Archief voor augustus 2014
Soms zit je op een bloemrijk plekje en zie je overal bijen, zweefvliegen, hommels enzovoort. Hoe zet je die dan op de foto?
Ik zoek dan een bloem uit die veel wordt bezocht en zorg ervoor dat ik in een gemakkelijke houding zit en alvast scherp stel op de bloem. Als je stilletjes blijft wachten zijn al die insecten niet in je geïnteresseerd en als je geluk hebt landt er eentje precies in je focusveld.
Máár … Hoe vaak is het dan zo dat die veelbezochte bloem opeens niet meer al die mooie beestjes aantrekt?
Ik weet niet of jullie zo’n situatie herkennen maar ik weet nu wél hoe dat komt.
De bloem communiceert namelijk met insecten middels een elektromagnetisch veld.
Planten en bloemen zijn normaal gesproken negatief geladen. Een bij vliegt door de lucht en is daardoor juist positief geladen. Als die bij in de buurt komt van de bloem wordt hij aangetrokken door dat zwak magnetische (negatieve) veld van de bloem.
Is die bloem (negatief veld) nou net al vaak bezocht en van zijn nectar ontdaan door allerhande nectarliefhebbers (positief veld) dan verandert door dit vele positieve bezoek het magnetische veld (wordt minder negatief) een beetje en als de bij dan in de buurt van de bloem komt zal deze daardoor opeens zijn koers veranderen, hij weet dat er hier geen (of nog maar heel weinig) nectar te halen is en wegvliegen naar een andere bloem, .
De bloem vertelt in feite middels een elektrisch signaal aan een naderend insect: Hallo, ik héb het al druk gehad … mijn nectar is tijdelijk niet leverbaar.
Door de aanmaak van nieuwe nectar en tijdelijk geen bezoek wordt het oorspronkelijke negatieve veld weer hersteld en is de bloem weer gereed voor “nieuw bezoek”….
Dat verklaart een hele hoop, dacht ik toch …. Dit is allemaal ontdekt door professor Daniel Robert op de universiteit van Bristol.
Handig en leuk om te weten toch?
Mijn tip is dan ook, ga niet bij een druk bezochte bloem in de houding zitten want dat is gedoemd te mislukken. Kies een bloem die al een tijd niet bezocht is.
Hoe lang het duurt voor de nectar weer wél leverbaar is dat wordt helaas niet vermeld. Maar als fotografen weten jullie wel dat geduld sowieso een schone zaak is 🙂
We zijn nooit te oud om te leren….
*******
Vandaag heb ik een wandeling gemaakt op het hoog gelegen Watersley in Sittard en ben met veel verrassingen thuisgekomen.
In eerste instantie dacht ik dat ik niet veel te zien zou krijgen. De lager gelegen delen die normaal vergeven zijn van bloemen en insecten in deze tijd van het jaar, zijn nu moeras geworden door de vele regenval en er staat flink wat water. Er is geen bloemetje meer te zien, alles is al uitgebloeid. Maar, het is een gebied wat ook heuvels heeft met veel verschillende begroeiingen. Dus maar eens bergopwaarts gelopen.
Het eerste beestje dat ik tegen kom is meteen iets bijzonders. Een Cylindromyia Bicolor, een sluipvlieg waarvan ik in 2011 de eerste waarnemer in Nederland was. (Click op cirkel voor vergroting).
Het tweede beestje is óók al een bijzonderheid … Een driekleurige sluipwesp waarvan die drie kleuren steeds terug komen. In zijn voelsprieten en op zijn achterlijf.
De wesp heeft een nogal moeilijke naam. Agrothereutes Abbreviatus en is zeldzaam in Nederland.
Reptielen leven er ook. Met name levendbarende hagedissen kun je er vaak aan treffen. Ik zie een paar hele kleine jonkies op een boomstam. Die zijn echter niet zo gediend van een camera en glippen elke keer weg. Ik heb echter geluk want na een tijdje proberen valt mijn oog op een groot volwassen exemplaar in een braamstruik. Die heeft het wat hogerop gezocht en zit lekker te zonnen. Voor mij en mijn camera heeft die helemaal geen interesse en hij blijft onverstoord zitten. Een wonder, maar ik maak er dankbaar gebruik van.
Een breed aanbod vandaag van allerlei verschillende beauties of nature. Zo zie ik een St. Jansvlinder, een nimfje van een mooie wants, genaamd Eurygaster Testudinaria en nog een aantal sluipvliegen. De namen kun je zien als je de foto’s aanklikt en vergroot bekijkt. En ook sprinkhanen natuurlijk, daar zijn er genoeg van.
Libellen? Ja, die zijn er ook. Ik tel minstens 8 Blauwe Glazenmakers … In de lucht wel te verstaan. Dat is balen, maar …. Uiteindelijk is er toch eentje die moe geworden is en even gaat uitrusten op een verdord plantje.
Dan beland ik bij het mooiste beestje dat ik deze dag voor de lens krijg. Een bijzonderheid ?… Nee, een heel gewoon kevertje.
Wat heet gewoon, dit Hennepnetelgoudhaantje schittert in al zijn pracht.
Een echte ieniemienie, maar dit beestje is wel dé beauty van de dag wat mij betreft !
Het was een heerlijke dag vol mooie ontmoetingen. Ik hoop dat óók jullie kunnen genieten van al deze beauties.
*******
Er zijn zoveel juffers en libellen te zien maar ik blijf het spannend vinden. Dat geldt misschien niet voor jullie maar dat is dan jullie pech 🙂
Een nog niet uit gekleurd Lantaarntje…
Er zijn uiteraard ook andere beestjes in de tuin aanwezig, hoewel wat minder prominent aanwezig. En vaak ook niet zo gemakkelijk op de foto te zetten.
Zoals een Groene vleesvlieg
En een kleine wants met een moeilijk naam. Ik denk dat het een Scolopostethus affinis is. Wél een mooi wantsje vind ik.
Vandaag kwam er een onweersbui opzetten. In zeer korte tijd werd het donkerder en donkerder. Juist op dát moment trof ik in de tuin een juffer die ik nog nooit eerder gezien had. Hij/zij bleef ook niet op me wachten en ging op een heel donker plekje zitten. Met flits is het niks geworden, een geheel witte libel. Dan maar een ruisfoto, jammer maar ik ben blij dat ik deze nieuwe soort voor mij toch heb kunnen kieken.
Bruine Winterjuffer
Die soort hoort trouwens bij de familie pantserjuffers … Dat wist ik helemaal niet.
Ik kende tot nu toe alleen maar de Houtpantserjuffer. Heel prominent aanwezig momenteel.
Wéér libelles hè hè…, maar zeg nou zelf … je blijft er naar kijken. Macro’s onthullen échte schoonheid die velen nooit waarnemen !
*******
Welkom op Sandra's FOTOblog 