Archive for the ‘ijsvogel’ Tag
Laten we ’t zo maar ’s noemen. Is eens wat anders. Deze keer een verzamelblogje van wat ik allemaal zo tegen kom thuis en effe daarbuiten…
Te beginnen bij de nog steeds bloeiende klimophaag.Deze trekt enorm veel vlinders zoals de Atalanta. Ik kan vrijwel dagelijks rond de negen Atalanta’s tellen, nog een enkele Dagpauwoog en een paar Bonte Zandoogjes.
Verder zitten er op deze haag giga veel Wespen dit jaar. Een aantal soorten zoals de Gewone Wesp, de Duitse Wesp en de Middelste Wesp … Ze zijn heel druk met nectar verzamelen en hebben totaal geen oog voor de camera. Op de foto’s staat de Gewone Wesp.
Het IJsvogeltje komt nu vrijwel dagelijks op bezoek …. Na de slechtlicht resultaten van de vorige keer heb ik inmiddels betere resultaten kunnen behalen bij zonniger omstandigheden. De volgende foto is wel nog steeds van achter glas genomen.
Na bijna vier weken niet meer op de Kollenberg geweest te zijn ben ik gisteren toch weer eens even een uurtje gaan kijken. Het leukste momentje aldaar is toch opeens weer een Eekhoorntje te zien. Al is het langs een zeer donker en dichtbegroeid stukje bospad en is de foto daardoor niet optimaal…. Toch plaats ik de foto want het zijn en blijven leuke beestjes.
Het is al laat in de middag en al snel heb ik dan ook te maken met een zakkende zon die zorgt voor warme kleuren over het landschap.
De laatste foto is nog eentje van ons tuin-IJsvogeltje. Het beestje is echt niet angstig aangelegd en is nu al weken lang aan onze aanwezigheid gewend. Ik kan nu zelfs buiten gaan staan om foto’s van haar te maken.
Kijk, dit is nu een resultaat waar ik blij van word. En wie weet lukt het ooit nog eens om haar duikend op de foto te krijgen, maar dat is vooralsnog een beetje te moeilijk gebleken.
*******
Vandaag, net thuiskomend van mijn werk regent het en het ziet er maar druilerig en donker uit buiten.
Plots komt er iets heel moois en kleurigs in mijn blikveld zitten op de waterpilaren in de vijver ….. IJsvogel alarm !!!
Het vogeltje gaat uitgebreid om zich heen zitten koekeloeren, zich af en toe eens op zijn gemak uitstrekkend en zijn oog speurt ondertussen naar visjes….
Plots; een duik… het water in, komt naar boven met een heel klein visje. Het gaat allemaal veel te snel om dat te kunnen vastleggen. Ook het visje is in een seconde opgeslokt.
Hij zoekt het vervolgens een klein beetje hogerop. Vanaf een afdak aan de rand van de vijver heeft hij ook een goed overzicht.
Opvallend is dat deze IJsvogel helemaal niet bang is … Mijn ervaring is dat, zodra zo’n vogeltje je opmerkt, hij er “als een haas” van door gaat. Deze niet. Ik kan gewoon naar het raam lopen en ik probeer dan ook nog wat dichter bij te komen door de serre in te gaan … Scheelt toch weer 2 meter.
Het maakt voor de IJsvogel blijkbaar allemaal niks uit, het manneke ziet me niet eens staan !
Ik besluit om te proberen of hij het zelfs pikt als ik naar buiten ga … En ook dat lijkt te lukken. Ware het niet dat ik met mijn gezicht in een groot spinnenweb loop en daardoor een paar onverwachte bewegingen maak. Dat is net een brug te ver voor het beestje en de vogel is gevlogen.
Ach ja … Ik heb een hele tijd kunnen genieten en gegarandeerd dat deze IJsvogel nog wel eens vaker, net als vorige jaren, op visite zal komen. Hij weet; visjes genoeg.
*******
Een stukje van het IJzeren bos in Susteren waar ik vaak kom en waar ik nog nooit een mens ben tegengekomen, leek me zeer geschikt om de carnaval te ontwijken.
Ook deze keer was er geen mens te bekennen.
Maar stil was het er allerminst … Een fluitconcert van jewelste door vele verschillende vogeltjes. Heel wat mooier om naar te luisteren dan hoempapa liedjes.
Toch kon ik niet zo heel veel vogeltjes zien … Ik zag wel meerdere bonte spechten, boomkruipers en boomklevers. Een echt lentegevoel kreeg ik toen ik een tjiftjaf hoorde en zag. Ik heb de genoemde soorten ook allemaal op de foto, maar niet erg goed gelukt.
Op een plekje waar ik even van de zon zat te genieten hoorde ik de bekende zachte geluidjes van staartmeesjes. Opvallend hoe nieuwsgierig die beestjes toch altijd zijn. In tegenstelling tot andere vogeltjes komen staartmeesjes juist steeds dichter in je buurt, zo dichtbij als ze durven.
Twee groene spechten eten mieren in een grasveld. Ze zagen mij eerder als ik hun, dus gingen ze er als een speer vandoor.
Staand aan de Geleenbeek, hoor ik een ijsvogel roepen. Twee seconden later vliegt ze over het water aan me voorbij.
Ik volg de beek in de richting waarop de ijsvogel gevlogen is. Op een aantal meters van mij, in een stukje weiland zie ik een veldleeuwerik. Voor mij de eerste keer dat deze soort niet wegvliegt de hoogte in, maar rustig verder foerageert zonder zich iets aan te trekken van mij.
Het ijsvogeltje zie ik echter niet meer. Ik steek de provinciale weg over om daar de beek verder te volgen. Hier ben ik nog nooit eerder geweest.
Ik tref verschillende aardhommels, yes … Het wordt echt lente. Op een verse koeienvla zitten een hele bups strontvliegen. Lelijke beestjes? Ja, maar toch leuk om als eerste insecten van dit jaar vast te leggen.
Het is een wat ingewikkeld plaatje. Een ander soort vlieg (of is het een vrouwtje??) wordt belaagd door een harige man, die vervolgens weer weggetrokken wordt door een andere harige man. Ik zie vooral veel poten haha.
Dan zie ik een zilverreiger over me heen vliegen. Een heel eind verder landt die in een hoge boom.
Er is hier verder niet veel te zien. Ik draai me om en loop terug. Dan hoor ik plots die ijsvogel weer. Ik blijf stokstijf staan en het beestje land warempel vlak voor me op een tak. Ik schiet snel 1 foto en dan heeft ze me gezien. Vliegensvlug gaat ze er weer vandoor.
Lekker opgeknapt van deze lentedag loop ik terug naar mijn auto.
Ik vraag me al een tijdje af, waar zijn de vogeltjes.
In mijn tuin zijn ze op 1 hand te tellen, in de open natuur vallen de aantallen ook tegen. Vandaag was het wederom een beetje grauw weer, met af en toe een paar zonnestraaltjes. Toen ik er even uit wou was het al half drie, vrij laat dus.
Eventjes naar het park, voor een kort bezoekje. De behoefte aan wat frisse lucht, en niet zozeer aan veel lichaamsbeweging.
Het bleek een uitstekende keuze om hier naartoe te gaan.
Binnen tien minuten had ik prijs …. 🙂
Zo’n 40 meter voor me zie ik een fel blauw wezentje, yes, een ijsvogeltje …. Eindelijk weer eens iets leuks voor de lens.
Als ik dichterbij kom kijkt ze even opzij …
Maar vogels in een stadspark zijn net ietsje minder schuw, of de honger overheerst want daarna tuurt ze gewoon weer naar het water, op zoek naar visjes.
“Ze” want het is een zij … Duidelijk te zien aan de lichte onderkant van haar snavel. Mannetjes hebben een geheel zwarte snavel.
Als ik binnen de 20 meter van haar kom vliegt ze toch weg … Een blauwe flits die over het water scheert.
Geeft niet, ik ben al blij met de resultaten die ik tot nu heb behaald.
Ik vervolg mijn wandelingetje over het monumentale stenen sluisje.
Aan de andere kant loop ik nogmaals langs de beek en gues what?
Mevrouw ijsvogel is terug en heeft zojuist een visje gevangen.
Ze slaat het visje een paar maal met de kop op de steen en draait dan behendig het visje zodat de kop als eerste naar binnen glijdt. Hap slik en weg …
Meteen na dit hapje vliegt ze weg … en ik ga voldaan naar huis.
Er was ons toch perioden met zon beloofd? Helaas … het bleef flink bewolkt en best een beetje donker. De eerste helft van mijn wandeling was er dan ook niet veel interessants te zien en moest ik genoegen nemen met wat fris groen stermos en wat paddenstoelen.
Ik hoorde wel overal kloppen en roepen van spechten en boomklevers … maar zien, ho maar.
De terugweg langs de beek was wel een beetje leuker. Eerst zag ik weer het witgatje dat ik hier in de winter ook al zag. En al twee maal zag ik een ijsvogel over het water scheren.
De beek is hier ondiep, op de meeste plekken een halve meter en op sommige plekken zelfs nog ondieper. Ik was dan ook verbaasd om te zien dat er hier een bever actief is geweest. Het zijn nog heel verse sporen.
Een stukje verder zie ik boven het water een stuk tak hangen en bedenk me dat dit een heel prima plekje zou kunnen zijn voor die ijsvogel. Aan de kant waar ik loop is precies er tegenover een schuine dikke boom waar ik mooi overheen kan hangen en mezelf kan verschuilen en toch een uitstekende positie heb om de eventuele ijsvogel te fotograferen.
Het duurde niet lang … ik hoorde een schelle toon en wist, ze komt eraan. Ik zoomde alvast in op de tak, en een seconde later landde het ijsvogeltje erop … precies zoals ik al gedacht had.
Door de opwinding had ik toch niet zo’n vaste hand helaas dus de foto is niet helemaal scherp. Het beestje had me ook meteen in de gaten en vloog snel weer weg.
Maar … toch een leuk einde van een verder best saaie wandeling. Op de terugweg in de auto zag ik nog twee keer grote groepen kraanvogels over trekken. Ik kon nergens de auto parkeren … en balen maar die moest ik dus laten “vliegen”.
Welkom op Sandra's FOTOblog 