Archief voor de ‘landschap’ Categorie
Een wandeling maken in de vroege ochtend, als de nevel nog in het bos hangt, wanneer de zon doorbreekt en je alleen maar ritselende blaadjes onder je voeten hoort en hier en daar een vogeltje vrolijk hoort fluiten. Dat was het plan toen we in november weer een weekendje “thuis” in Rockeskyll (Vulkaaneifel) waren.
Het loopt echter een beetje anders. Net als ik wil vertrekken vliegt er een heel klein vogeltje tegen ons raam, een Goudhaantje … Het is enigszins in de war en waarschijnlijk een beetje duizelig, maar niet gewond. Goudhaantjes zijn de kleinste vogeltjes van Europa, slechts 8,5 cm groot, bij een gewicht van 4 tot 7 gram. Omdat ze zo klein zijn hebben ze in de winter veel energie nodig om warm te blijven. Op een koude nacht verliezen ze wel 20% van hun lichaamsgewicht! Overdag eten ze daarom minstens een paar keer hun eigen gewicht aan insecten en spinnen.
We hebben het beestje binnen even een beetje warm gehouden en na een poosje kan het weer zelfstandig op een takje zitten.
Eindelijk aan de wandel is inmiddels wel de nevel al behoorlijk aan het optrekken en ben ik te laat in het bos om de stralen zonlicht door de mist te zien breken. Maar het is zonnig en heerlijk toeven.
Vanaf deze plek, aan de andere kant van het dal waarin het dorpje Rockeskyll ligt blijf ik eventjes hangen en genieten.
In de weilanden achter ons huis zie ik een paar reeën rennen en verdwijnen in het laatste restje mist dat er nog hangt.
In het bos geurt het heerlijk naar de herfst en in dit zonnige weer is het ook mooi kleurig.
Maar eens wat foto’s vanuit een ander standpunt proberen om de herfst eens vanaf “muizenooghoogte” te aanschouwen.
Maar ook op mijn eigen ooghoogte zijn best mooie herfstfoto’s te schieten.
Het is maar een klein stukje bos waar ik doorheen loop. Al snel sta ik weer aan de rand ervan waar de panorama’s vervolgens de hoofdtoon gaan vormen. Waar je ook kijkt, overal is het mooi.
Het is heerlijk om hier een vrijplaats te hebben tussen deze mooie glooiende heuvels en bergen.
De weg naar huis terug loopt tussen de weilanden naar beneden en het is echt genieten van alle vergezichten. Een prima plek om je weer helemaal op te laden voor een nieuwe week.
Bijna terug bij het kleine bos van zojuist zit de wandeling er grotendeels op.
Helemaal weer lekker opgefrist gaan we de volgende dag terug naar het Sittardse.
Hoe zou het hier uitzien in winterse omstandigheden? Helaas zullen we daar voorlopig nog niet achter komen vrees ik, nog even wachten, want sneeuw gaat er hier zeker komen….
Tot Ziens !!!
*******
Vandaag; op verkenning naar een nieuwe interessante plek.
En dat wordt een favoriete stek denk ik, want dit natuurgebied genaamd Koningssteen is heel leuk zowel voor de vogelaar als ook voor een libellenspotter.
Koningssteen ! Dit natuurgebied ligt op de grens tussen Kessenich in België en Thorn in Nederlands Limburg. Het bestrijkt een gebied zo groot als 32 voetbalvelden lees ik op een bord. Een hele reeks van kleine tot grotere vennen met veel riet er omheen.
Kijk ik naar links dan zie ik in de verte de kerk van Thorn liggen.
Kijk ik naar rechts dan zie ik de kerk van Kessenich.
Ik steek een van de plassen over en vind zelfs een heuse vogelkijkhut. En dat is leuk want die mis ik veel te vaak op plekken waar ze best wel een plaats verdienen.
Momenteel weinig watervogels te zien. Ik vervolg mijn weg richting Thorn over een smalle en nogal natte landstrook tussen twee Maasplassen.
Wanneer ik aan de rechterzijde de dijk op klim word ik aangenaam verrast met wat ik te zien krijg. Ik ben al vaak hier in de buurt geweest met onze boot maar nog nooit helemaal tot hier, niet raar want het ligt om een “hoekkie” 🙂
Allemaal kleine polletjes in ondiep water, een ideaal broedgebied lijkt me, dus zeker de moeite waard om in het voorjaar nog eens terug komen.
Ook nu zijn er honderden vogels aanwezig. Aalscholvers, eenden en ganzen.
Tot zover de dijk aan mijn rechterzijde. Aan de linkerzijde van deze landstrook ligt een grote plas waar we wél al vaker gevaren hebben genaamd De Grote Hegge. Nu niet klimmen maar juist een stukje naar beneden lopen.
Vanaf hier; een welbekend uitzicht, de koeltorens van de werkloze elektriciteitscentrale van Maasbracht.
Ik loop nog een klein eindje verder (moet tenslotte dezelfde weg terug) en ga dan eventjes zitten genieten in de spaarzame zon van vandaag op een perfect bankje.
Er staan hier enorm veel besdragende struiken en bomen en daarin zitten vele vogels. Kramsvogels en Koperwieken zie je overal weg vluchten wanneer ik voorbij gelopen kom. Ondertussen wordt het vlug kouder en de zon laat zich steeds minder vaak zien. Tijd om rechtsomkeert te maken.
Met de kerk van Kessenich in zicht ben ik bijna weer bij de auto.
Het was een dag met best wel aardig weer en hoewel een beetje koud ben ik blij dat ik dit gebied verkend heb. In het voorjaar een prima plek om vogels te gaan kijken en in de zomer misschien wel hele leuke insecten, wie weet! Zeer aanbevelenswaardig in elk geval !
Bedankt voor het kijken en tot ziens!
*******
Tijdgebrek en griep … Dat heeft het bloggen een beetje doen versloffen. Heel veel wandelingen heb ik niet gemaakt maar toch genoeg beeldmateriaal om een Limburgse herfstimpressie ten toon te stellen.
Mijn wandeling gaat langs de Geleenbeek in het natuurgebied ’t Hout in Susteren. De beek loopt deels door bebost gebied en dat zorgt voor mooie spiegelingen. De echte herfstkleurtjes zijn hier echter niet zo opvallend.
Insecten zijn er in deze warme herfst ook nog steeds te vinden. Zo zag ik verscheidene Schietmotten ook wel Kokerjuffers genoemd, en een Purperen Vruchtenschildwants.
Na een tijdje verlaat ik de Geleenbeek en loop ik nog een stukje in wat meer landelijk gebied langs de rand van het bos.
Als ik het hek eenmaal gepasseerd ben kom ik in een gebied waar dan toch weer de herfstkleuren tevoorschijn komen.
Hier kan ik ook eventjes oefenen met mijn nieuwe lens (500 mm.) Een statief vind ik zeer onhandig en ik wil perse leren om uit de hand te kunnen fotograferen. Mijn eerste slachtoffertje is een Goudvink die ongeveer 20 meter bij mij vandaan maar net zichtbaar is tussen alle takken en bladeren. Het was dus echt zoeken naar een gaatje ….
Paddenstoelen heb ik helemaal niet gezien … Hoe vreemd is dat? Die horen toch thuis in een herfstblog maar wat niet is kan ik ook niet tonen. Sorry voor de “paddofreeks”.
Via de Geleenbeek loop ik terug naar de auto en heb ik toch een lekkere wandeling achter de rug.
Bedankt voor het kijken, tot de volgende keer!!
*******
Het zonnetje schijnt bijna voortdurend en ik gok er op dat ik een wandeling kan gaan maken.
Ik besluit naar de Molenplas in Stevensweert te gaan, een ritje van 20 minuten met de auto.
In eigen tuin valt plots niet heel veel meer te beleven op beestjesgebied en ik hoop dan ook van ganser harte dat er aan deze plas iets meer te zien is. Het zou erg leuk zijn om bijvoorbeeld een Staartblauwtje of een Tijgerblauwtje te treffen. Die laatste is ruim een maand geleden hier gespot maar de kans is heel erg klein dat ik zoveel geluk zal hebben.
Dat gebeurt dan ook niet, ik moet het doen met (best veel) Icarusblauwtjes. Geeft niet … Er vliegt tenminste nog iets!
Het verbaast me dat er nog zoveel vlindertjes vliegen want het is best wel koud met een stevige wind. Op sommige plekjes is het echter heerlijk in het zonnetje en het is dan ook genieten geblazen.
Op dit plekje ga ik een tijdje zitten en zie dan op de oever aan de overkant dat ik in de gaten gehouden word.
“The leader of the pack” staat indringend naar mij te kijken en oordeelt vervolgens dat ik geen gevaar vorm voor zijn harem. Hij zet een pasje naar voren en dan komen er nog meer van die beesten (Konikpaarden) tevoorschijn. Aan hun gewicht te zien zijn ze al goed voorbereid op de winter. Vooral die donkere is ronduit dik.
Er vliegen twee IJsvogels voor me langs, had ik die maar eerder gezien …. Ik concentreer me maar weer op mijn directe omgeving en zie een Pantserjuffer hangen. De roodgroene kleur doet me twijfelen welke soort het is. Maar er is nog een tweede exemplaar en die is wel groen. Het zijn allebei Houtpantserjuffers.
Hoe dan ook, ik kan me vandaag nog eventjes uitleven op macrogebied. Maar dat niet alleen … Ook de natuur biedt hier mooie plaatjes. Bijvoorbeeld van het pad dat bestaat uit stapstenen waar je het water kunt oversteken.
De lucht vertelt dat ik maar eens richting auto moet gaan lopen …
Ik hoef niet zo heel ver te lopen maar het gaat toch maar heel langzaam. Er springt en vliegt van alles en nog wat voor mijn voeten. Een Veldsprinkhaan en een Heidelibel gunnen me om een foto van ze te maken. Verder wat Aziatische lieveheersbeestjes, die duidelijk nog geen last hebben van de kou.
Dan voel ik de eerste druppeltjes vallen en moet ik haast maken.
Net voor het écht begint zit ik lekker achter het stuur. Het was een heel aangename ochtend.
Bedankt voor het kijken en tot ziens bij mijn volgende wandelavontuur!
*******
Na twee bijzondere blogjes van “wildlife op de Brunssummerheide” zijn er toch nog wat beestjes en beesten over.
Nabij de Rode beek staat een dode boom waarin een interessant beestje haar eitjes aan het droppen is. Eigenlijk dacht ik aan een grote Sluipwesp maar daarin heb ik me vergist. Ik had er nog nooit van gehoord maar het blijkt een Houtlangpootmug te zijn. Wel een mooi beest wat mij betreft.
De boom zelf is trouwens ook wel aardig fotogeniek en prima om een leuk doorkijkplaatje van te maken.
We zijn hier op de heide en dat vraagt uiteraard om typische heidebeestjes. Eén zo’n typisch gevalletje is het Roodbont Heide-uiltje. Ook een nieuw beestje voor mij.
Een stukje verderop passeren we wat poeltjes met veel riet. Ik verwacht er wel wat libellen en juffers maar wonderbaarlijk genoeg zijn die nog nergens te bekennen. Op een omgevallen boom in de schaduw gaan we eventjes zitten genieten van het uitzicht.
In het naastgelegen poeltje zijn maar liefst drie Blauwe Reigers op kikkerjacht en we zien er regelmatig een verorberd worden. Althans voordat ik mijn camera gereed had 😦
Na een flinke wandeling pakken we een biertje bij het bezoekerscentrum annex sterrenwacht. Hier ligt ook een schaapskooi. We treffen het want juist als we daar zijn komt de hele kudde schapen met honden terug van een dagje grazen op de hei.
(click to enlarge)
En zo hebben we toch weer een mooie opbrengst van een prachtig dagje Brunssummerheide.
ik hoop dat jullie er ook van genoten hebben. Bedankt voor jullie reacties en…
Tot ziens !!!
*******
Welkom op Sandra's FOTOblog 