Archive for the ‘natuur’ Tag
Een tijdje terug, in januari, vertelde ik dat er velduilen gespot waren hier in de nabije omgeving. Het is me tot op heden niet gelukt om ze te zien helaas. Ik hoor er nu niemand meer over, dus ik denk dat ze inmiddels verkast zijn.
Een kennis van me heeft ze echter wel op de foto en ik mag ze van hem laten zien.





De laatste foto vind ik persoonlijk geweldig, hoe het beest recht in de camera kijkt.
De fotograaf is Ger de Hoog en hem komt dus alle eer toe.
De afgelopen weken heb ik ook nog e.e.a. aan vogelgrut op de foto gezet. ’s Ochtends voor het werk zag ik wel eens iets aan de pinda’s hangen of wachtend op brood in een boom zitten. Een vaste tuingast inmiddels is de gaai


Normaal zijn er in de winter veel kepen en groenlingen in de tuin te zien. Dit jaar niet … geen enkele keep, het was niet koud genoeg blijkbaar. Groenlingen zijn er veel in de velden maar niet in de tuin. Pas toen het ging vriezen en sneeuwen kwamen er slechts 4 stuks naar mijn tuin. En ze zijn er nu nog steeds.
Hier 2 vrouwtjes

Een mannetje groenling samen met een roodborstje

Ik kwam er vorige week achter dat we 2 roodborstjes hebben in de tuin. Het paadje over de vijvers is de grens tussen zijtuin en achtertuin en ook de grens tussen hun territoriums vermoed ik.

Een fotogeniek vogeltje

Toen ik bij de bevroren watermolen stond laatst, viel er plots een grote gele kwikstaart uit de lucht …

En tot slot, waar we geen gebrek aan hebben, een heggenmus. Een mus die prachtig kan zingen … nog even en dan krijgt dit beestje weer het voorjaar in zijn bolletje.

Het ijsvogeltje heb ik al een tijd niet meer in de tuin gezien … maar wie weet, als straks alle ijs weg is.
Een hermelijn.
Dat maakte mijn dag wel hoor, zo’n beestje had ik niet eerder gezien … en dan ook nog langs een drukbewandeld pad

In de winter zijn ze helemaal wit, als schutkleur hahaha. Nou ja … eigenlijk hoort er natuurlijk sneeuw te liggen.
In de zomer zijn ze bruin met een witte buik … net als een wezeltje maar zowel zomer als winter hebben ze een zwarte punt aan het uiteinde van de staart.

Het beestje was eerder nieuwsgierig dan echt bang. Het ging wel steeds zijn holletje in maar kwam na een paar seconden alweer terug. Dat holletje weet ik nu dus ook meteen te liggen.

Na een week drukte op het werk, vandaag even een de natuur in. Het leek geen vruchtbare fotodag te worden met grijze luchten en weinig licht. Toch kwam ik nog wat leuke onderwerpen tegen, hoewel het licht inderdaad een probleem was.

Deze Eekhoorn had mij niet in de gaten, dat komt niet vaak voor … meestal is het andersom. Ik durfde daarom niet een stap opzij te doen om die tak niet in beeld te hebben want dan verraad ik mezelf.

Maar even later kwam dat vanzelf goed en opeens had ik het beestje vol in beeld.


Toen ik hierna toch een paar stappen verzette omdat mijn oog op iets anders viel, ging het beestje er meteen vandoor.
Mijn oog viel op een hoop drap in een poeltje wat normaal heel helder is.

Die hoop drap is een heleboel kikkerdril … bewaakt door de eigenaar. Een Bruine kikker.


Een stukje verder kwam ik langs een heleboel omgezaagde bomen. De laatste tijd kijk ik altijd onder wat losse schors want daar zit van alles spannends onder.

Een stuk of zeven Brede Kronkels, een heleboel pissebedden en nog wat andere beestjes die ik niet ken.


En een Grote Aardslak, zijn vorige omhulsel licht nog ernaast.
Er lag ook een boom waar helemaal geen schors meer op zat en ik zag daarop een mooi patroon, ik dacht dat het met mos of de schors te maken had, maar dat was niet zo.

Na wat opzoekwerk weet ik dat dit patroon is gevreten door een kevertje dat Letterzetter heet. Het kevertje heb ik echter niet gezien.
Het is geen ziekte, maar een afwijking. Het is ook geen albino, albino’s zijn geheel wit met rode ogen.
Vogels met leucisme kunnen net zo oud worden als hun soortgenoten het is alleen wel zo dat ze meer opvallen en daarom sneller als prooi dienen.

De meest voorkomende erfelijke kleurafwijking bij vogels is leucisme.
Bij leucisme vindt er een ‘storing’ plaats in de overdracht van de melaninepigmenten naar de veercellen. Bij een leucistisch dier wordt dan ook normaal melanine geproduceerd in de basiskleurcellen en deze basiskleurcellen veranderen dan ook gewoon in kleurcellen. Het komt echter niet tot het afzetten van melanine in de veercellen met als gevolg kleurloze (witte) veren.
Dit verschijnsel kan zich beperken tot slechts enkele plaatsen, maar is ook over het hele lichaam mogelijk.
Een belangrijk kenmerk bij leucistisch wit is, dat elke veer of geheel gekleurd of geheel wit is. Half om half veren duiden meestal op een slechte conditie van de vogel tijdens de veergroei of een te éénzijdig voedingspatroon.