Archive for the ‘natuur’ Tag
Het heeft nu 2 nachten al aardig gevroren. De nog bloeiende bloemen in de tuin zullen nu wel snel verdwijnen.



Toen ik vanochtend de gordijnen opentrok kwam er net een IJsvogel aangevlogen die een paar seconden lang vlak bij op een takje bleef zitten. Een paar jaar geleden was dat dagelijkse kost en ik vind het dan ook heel leuk dat er weer eentje onze tuin gevonden heeft.
De camera ligt vanaf nu bij de hand.
Zojuist weer terug uit de Eifel waar we nog wat ditjes en datjes in huis gedaan hebben.
Het was er grauw en donker weer maar een grote groep Goudvinken fleurde de boel wat op. Ik schat dat het er ongeveer twintig waren, en de vrouwtjes waren in de meerderheid hoewel die niet zo dichtbij het raam kwamen.

Ze deden zich tegoed aan het zaad van onkruid … restjes die de vele Kneutjes hadden overgelaten.


De foto’s zijn niet geweldig, ik moest ze maken door een smerig raam met slecht licht.

Maar des al niet te min ben ik er blij mee, hier zie ik ze immers nooit

In de toekomst kan ik daar mijn hart ophalen wat vogels betreft.
Als bladeren in de herfst verkleuren, hoe komt het dan dat ze niet allemaal dezelfde kleur krijgen, terwijl ze oorspronkelijk toch allemaal groen zijn?

De groene kleur van bladeren is afkomstig van Chlorophyl, de stof in de bladeren die verantwoordelijk is voor de fotosynthese. Doordat het zowel blauw als rood licht absorbeert en het groene licht reflecteert zorgt het voor de groene kleur van de bladeren. Bladgroen is echter geen stabiele stof en moet voortdurend opnieuw aangemaakt worden door de plant. In de herfst ontstaat een kurklaagje tussen het blad en de stengel van de boom dat ervoor zorgt dat zer geen stoffen meer in en uit het blad kunnen. Het Chlorophyl wordt nu niet meer vernieuwd waardoor de groene kleur verdwijnt (dit begint meestal aan de rand van het blad) zodat andere pigmenten die in het blad aanwezig zijn zichtbaar worden.

Bomen die in de herfst mooie gele bladeren krijgen zoals de berk bevatten veel carotenen, dit zijn stoffen die het chlorophyl helpen door licht te absorberen uit het blauwe en blauw-groene gebied. Bladeren die carotenen bevatten hebben dan ook meestal een frisser groen, als het chlorophyl verdwijnt blijft enkel het gele caroteen over.
Vele herfstbladeren bevatten echter ook anthocyanen. In de herfst kunnen suikers die aangemaakt worden in het blad niet meer afgevoerd worden (kurklaagje) waardoor ze in het blad opstapelen. Eens een bepaalde drempel is bereikt gaan deze suikers onder invloed van licht binden op bepaalde eiwitgroepen tot anthocyanen die een felle rode tot paarse of zelfs blauwe kleur hebben afhankelijk van de zuurtegraad in het blad. Een lage zuurtegraad zorgt voor rode kleuren, een hogere zuurtegraad voor eerder paarse.

De felste herfstkleuren ontstaan bij heldere en droge dagen (zorgt voor de afbraak van chlorophyl en de vorming van anthocyanen) in combinatie met koude nachten (zorgt voor het kurklaagje) als dit weer optreedt noemen we dat een Indian summer. In bepaalde delen van de Verenigde staten treedt dit bijna elk jaar op.
Deze vraag werd beantwoord door:
drs. Marc Reynders
doctorandus

Toen ik 31 oktober aan het eind van mijn wandeling op weg was naar de auto, zag ik dit plantje staan.

Het was 1 enkel plantje, niet zo groot … ongeveer 20 tot 30 cm. hoog en het stond aan de rand van het bos, grenzend aan een omgeploegde akker, tussen het gras en nog een ander plantje waarvan ik DENK dat het Zwarte Nachtschade is.


DUS, wie het weet mag het zeggen. Ik kan het plantje in mijn ANWB natuurgids niet vinden.
Nog nooit eerder heb ik zo weinig herfstfoto’s gemaakt. Op pad gaan lukt maar niet en in de tuin is het niet erg bijzonder momenteel. Als de zon een momentje schijnt zijn er nog wel wat wantsen te vinden, zoals de Rhapigaster Nebulosa oftewel de Grauwe veldwants. In Nederland zeldzaam maar in Zuid-Limburg sterk in opkomst. In mijn tuin waren ze de hele zomer, en nu nog steeds, met tientallen aanwezig.

Een varen in herfstkleuren ziet er nog wel mooi uit, zeker met de lichtval van een flauw zonnetje


Toch staan er ook nog planten in bloei, en ondanks de vele regen blijven ze er nog fris en fleurig bij staan.


Sommige planten verkleuren maar langzaam. Dikke bladeren met veel water vergaan blijkbaar veel langzamer.

En andere planten vergaan juist heel erg snel zoals de Hosta … (zo heet die toch?)

Ondanks de regen en de kou zie ik nog steeds af en toe een Heidelibel en ook Atalanta’s zijn er nog als de zon zich een paar minuutjes laat zien. Maar het is nu langzaam gedaan met foto’s van beestjes
Op naar de vogeltjesperiode. Ik ben ze al flink aan het voeren.