Archief voor de ‘Vogels in het wild’ Categorie
Hallo, daar ben ik weer eens. We zijn er een weekje tussenuit gepiept en hebben flink genoten van het ongerepte natuureiland Corsica met zijn ruige rotsen en leuke beestjes.
Te zijner tijd plaats ik natuurlijk een uitgebreid foto-reisverslag maar nu eerst een blog met het “wildlife” dat we gezien hebben.
De temperatuur was dagelijks 26 of 27 graden. Een garantie voor veel insecten en vooral vlinders maar ook echte zonaanbidders als hagedissen.
Het huis waar we verblijven ligt in een klein dorpje in de bergen, midden in de natuur. In de tuin bloeit nog van alles en het is dan ook hier waar ik de meeste beestjes van deze vakantie gefotografeerd heb. Een mooie wants en sprinkhanen … Een Blauwzwarte Houtbij en een heel mooie langpootmug. Een voor mij onbekende slak die net zo groot is als een Wijngaardslak en ook twee Zwervende Heidelibellen. Een mannetje en een vrouwtje.
Hoewel er aan de kust veel Visarenden zouden voorkomen heb ik die nergens kunnen ontdekken. Wel 3 nesten van ze gezien. Ook de Lammergier komt voor op Corsica maar op de betreffende plek was een grote afwezigheid van wat voor vogels dan ook. Jammer , máár…..
Wel héél veel Rode Wouwen en Raven. Op één bepaalde plek zelfs een kleine honderd stuks bij elkaar. Dit was boven het terrein van een recyclingbedrijf. Aan de kust heb ik een paar vogeltjes getroffen die ik niet ken … Misschien een tapuit?
En tenslotte nog een grote verscheidenheid aan vlinders. Sommige daarvan vliegen ook hier in Nederland en sommige zijn erg zeldzaam of helemaal niet in Nederland te vinden. Anders dan bij de bovenstaande insecten weet ik van de vlinders wél alle namen en die zie je dan ook als je de foto’s aanklikt.
Voor mij was het genieten. Ik hoop voor jullie ook !! Binnenkort een foto-reisverslag van Corsica met o.a. zijn adembenemende en bizarre rotsformaties.
*******
Dit natuurgebied bij Montfort (L.) staat bij de echte libellen fanaten elk jaar op de agenda. Van heinde en ver komen ze in de zomer helemaal hier naar toe gereden omdat het hier wemelt van de zeldzaamheden.
Voor mij was het al twee jaar geleden dat ik er geweest ben en toen was ik er in de eerste week van juli. Enorm veel zeldzaamheden heb ik toen voor de lens gehad. Maar in augustus vliegen er weer heel andere soorten zoals de Bandheidelibel en de Zuidelijke Keizerlibel en daar ben ik nu naar op zoek gegaan. De weersvoorspellingen waren slecht en vroeg in de ochtend had het dan ook geen enkele zin om helemaal naar Montfort te rijden. Het gebied is te groot om op de gok het riet te inspecteren of er libellen in hangen … Maar rond een uur of 11 werd het zonniger en warmer en ben ik snel in de auto gesprongen.
Daar aangekomen zie ik dat er maar een paar auto’s staan, prima … Lekker rustig, daar hou ik van. Er vliegt al meteen van alles en nog wat om me heen, maar op het prikkeldraad zit een uitstekend beginnetje lekker stil op te warmen. De “gewone” beesten zijn voor mij ook bijzonder dus deze Roodbruine Heidelibel krijgt ook zijn plekje op mijn blog.
Zoals altijd, elke foto kun je aanklikken om in het groot te bekijken.
Dan ga ik aan de wandel met een goed gevoel, dit was immers al een leuk beginnetje. Reigersbroek is een groot moerasgebied en na al die regen van de laatste tijd is het er nu wel héél erg nat. Pff, ben ik blij dat ik rubberlaarzen heb aangetrokken.
Voorlopig blijf ik maar even op de weg lopen langs een gigantisch maisveld (hier is de ondergrond blijkbaar wél droog) en hier zie ik een paar vogeltjes vliegen. Ze zijn duidelijk bezig insecten uit de lucht te plukken en landen dan vervolgens op de uitstekende pluimen van de hoge mais. Het zijn allemaal Paapjes.
In dit gedeelte is er verder niet zo heel veel activiteit. Ik zie voornamelijk wat juffertjes en heidelibellen en in de brandnetels een heleboel rupsen van de Dagpauwoog
De namen van al die beestjes kun je zien als je de foto aanklikt.
Bloedrode Heidelibel
Franse Veldwesp
Dagpauwoog
Grote Zilverreiger
Tengere grasjuffer (man)
Dagpauwoog
Grote Keizerlibel
Ik loop dezelfde weg terug (dat kan niet anders) en ga met de auto een eindje verderop parkeren. In het stuk moeras hier zie ik paarden rennen en spelen, die lijken een leven als “God in Frankrijk” te hebben … Alhoewel, staan paarden graag in het water?
Ondertussen begin ik de hoop te verliezen om nog Bandheidelibellen te ontmoeten. Er zijn libellen genoeg, dat is het punt niet … Maar op een enkele Tengere Grasjuffer na heb ik nog geen bijzondere gezien. Dan begint het ook nog lichtjes te regenen. Niet hard, geen reden om te gaan schuilen ….
Ik zie een goudgekleurde libel neerstrijken in het hoge gras … Wederom een Roodbruine Heidelibel, deze keer een vrouwtje.
Achteraf blijkt die regen nog leuk te zijn ook omdat de regendruppeltjes als vergrootglas dienen op de facetogen van de libel.
Ik loop vervolgens een geheel lege akker op, je weet immers nooit wat daar nu weer te zien zal zijn. Nou, dat is leuk … Overal rennen en vliegen er Bastaardzandloopkevers. Sommigen van jullie weten wel hoe lastig deze beestjes te benaderen zijn. Het vergt dan ook heel wat geduld om deze foto te maken.
De hoogkant foto van het vrouwtje Roodbruine Heidelibel vind ik persoonlijk eigenlijk een beetje zonde om zo klein te bekijken. Daarom hier nóg een keertje maar dan horizontaal.
Ben je benieuwd of ik die Bandheidelibellen nog aan zal treffen, en misschien nog wel wat meer mooie beestjes ? Houdt dan mijn blog vooral in de gaten 🙂
Want; Dit was nog lang niet alles….
*******
Afgelopen weekend zijn we weer naar Rockeskyll (bij Gerolstein) in de Vulkaaneifel gereden, het was immers prachtig weer.
En het was niet voor niets … Meteen bij aankomst zag ik de eerste Rode Wouwen cirkelen op de thermiek, hoog boven ons huis.
Alle foto’s kun je groter bekijken door erop te klikken, ook de foto’s in de cirkels.
Na dit veelbelovende eerste avontuur ben ik aan de wandel gegaan. Het was een hele tijd geleden dat ik bij het riviertje de Kyll geweest was dus daar wil ik naar toe.
Het is er ten opzichte van vorig jaar zomer flink dichtgegroeid. Tot sommige plekken kan ik bijna niet meer doordringen door het hoge riet en andere planten. Het lukt me toch om bij de rivier te komen en daar kan ik lekker in de schaduw gaan zitten afwachten wat er aan me voorbij gaat komen.
De witte glinsterende plekken in het water zijn heel veel kleine witte bloemetjes.
En op deze plek wemelt het van de Bosbeekjuffers. In Nederland zien we vrijwel alleen maar Weidebeekjuffers en die zie je hier helemaal niet. Het verschil zit hem in de donkere vleugels. Bij de Bosbeekjuffer zijn ze helemaal gekleurd en bij de Weidebeekjuffers zit er op het eind van de vleugel nog een transparant gedeelte. De vrouwtjes zijn bij de Bosbeekjuffer goudbruin en bij de Weidebeekjuffer groen.
Ze zijn maar druk. Vliegen razendsnel over het water en hier in de schaduw kan ik ze maar niet mooi fotograferen. Dan zie ik een stelletje dat druk is met elkaar en die willen daarom wel even stilzitten. Maar dan wel op een onmogelijke plek waar ik bijna niet kan staan. Daarom niet helemaal een zuivere foto.
Na een tijdje besluit ik eens een stukje verderop te gaan kijken. Ik loop door het struikgewas en moerassige bodem en dan wordt de begroeiing opeens minder. Alles laag bij de grond, ha, dat loopt een stuk gemakkelijker. Hier groeit er overal klaver en er vliegen heel veel Klaverblauwtjes. Dat zijn toch wel héle kleine vlindertjes. Ik heb er helaas geen mooie foto’s van kunnen maken.
Opeens landt er een groot beest op mijn broek. Een enorme vlieg die er niet uitziet als een vlieg. Het is een Gele Hommelroofvlieg.
En even later zie ik nog wat moois. Een vrouwelijke Zuidelijke Oeverlibel.
Geen mannetjes te bekennen, dat was vorig jaar wel even anders.
Ik ga weer naar de rivier en zoek wederom een schaduwrijk plekje op. Mocht het in Nederland 30 graden zijn … Hier is het maar liefst 36 graden. Niet echt een aanrader dus om in die hete zon te blijven lopen.
Over een paar grote stenen klauter ik naar beneden en dan zie ik in een ooghoek iets bewegen. Hè, een Waterspreeuw !!….
Nu durf ik me niet meer te bewegen want dan vliegt hij gegarandeerd weg …. Hoe ongemakkelijk ik hier ook sta, ik schiet een paar foto’s die niet optimaal zijn maar beter dan niets.
Ondertussen ben ik toch heel blij gestemd met zo’n onverwachte ontmoeting.
Ik begin aan de terugweg en zet dan nog een Metaalvlinder op de foto … Volgens mij is deze al een beetje aan het eind van zijn Latijn want hij is een beetje vaal.
Zo, dat was weer genieten, ondanks de hitte. Een zeldzame Zuidelijke Oeverlibel en een Waterspreeuw in dezelfde twee uurtjes. Was dat maar altijd het geval 🙂
# # # # #
Een stukje van het IJzeren bos in Susteren waar ik vaak kom en waar ik nog nooit een mens ben tegengekomen, leek me zeer geschikt om de carnaval te ontwijken.
Ook deze keer was er geen mens te bekennen.
Maar stil was het er allerminst … Een fluitconcert van jewelste door vele verschillende vogeltjes. Heel wat mooier om naar te luisteren dan hoempapa liedjes.
Toch kon ik niet zo heel veel vogeltjes zien … Ik zag wel meerdere bonte spechten, boomkruipers en boomklevers. Een echt lentegevoel kreeg ik toen ik een tjiftjaf hoorde en zag. Ik heb de genoemde soorten ook allemaal op de foto, maar niet erg goed gelukt.
Op een plekje waar ik even van de zon zat te genieten hoorde ik de bekende zachte geluidjes van staartmeesjes. Opvallend hoe nieuwsgierig die beestjes toch altijd zijn. In tegenstelling tot andere vogeltjes komen staartmeesjes juist steeds dichter in je buurt, zo dichtbij als ze durven.
Twee groene spechten eten mieren in een grasveld. Ze zagen mij eerder als ik hun, dus gingen ze er als een speer vandoor.
Staand aan de Geleenbeek, hoor ik een ijsvogel roepen. Twee seconden later vliegt ze over het water aan me voorbij.
Ik volg de beek in de richting waarop de ijsvogel gevlogen is. Op een aantal meters van mij, in een stukje weiland zie ik een veldleeuwerik. Voor mij de eerste keer dat deze soort niet wegvliegt de hoogte in, maar rustig verder foerageert zonder zich iets aan te trekken van mij.
Het ijsvogeltje zie ik echter niet meer. Ik steek de provinciale weg over om daar de beek verder te volgen. Hier ben ik nog nooit eerder geweest.
Ik tref verschillende aardhommels, yes … Het wordt echt lente. Op een verse koeienvla zitten een hele bups strontvliegen. Lelijke beestjes? Ja, maar toch leuk om als eerste insecten van dit jaar vast te leggen.
Het is een wat ingewikkeld plaatje. Een ander soort vlieg (of is het een vrouwtje??) wordt belaagd door een harige man, die vervolgens weer weggetrokken wordt door een andere harige man. Ik zie vooral veel poten haha.
Dan zie ik een zilverreiger over me heen vliegen. Een heel eind verder landt die in een hoge boom.
Er is hier verder niet veel te zien. Ik draai me om en loop terug. Dan hoor ik plots die ijsvogel weer. Ik blijf stokstijf staan en het beestje land warempel vlak voor me op een tak. Ik schiet snel 1 foto en dan heeft ze me gezien. Vliegensvlug gaat ze er weer vandoor.
Lekker opgeknapt van deze lentedag loop ik terug naar mijn auto.
De geringe aantallen tuinvogeltjes hebben de lente in hun bol aan het gezang te horen. Ook de wilde eenden denken dat het al voorjaar is.
Net als elk voorjaar is er weer een koppeltje neergestreken in onze vijverrijke tuin. De komende weken zullen ze hier dagelijks de hele dag rondpoedelen met hun tweetjes.
Maar er is nog meer wildlife te vinden in onze tuin.
Ook een vrijwel dagelijkse bezoeker, maar dan veel moeilijker op de foto te zetten.
Meestal vliegt deze sperwer bij de minste beweging meteen weg, maar deze keer niet. Ik kon naar het raam sluipen en door het dubbel glas heen twee mooie foto’s maken.
Welkom op Sandra's FOTOblog 