Archief beheerder
Niets van mij gehoord de afgelopen maand.
Even op vakantie … Deze keer eens een (groeps)rondreis naar Indonesië, Java en Bali met schitterende natuur en hoogtepunten als bijv. de Borobudur- en de Prambanantempel, de beroemde treinreis dwars door Java van Bandung naar Yogjakarta, het prachtige Bali met zijn mooie natuur, jungle en rijstvelden, de Balinese dansen en nog veel meer ….
En veel tijd besteed aan een mooi reisverslag hierover ! De link om te gaan kijken;
*******
*******
Veel kijkplezier!
Allereerst wil ik elke volger en elke bezoeker van mijn blog bedanken voor de getoonde interesse en voor 2016 veel geluk, wijsheid en gezondheid toewensen en natuurlijk heel veel mooie foto’s!
In deze terugblik van het afgelopen jaar passeren mijn mooiste en /of bijzonderste foto’s en fotomomenten nog een keertje de revue.
In de vorm van een groot mozaïek waarvan je elke foto nog eens kunt aanklikken als je hem wat groter wilt zien.
*******
*******
Ook in 2015 weer eens het genoegen om een zéér zeldzaam insect te ontdekken in de directe omgeving van Sittard namelijk langs de Geleenbeek in Munstergeleen.
Het betreft een Vroege Steenvlieg die al meer dan een eeuw niet gezien is in onze Nederlandse wateren. Op 22 maart 2015 kwam daar dus verandering in omdat dit beestje zo aardig was om gewoon op mijn hand te landen.
*******
*******
De allermooiste foto van het afgelopen jaar vind ik zelf is onderstaande Wolfspin. Er was heel wat werk voor nodig om deze foto tot stand te brengen maar het resultaat mag er zijn. Een spinnetje van 8 mm. klein in vol ornaat.
*******
*******
2016 is begonnen en ik hoop van ganser harte jullie wederom te mogen verwelkomen op mijn blog . Tot ziens!
*******
Twee kerstdagen die niemand ooit eerder heeft meegemaakt in Nederland. Vandaag een heerlijke, zonnige en warme dag waarop ik zonder enige verwachting aan de wandel ga langs de Geleenbeek in Nieuwstadt, vlakbij Sittard.
Zonder verwachting zeg ik, maar wat ik allemaal te zien krijg is helemaal buiten verwachting. Het is gewoon lente … Kijk maar.
Een groot veld met Koolzaad, volop in bloei …
En wat fladdert er van bloem naar bloem? Juist…Een vlinder ( Atalanta)
En het Koolzaad is niet het enige bloeiende goed … Er is nog veel meer kleurigs en geurigs aanwezig. Zo zie ik o.a. Bernagie en Knoopkruid (denk ik)…
En nóg veel meer; witte Dovenetel, paarse Dovenetel, Meizoentjes en St.Jacobskruid. Daar geen foto’s van gemaakt maar wel van de aanwezige bloeiende Margrieten, jaja, ook die zijn al van de partij … Inclusief de nodige bezoekers met een wat minder mooie naam; De Strontvlieg.
Naast de Margrietjes staat een bankje waar ik even lekker ga zitten bijkomen van al deze onverwachte toestanden. Mijn uitzicht gaat over een weiland waarin een grote groep schapen loopt te grazen. Ze horen hier niet, raar, de herder die ze hierheen moet hebben gebracht is nergens te bekennen. Totdat de schapen opééns beginnen te rennen.
Twee auto’s stoppen en waarempel, daar is de herder met wat aanhang, gearriveerd in een “dikke bak”. Gelukkig ziet hij er zelf wél nog uit als een herder …
Kijk ik de andere kant op zie ik juist nog een Zilverreiger wegvliegen, tussen de bomen door. Normaal gesproken zou dit een erg mislukte foto zijn maar ik vind hem eigenlijk wel wat hebben en plaats hem daarom toch. Verder vliegt er nog een tjiftjaf op die hier nu ook nog niet thuishoort.
Gekwetter in de lucht dat uiteindelijk landt op een dorre haag, een stelletje Geelgorzen.
Ook naast mijn bankje staat een heel klein paddenstoeltje, geen idee wat het is maar wel één van de weinige die ik gezien heb dit jaar.
Nog even heerlijk nagenietend van de warme zon loop ik richting auto. Een vennetje passerend is er nog iets van de stevige maar warme wind te bespeuren, te zien aan de golfjes van het wateroppervlak.
Langs de Geleenbeek ben ik bijna bij de auto en dan is er toch nog even een domper op deze dag. De boomstronk die hier al jaren lag is weggegraven. Dat betekent dat de kolonie zeldzame Schoorsteenwespen en de bijbehorende zeer zeldzame Goudwesp verdwenen zijn. Die stronk lag helemaal niemand in de weg dus ik begrijp niet waarom die zo nodig weg moest.
Er vlakbij staat dan een ware kerstboom, althans, een boom vol gekleurde ballen … Oh ja, tis kerstmis hè ?
Met een paar Knobbelzwanen op de beek als laatste foto ben ik dan weer aan het einde gekomen van dit wandelavontuur.
Bedankt voor je bezoek en tot ziens !
*******
Een wandeling maken in de vroege ochtend, als de nevel nog in het bos hangt, wanneer de zon doorbreekt en je alleen maar ritselende blaadjes onder je voeten hoort en hier en daar een vogeltje vrolijk hoort fluiten. Dat was het plan toen we in november weer een weekendje “thuis” in Rockeskyll (Vulkaaneifel) waren.
Het loopt echter een beetje anders. Net als ik wil vertrekken vliegt er een heel klein vogeltje tegen ons raam, een Goudhaantje … Het is enigszins in de war en waarschijnlijk een beetje duizelig, maar niet gewond. Goudhaantjes zijn de kleinste vogeltjes van Europa, slechts 8,5 cm groot, bij een gewicht van 4 tot 7 gram. Omdat ze zo klein zijn hebben ze in de winter veel energie nodig om warm te blijven. Op een koude nacht verliezen ze wel 20% van hun lichaamsgewicht! Overdag eten ze daarom minstens een paar keer hun eigen gewicht aan insecten en spinnen.
We hebben het beestje binnen even een beetje warm gehouden en na een poosje kan het weer zelfstandig op een takje zitten.
Eindelijk aan de wandel is inmiddels wel de nevel al behoorlijk aan het optrekken en ben ik te laat in het bos om de stralen zonlicht door de mist te zien breken. Maar het is zonnig en heerlijk toeven.
Vanaf deze plek, aan de andere kant van het dal waarin het dorpje Rockeskyll ligt blijf ik eventjes hangen en genieten.
In de weilanden achter ons huis zie ik een paar reeën rennen en verdwijnen in het laatste restje mist dat er nog hangt.
In het bos geurt het heerlijk naar de herfst en in dit zonnige weer is het ook mooi kleurig.
Maar eens wat foto’s vanuit een ander standpunt proberen om de herfst eens vanaf “muizenooghoogte” te aanschouwen.
Maar ook op mijn eigen ooghoogte zijn best mooie herfstfoto’s te schieten.
Het is maar een klein stukje bos waar ik doorheen loop. Al snel sta ik weer aan de rand ervan waar de panorama’s vervolgens de hoofdtoon gaan vormen. Waar je ook kijkt, overal is het mooi.
Het is heerlijk om hier een vrijplaats te hebben tussen deze mooie glooiende heuvels en bergen.
De weg naar huis terug loopt tussen de weilanden naar beneden en het is echt genieten van alle vergezichten. Een prima plek om je weer helemaal op te laden voor een nieuwe week.
Bijna terug bij het kleine bos van zojuist zit de wandeling er grotendeels op.
Helemaal weer lekker opgefrist gaan we de volgende dag terug naar het Sittardse.
Hoe zou het hier uitzien in winterse omstandigheden? Helaas zullen we daar voorlopig nog niet achter komen vrees ik, nog even wachten, want sneeuw gaat er hier zeker komen….
Tot Ziens !!!
*******
Vandaag; op verkenning naar een nieuwe interessante plek.
En dat wordt een favoriete stek denk ik, want dit natuurgebied genaamd Koningssteen is heel leuk zowel voor de vogelaar als ook voor een libellenspotter.
Koningssteen ! Dit natuurgebied ligt op de grens tussen Kessenich in België en Thorn in Nederlands Limburg. Het bestrijkt een gebied zo groot als 32 voetbalvelden lees ik op een bord. Een hele reeks van kleine tot grotere vennen met veel riet er omheen.
Kijk ik naar links dan zie ik in de verte de kerk van Thorn liggen.
Kijk ik naar rechts dan zie ik de kerk van Kessenich.
Ik steek een van de plassen over en vind zelfs een heuse vogelkijkhut. En dat is leuk want die mis ik veel te vaak op plekken waar ze best wel een plaats verdienen.
Momenteel weinig watervogels te zien. Ik vervolg mijn weg richting Thorn over een smalle en nogal natte landstrook tussen twee Maasplassen.
Wanneer ik aan de rechterzijde de dijk op klim word ik aangenaam verrast met wat ik te zien krijg. Ik ben al vaak hier in de buurt geweest met onze boot maar nog nooit helemaal tot hier, niet raar want het ligt om een “hoekkie” 🙂
Allemaal kleine polletjes in ondiep water, een ideaal broedgebied lijkt me, dus zeker de moeite waard om in het voorjaar nog eens terug komen.
Ook nu zijn er honderden vogels aanwezig. Aalscholvers, eenden en ganzen.
Tot zover de dijk aan mijn rechterzijde. Aan de linkerzijde van deze landstrook ligt een grote plas waar we wél al vaker gevaren hebben genaamd De Grote Hegge. Nu niet klimmen maar juist een stukje naar beneden lopen.
Vanaf hier; een welbekend uitzicht, de koeltorens van de werkloze elektriciteitscentrale van Maasbracht.
Ik loop nog een klein eindje verder (moet tenslotte dezelfde weg terug) en ga dan eventjes zitten genieten in de spaarzame zon van vandaag op een perfect bankje.
Er staan hier enorm veel besdragende struiken en bomen en daarin zitten vele vogels. Kramsvogels en Koperwieken zie je overal weg vluchten wanneer ik voorbij gelopen kom. Ondertussen wordt het vlug kouder en de zon laat zich steeds minder vaak zien. Tijd om rechtsomkeert te maken.
Met de kerk van Kessenich in zicht ben ik bijna weer bij de auto.
Het was een dag met best wel aardig weer en hoewel een beetje koud ben ik blij dat ik dit gebied verkend heb. In het voorjaar een prima plek om vogels te gaan kijken en in de zomer misschien wel hele leuke insecten, wie weet! Zeer aanbevelenswaardig in elk geval !
Bedankt voor het kijken en tot ziens!
*******
Welkom op Sandra's FOTOblog 