 42 x zoom ga ik ook eens aan de bak.
Ik parkeer de auto en begin mijn wandeling langs de Maas.

Ik kan heel veel vogels horen, maar niet zien. Aan de overkant, achter het bosje liggen grote plassen waar ik laatst met hoogwater nog was. Daar is het druk, dat hoor ik zo. Er is echter geen brug om er naartoe te lopen en ik heb ook geen zin om eerst naar België te rijden. Bovendien staan de “trektellers” ook altijd aan deze kant.
De enige vogels die ik in eerste instantie zie zijn een paar nijlganzen.

Wat er overvliegt zijn alleen maar aalscholvers en een enkele meeuw. Af en toe wat grauwe ganzen die op een 400 meter afstand voorbij vliegen om neer te strijken in de plassen aan Belgische zijde.

Het is toch pas 10 uur in de ochtend, maar blijkbaar toch al te laat om veel te zien.
Dan richt ik me toch maar weer op de kleine beestjes, hoewel ik me voorgenomen had om dat deze keer niet te doen. Ik kan het niet laten.
Eerst zie ik een stuk of vijf bessenwantsen.

Er vliegen wel honderd dagpauwogen rond, maar die laat ik vandaag echt achterwege. Ik zie een koninginnepage … Die heb ik veel liever op de foto. Helaas, deze grote vlinder heb ik drie keer zien vliegen en daar bleef het bij.
Ondertussen hoor ik hier toch ook allerlei vogeltjes zingen. Ik zie een man rietgors op de top van een jong boompje en ook zie en hoor ik een aantal grasmussen.

Ik heb vele foto’s geschoten van grasmussen maar het resultaat valt tegen, ondanks dat ik nog wel een statief had meegenomen. Nee, beestjes … die liggen me toch veel beter. Deze vliegen bijvoorbeeld … Ze zijn niet bepaald gemakkelijk aangelegd. Ze deden er alles aan om het me zo moeilijk mogelijk te maken maar uiteindelijk is het me toch gelukt.
Snuitvliegen. Waarom ze zo heten hoef ik vast niet uit te leggen.

Ondertussen hoor ik achter me een hoop gekletter. Het geluid blijkt de landing van een groep zwanen te zijn. Dat is vervolgens geen moeite om daar wat leuke plaatjes van te schieten.


Terug naar de bloemetjes want daar wemelt het van leven.
Opeens valt mijn oog op een stel oranje/rode vliegen. Ik weet meteen dat het rouwvliegen zijn …

De meeste mensen kennen alleen de grote en de kleine zwarte exemplaren rouwvlieg. Deze versie hier is zeldzaam. Het is ofwel bibio anglicus of bibio hortulanus. Beiden zijn een rode lijst soort en zien er vrijwel hetzelfde uit. Het meest waarschijnlijk is de anglicus omdat die wat vroeger vliegt dan de horulanus.

Hoe dan ook, ze hebben best een grappige kop vind ik. Net of ze een gasmasker op hebben.
Wat vliegt de tijd. Ik ben al zeker drie uur aan de wandel. Snel begin ik aan de terugweg.

Met nog een laatste foto van de zwanen neem ik afscheid van een paar heerlijke zonnige uurtjes op een stil plekje natuur.

Vorige week heb ik een nieuwe camera gekocht. Een Nikon P520.
Het is een soortgelijke camera als de P90 die ik tot nu toe gebruikte, maar dan weer met een aantal nieuwere snufjes en maar liefst 42 x optische zoom.
De P90 heeft één focuspunt in het midden, de P520 heeft er maximaal 9. En dát is even wennen.
Het paasweekend ben ik dan ook flink gaan oefenen. Op een plekje waar heel veel “grote muur” bloeit strijk ik neer en fotografeer wat er in mijn buurt komt. Hier een paar van die oefenfoto’s.




Vlakbij me hoor ik steeds een krabbend geluid. Even zoeken en ik heb de oorzaak gevonden.
Een wesp knabbelt aan een paaltje.

De enorme zoomkracht van deze camera is wat lastig. Stilstaande of zittende objecten is wel te doen, hoewel ik bij een volgende uitstapje misschien wel een statief mee ga nemen. Vliegende vogels is een ander verhaal. Dat is vooralsnog niet echt gelukt.
Het enige vogeltje waar ik in eigen tuin op kan oefenen is toch weer die heggenmus. Die vliegt af en aan met allerlei hapjes.

Ziet er als beginnetje al goed uit, vind ik….